e deutere epokhe - nikos karouzos

Πέρα σΤTJ oύ� έχουν λιώσει τα 60υνtί μ.όλις που oιαγρtίφoνται στον καμ.6tί του αέρα και μ.oνtίχα οι αιθέριες γραμ.μ.ές τους 6αυκάλίζονται στο 6ε6αιότερο έρωτα 'tTJC; παρουσίας.. Ο πόνος

ΕΞΩΦ Υ ΛΛΟΥ: ΚΑΤΕΡ Ι ΝΑ ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΞΩ Φ ΥΛΛΟΥ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ Θ

Ερατώ, εκδόσεις

Μανώλ ης Μανουσάκης

Ανδρέα Μεταξά 7, 10681 Αθήνα, τηλ 36.05.076

·ΠΕΝΘΗΜΑΤΑ

[1969]

κlΧθώς ο fιλιoς είχε κιχτσουφιάσει στΥΙ ουσΥΙ κlΧθώς ο ,fιλιoς, ιχνίσχυρος ,

Οι yrJτειές που 'μπαιν06γαίνουν στα σώμα-:α Δεν ξέρω

Με το οαυλί Τ1jς σιωπ�ς αvaτιvιΧΧΤ1jκα rαλ�V1j

8

ΑΝΤΙθΕΤΟΣ )'ΠΝΟΣ

Χυμ.έVTJ TJ καρoιtί μ.ου στο θαυμ.αστό TJλιο6ασίλεμ.α Πόσες, φορές συλλογι�'tήκα�ε 'tTJ VTJvεμ.ία

του παθους και του πονου μ.εσα μ.ας;

Ω σo6αρtί κιχ ι ιοεώΟTJ χρώμ.ατα !

Πέρα σΤTJ oύ� έχουν λιώσει τα 60υνtί

μ.όλις που oιαγρtίφoνται στον καμ.6tί του αέρα και μ.oνtίχα οι αιθέριες γραμ.μ.ές τους 6αυκάλίζονται στο 6ε6αιότερο έρωτα 'tTJC; παρουσίας

Ο πόνος απ' 'tTJ μ.εριtί του είναι ήσυχος

κι ατtίραχo το πtίθOζ

οι φιόγκοι 'tTJC; φωτ ιtίζ στα ξύλα του χειμ.ώνα

Η ΑΝΕΣΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Αοειάζοψε τα πάντα στην πανσέληνο

lXνCΙκλCΙOίζετcιι του κόσll-ου το ρυιΧκι

που Il-έσιχ του ι)ρέχοντlχι οι φυλλωσιές

κlχ ι Il-έσιχ του

φωτογριχφίζοντιχι ΤUΧlXίlX τlΧ πουλιιΧ στο πέτlχγll-ιΧ τους όλlΧ τlΧ έ,ντοll-CΙ Ψ,ιΧλλοντlχς lXιωνιό,τητcι

Ο ΑΣΚΟΠΟΣ ΔΙΑΒΑΤΗΣ

Στιχ σπλσ.χνιχ του σκιρτούσε το ΙΧδιέξοδο Δεν ένιωθε τ ις ιχποστσ.σεις περπιχτώντιχς Κιχι τριχγουδούσε ολΟ(J-όνιχχο το στό(J-ΙΧ του llιχι;σ.(J- ΠΙΧ(J- ΠΙΧ(J-

πιχρί(J- ΠΙΧ(J- ΠΟ(J-

Ο θάνιχτος θέλει τιχ πουλισ κιχι τίχ 6ιχρίδιιχ llιχρσ.(J- ΠΙΧ(J- ΠΙΧ(J-

πιχρ ((J- ΠΙΧ(J- ΠΟ(J-

Υπσ.ρχει ΙΧύριο

υπσ.ρχει κιχι (J-εθΙΧύριο

Κιχινούργιο φέρετρο 'rJ κιχινούργιιχ (J-έΡΙΧ

άγων φάος αγνόν απ' το αλωνάκι, μ.ακάριος, όταν έπαιιε να γράφει

κ' έγραφε μ.έσα-μ.έσα σΤΎ]ν Ψιιχ� τοιι

πίνοντας

Γι' α�τό Ύ] πoίΎ]�Ύ] 6γαίνει μ.ε ,τα πρό6ατα

θωπειιει τις αγιατρειιτες σχιιλιτσες

φοιίχτα πολλές αχτίδες:

Ετοιίτο είναι χάρισμ.α να 'μ.αι στεφανωμ.ένος

απ' τ ις γόργές λαμ.πράδες μ.ου, γοργότερες οι σπίθες, και να 'μ.αι μ.αιίρος κ' έΡ1Jμ.ος ως άγριο σκοτάδι

δεν υπ�pξα γραφειόσαυρος

αλλά

χαpαυγ�

ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΟΥΣ

Όταν έρχονται κείνες οι πρωινές ώρες

οπού νομίζεις κ' έχοvν απέpανΤΎJ φρεσχά-οα στο θερινό παιχνίοι τοι) θΎJλvκότεροv

ήλιοΙ) και ΤΎJς νικήτριας σχιά-ς

όλα μαζί τα πρά-γματα σοΙ) λένε: Χανόμαστε! Ώρες, αλήθεια, για να νιώσεις iJ.ovιXlO'; σοΙ)

ακαθόριστες

από �ά-πoι� 6pύσΎJ λ�λl]τική τρε�ούiJ.ενες Πρω ι-πρω ι τα ξεφτ ισiJ.ατα τοι) κοσiJ.ΟV

Στέκω σε φ06ερά- oεvτεpόλεπτα

Κι όταν ανθίσει ο αiJ.νός ολούθε στο XOPiJ.i τοι) μαχαίρι φανερώνΟiJ.αι

Η ερηlλΙά πο') ξέΡΟUlλε οεν ε ίνιχι το') θιχνά.τοu Χιχρά.IλΙΧΤΙΧ κιχι χά.θηκιχν τ' ιχστέριιχ

Στο οέντρο χuθηκιχν ιχιφνίοιιχ ποuλιά

τη σιωπή το') γιιχ νιχ λΙΧlλποκόψοuν

16

Ενάρετος που είνιχι ο πορτοκΙΧλιώνιχς

Τιχ οέντριχ χΙΧίροντιχι μ.έσιχ τους ιχπ' ΤΤ] ζωή ΤTJς τσιμ.ουΟιάς ΕλευθερίΙΧ· στερέωμ.ιχ ΤTJς σιωπής

ΈρηΙλες ανσ.πνέουν στους κ�πoυς οι ΠΡΟΤΟΙλές Στοπ Όλα σ6�νoντσ.ι

Οι γρύλοι ξεθύiJ-σ.ινσ.ν άσκοπσ

κσ.ι τσ νερά τσ.φιάζσ.ν στο σκοτάδι

ΊJ τεμ.πελΙΚΊJ φυσΊJ ·

Ο χρόνος έχει πιlχ σκoυλΊJκιιiσει

κιiθε πρωί τlχ κοκόριιχ φτύνουν ΤΊJν ψίχιχ του Πιiλι θα μ.ιχς κεριiσει τlχ ιχιωνό(}ια

οευτερόλεπτιχ σε όλες τις ποικιλίες

το οίκιο κlχι το ιioικo περιτ�ιi κlχι τlχ ouo

τψ όρνιθlΧ περιχuμ.ένΊJ ιχπ' i"ov �λιo σην lXυλ� ΤΊJς

Τ ΙΧ χιχχανιχ των ουριχνων ιχκουγοντιχι ΊJ ' " , Ψ λ' ΙΧ

Στο χώμ.α ΊJ oεντρoγαλιιi σιχν κερlχσόκλαΟο Πόσες φορές lXλλιiζει ΊJ θιiλlXσσlX

ως θα καρπίσει λιiμ.ψΊJ ο ορίζοντας τον όρθρο κlχι θιχ γιομ.ίσει τέτοιlχ χΡώμ.lχτlχ ΊJ ούαΊ)

κιχτιχπίνοντιχς τις ώρες 1,

Το ξέρω μ.αζί μ.ε τlχ φυτιi:

κ' ένα ζωυφι μ.lXχαιρώνε�·

κ' ΊJ ωρlΧίlΧ πεταλούοιχ στιχ' κlXθίσμ.ιxτιi ΤΊJς Όμ.ως υπιiρχει ο περίτρομ.οι; lΧθώος

κlΧίγετlχι σΤΊJν κρύlΧ φλόγ'σ των ιχπελπισμ.ών Αθόρυ(}ιχ στρέφει τlχ πόμ.ολΙΧ

Το ()ράδυ-()ράδυ έμ.πσ.ινε στην κάμ.σ.ρά του

1) ()ρεφική του 1)λικίσ ολομ.όνσ.χ1) κσ.ι του μ.ιλοUσε μ.ε Τ1) μ.εγάλ1) μ.άσκσ του σ.γίου Αυγουστίνου

κσ.ι το Βι()λίο των Μσ.γισσών σ.ιωΡοUμ.ενο

που κάπο-τε το 'γρσ.ψε μ.ισ νεκρή δσ.κτυλογράφος Έτσι λοιπόν χσ.ζεUοντσ.ς

και οε γνωρίζω ποιος ο πόνος ΤΟΙJ!:; Ύ) γοερότψα Ύ) oικ� ΤΟΙJζ

Έτσι μ.οlJ οό&ηκε ξανιΧ ΤΎ)ν ώρα κείνΎ) απ' το πολύ-πολύ μ.ικρό

αχειροποίΎ)ΤΎ) Ύ) απεραντοσύνΎ)

Κι ωζ έχανα ΤΙζ οιαστιΧσεις ολότελα ι)γαλμ.ένος απ' ΤΎJV αθώα πpooπτικ� μ.οlJ σΤΎ)ζ εΡΎ)μ.ιιΧζ αφέθΎ)χa ΤΎJV κόψΎ)

24

ΒΑθΜΟΣ ΨΥΧΗΣ

ΤΡΟΠΟΣ

Μ' ιχρέσει εκείνος ποu �λέπει μ.ιιχ κιχτσιχρίδΙΧ κιχι λέει όχι δεν θΙΧ ΤΎj σκοτώσω

ΧΙΧίρετιχι τιχ τρεχάμ.ιχτά Τ't]ς ολόγuριχ κιχι λέει νιχι στο θάνιχτο πατώντιχς ΤΎj

Όταν αuτές αγγίζοuν ΤΥΙν oupci το!) εκείνος κατε()αίνει στο κεφάλι Τοu

Κι ?ταν ayyt�ouv το κεφά�ι το!)

εκεινος ανε()αινει σΤΥΙν oupa τοu

Ωραίο λαμ.ποκόΠΥΙμ.α οριστικών αγγέλων

26

Ώσποu χιχθηκε καλιΧ-χαλιχ η πεταλοιίΟα

Κίτρινη νομ.ίζω

ΗΣI'ΧΑΣΤΙΚΟΝ

Ας !JoyJV αφήνΟU!Joε το !Joέλλον ανuπεράσπιστο:

εχεί θ' αρχίσει των εργαλείων η ανάρρωση Χρειάζεται η πρόοδος: είναι χι αuτή !Jota νοσταλγία Τ?ύτος ο �ρό!Joος ο Eν:α�ιχός

στYjV οικουμέvYj του ύπνου

Οι γιΧτες έστεκαν ορμYjτικές Έτρεχε ο ιΟρώτας '

οεν μπορούμε

νιχ κlXτlXλ�ξoυμε

ΚlχλιΧμι κούφιο που φιλεύεις τον Iχέρlχ

σ't1X σωθικιΧ σου κι ο IΧέριχς σε οιιχ61χ ίνει μεγιΧλη τιJχYI ουο φορέι; ετούτΥΙ

μlιχ νιχ γεννΥΙθούμε κι ιΧλλΥΙ νιχ πεθιΧνουμε Πρωί οεν ιχντικρίζετιχι ο �λιoς

Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ θΑΝΑΤΟΥ

ΣΤ1] ΜιχρίΙΧ Blackstone

Ούτε τrx στoι�αγμένrx μιχθ-ημrxτικιΧ

ούτε των κροχοοείλων -η rxλυσιoωτ� λιΧμψ-η" ούτε ο έρωτας του μέλλοντοι;

ερεθίζονται; το οέρμα των τυμπιΧνων κερνώνται; τις ψυχικές καταστιΧσεlς"

ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ

Σ1)κώθ'ηκε 1) νύχτα Τ1)Ι; ερ�μoυ

τέτοια ώρα

πριν α.κόμ.1) 6γάλω τα ρούχα μ.ου για ύπνο ΜυσΤ1)ριώΟ1)Ι; α.πόλα.υσ1): λιτότητα του χρόνου οίχωι; πόνο

Ιοού ο σκορπίοι; ο μ.ελιστα.γ�ς

Η λι%μ.ψ-rJ α.π' τα κόκα.λα έ6γα.ινε α.μ.νώΟ1)ς

32

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΤΥΧΗ

ΒΙΧθιά μ.έσ' στον περίπιχτο έφτuσιχ το τιχξίδι Στιχ όριιχ εσχιχτικά τηζ μ.οuσΙΚ�ζ

ο πλοuτος μ.ου είναι το στήθος μ.ου

Γι' αυτό ποτέ δεν παζάρεψα το ηλιο6ασίλεμ.α και ταξιδεuω σίγουρος

Ερωτευθείτε

36

δυο μoυ�άpιιx ση� ύπιχιθρο ,

νιχ ξεριχ ινουν το θιχνιχτο σΤΎ] ΡΙΧΧΎ] τους

Ο χρόνος είνιχι κοροϊδευτικός

Ει ι�ιxι ιχμετοχος σιχν τιχ περιπτεριχ στΎjV κινΎ]σΎ] ι , ,

ΑΦΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΑΜΕ ΤΟ θΑΝΑΤΟ

Δεντρογαλιά ποu έ6γαινε μ.αζί μ.ε ΤΊj σελ·rινΊj! Όλος ο κόσμ.ος άνοιγε τις οιάφανες πράξεις και φωτιζότανε το λι6άοι ΤΊjς φωνΥιζ

απ' τ' αναρίθμ.ητα κεράκια των επιτα9ίων Όλος ο κόσμ.ος πολλά ποτάμ.ια ΟΙlXσταUΡοUμ.ενα σκu60ντας Ίj νuχτα της πόλεως

ενώ στοuς ήχοuς έξuνε

έ6αφε μ.' αuτό τα γ λuκόλαλα χέρια τοu

να τ' αοειάσει και να 'ναι ο εχθρός τοu ονείροu

όσο κι αν θα λuπήσει ΤΊj yuvaixa μoou

Μόνον ο θάνατος μπορεί τα κόκαλα να οείξει μοuρμοUρισα χωρίς α.ιτία

μελετώντας τις άκρες των οαχτuλων

κι ανακαλuπτοντας αίφνΊjς ΤΊjV πείνα μoou

γιομάτος ελπίοες για καλό χορταρικό με φέτα τράbΊjξα ήρεμα προς το σπίτι

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΙΕΙ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ

Je i1ambe dans le brasier a l' ardeur adorable

APOLL1NAlRE

Η γλώσσα εΙνα.ι σε μ.ένα Εγώ οεν εΙμ.α.ι σΤΊj γλώσσα Κα.ι μ.πα.Ινει το α.γέρι των λέξεων, α.λ�θεια.,

Κα.θένα.ς ξέρει κι ιΧλλο Ορόμ.ο του θα.νιΧτου

κα.ι ΤΊjν υγεΙα των α.γγέλων μ.οιριΧζει μ.ε τις χα.ρα.υγές Κα.θένα.ς οείχνει ΤΊjν oρμ.� στο κα.λοκα.Ιρι

ΑπολΙΧ(J.()ά.νω ΥΙΙΧ λίγο

σlJντριπτικ� γιxλ�νΎJ

κιχι ξιχνιχνοίγω

« Τψ τελεlJτιχίιχ στιγ(J.� τρέχει ο Kλά.φΤΎJζ κιχι κιχτορθώνει νιχ ()oΎJθ�σει τψ κιxτά.στιxσΎJ προσπιχθεί νιχ πρoωθ�σει το πιχιχνίοι

�σ.ρύ κι�ώτιo

τις σ.σπάρσ.χτες εικόνες των πρσ.γμ.άτων

Η ΆνOιξΎj - μ.άλιστσ.! - είνσ.ι λύσΎj

Χωρίς ΤΎj γνώσΎj ΤΎjς φωτιάς ωρσ.ιότερσ κσ.ιγόμ.σ.στε Σωριάζετσ.ι ο πάτσ.γος κι σ.πομ.σ.κρύνετ' Ύj �ρoντ� σ.ργά σσ.ν τ ί γΡΎj κoυρσ.σμ.ένΎj

χτυπουσε () ία.ια τ-ην πόρτα ενός φ ίλου του γυρεύοντα.ς τα ποιήμα.τα του Βιγιόν

κι ιipχ;σε να Oια.�ιiζει ώρες Oυνα.τιi

ενοχλωντα.ς το συμπα.ν

Ότα.ν λέτε τ-η φuσ-η μ-ητέρα μα.ς κα.ι όχι θεία μα.ς Ότα.ν οεν πίνετε χα.ρουμενα το α.θώο νεpιiκι

Ώριχ νιχ ΠYJΎΙΧίνω οεν έχω άλλο στ�θoς

ΛΕΥΚΟΠΛΑΣΤΗΣ

ΓΙΑ ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΜΕΓ ΑΛΕΣ

ΑΝΤΙΝΟΜΙΕΣ

[1971]

Η Φο6ερά Προστασία

χαΙ άγαθόν χα! κακόν [εν έστιν] οΙ γoι.iy Ια τ ρ ο ί , τέμνοντες } κa[οντες , πάνττι 6ασανίζοντε, κακώς τού, άρρωστουντας, έπ α ι τέονται μηδέν αςιοι μι­

ΑΙΦΝΗ"Σ

Auτό πο]) λέμε όνειρο οεν είν' όνειρο

κιχι YJ πλιχτειιχ πριχγμιχτικόΤ1)ΤΙΧ οεν είνιχι πριχγμιχτικΤι κιχπου γελιέμσιι μσι εκεί κιόλσις υπιχρχω σιπόλuτσι,

σιχν το σύννεφο π' σιλλιχζει στσι νωθριχ οευτερόλεπτσι όντιχς μονιχχσι 1) ιχκιχλεσΤ1) μετσιμόρφωσ1)

Κιχνένσι λιοντιχρι οεν Πιiρσιγνώρισε το θΤιριχμιχ

κιχι 1) πιχπιιχ οεν έπσιψε νιχ πιπιλίζει Τ1) λι%σΠ1)·

το χτιχπόοι 6γσιίνει σιπ' το Ρ1)χό θΙΧλιχμι του με γΙΧλσιζόπετριχ στιχ ξέφωτσι YJ τίγρΥΙ λ1)σμονιέτσιι σινεπίλ1)ΠΤσι

Νυχτώνει κσιι σ+ιμεριχ Η σιγωνίΙΧ

λέει πιχλι: θσι 60σκΤισω το μιχύρο

ιχμάριχντο άλογο ιχπό κρίνιχ κι ιχπό φρίκη!

Pax - ένιχς άγιος που στρέφετιχι γιίρω στον άξονά του Pax - ένιχς άγγελος που χτυποιίσε

το κεφά.λι του με τιχ φτερά του

Pax pax κοάξ

κοάξ pax ενΙΧλλάξ εγp�γopση κιχι ιίπνος

Ένιχς πριχγμιχτικός κιίριος οεν πιστειίει στις μηχιχνές!

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ

Έχουν οιρχίσει νοι ιι-ε κυκλώνουν επικίνδυνοι οι ώρες Ακοuω τοι φυλλώιι-οιτοι σΎjιι-ερoι

γίνΎJκoιν oιν�συχoι χορ.ικά

Πρέπει νοι ζ�σω τις οιντίστροφες δυνά.ιι-εις

Ω κοιρδιά ιι-ου - τρoιι-oιχτικότεΡΎJ σελ�νΎJ!

ΑΝΕΜΟΓΛΕΝΤΙ

Τον +Ιλιο σπρώχνοντας απάνω

στ' αοιέξοοα της γεωμετρίας

με τους ανθρώπους πάντα να με ξεζυγιάζουν εγώ ο τελευταίος χαρταετός του λεκανοπεδίου μας ευχάριστος, αλ�θεια, σαν το θάνατο

μέσα στ' ανθοπωλεία

οε μηχανεύτηκα το κύμα της Ψυχ�ς

αυτ� την ποίηση που θέλει τ' όνομά μου

παραλίες με πολ';χρωμη κίνηση

κι απότομα τη Φuσικ+ι να μην uπάρχει

στα ηλιόλοuστα φεγγάρια της Προϊστορίας όταν οι πηδηχτοί νάνοι - ποιοι νάνοι; -

με τα ενέχuρα τοu θανάτοu και τη μαχαιριά κλοτσούσαν οuρλιάζοντας τον αέρα

Εuτύχημα, είπα, ποu δεν έχοuμε κανένα όφελος Εuτύχημα να μας σπρώχνει ολοένα ο χρόνος

ι Αμφια της αuγ+Ις τρομαχτικά

χαράματα τuλιγμένα σε άνηθο

της ταραχ+Ις αχτιδο6όλο σμάλτο

Δεν έχω τίποτα με τοuς νεκρούς ο';τε με τ' άστρα: λαμποκοπούσαν ανέκαθεν, απ' την αρχαιότητα Βλέπω μονάχα τον ασίγαστο γuρισμό της χλόης

Δεν είμιχι θιΧλιχσσιχ νιχ λιώσω με νυχτιχ Τ1j σελΤιν1j κιχι νιχ Τψ κάνω κομμάτιιχ στιχ νερά

Τιχ μάτιιχ μ.ου είν' ευρΤιματιχ του θιχνάτου»

56

NADA

Σ' αυτά τα κακούργα χαράμ.ατα η νεκρίλα των πεύκων ευαγγελίζεται τη νιόκοπη γαλ�νη

Τώρα το σκέι:ρτομ.αι: η σιωπ� των πάγων

αναγκάζει την αγιότητrx να 'ναι άσπρη

Το μ.αύρο μ.' έχει πpoσαpτ�σει

Μια κpαυγ�, οίχως λόγο, επεκτείνει την ύπαρξη μ.ια κpαυγ� στον αέρα μ.εγαλώνει το ύΨo� μ.ου

χωρ ίς αντιΧ(J-εΙψ1J και auvilttIX

Να (J-1J σε κοροϊοέψει τ' αοιιΧκοπο ταξ ίοι "ou αγέρα

Τα oιXxpua σκορπίζοuν o(JoprptιX το ξέροψε (J-IX rpipvouv ό(J-ως και (J-uξα στοuς ανθΡώποuς

-Η ΑΠΟΨ-Η Τ-ΗΣ -ΗΡΕΜΙΑΣ

Πρω ί-πρω ί ξαστερω[J-ένος απ' τον uπνο

- [J-tIX δικα ίωση

Στψ εκκλησοuλα των χωραφιών ε ίν' από[J-ακρες όλες εκε ίνες οι καταστροφές και πιότερο

ΜΟΣΧΟΒΟΛΗΜΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ

Καπν ίζοντας ()αριά τσιγάρα, τέσσερα πακέτα, μ' αυτό τον άνεργο καπνό να μπα ίνει

ο Siddhartha»

60

Ο Τειρεσ.ίιχς ιχνιχπνέει iJoE τιχ ()ρι1γχιιχ του ιχπόλυτου τον ξεκλειοώνει κάποτε ξιχφνική ιχνιχτριχίλΙΧ

γυρ ίζοντιχς το ΙX iiJoΙX

Κ2θώς γυρ ίζει ο φτωχός

το παλιωμ.ένο ρούχο και το ξανανιώνει

Τ ίποτα οεν UΠcXρχει ανcXμ.εσα

σΤΊJ σφυρα τοu θανcXΤΟU και στον cXκμ.ονα ποu ε ί ν' ο απόpPΊJτoς +ι λ ιος

Εκε ίνος ποu �εν cXντεξε τ' αστέρια

γνωρ ίζει ΤΊJ λεπ ίοα τοu κενου και οuρλιcXζει

ΜΙΚΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Στ� έρ'lJμ.� Χ�PιXμ.�τ� τωνχ�πων �p�ιά

πέφτουν Τ� Mκpυ� των άστρων

Aν�λάμ.πει ο �pχαίoς υμ.έν�ιoς

Yj oλκ� τo� θ�νάτoυ

ΤΠΕΝθΤΜΙΖΩ

Ή κtλpόίtλ ε[νtλι κέντρον Iίπεpιpυ�ικόψ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΣΥΜΒΟΥΑΕΙΤΙΚΟΝ κλπ

σκοτωvει Τ1]V ποικιλ ιιχ

ιορύοvτιχς Τ1]V εικόvιχ του vepoIl μ.' ιχιωvιότψεc; Τ1]V πείριχ που μ.ιχς xιivEL vιx γoγγύζouμ.ε

τρέχοντας απ' ":ΎJ ραγισμένΎJ στάμνα σκέφτ,ομαι π,όσο αδικ+Ισαμε ,

,,:ους ΎJχoυς ολων των πρωτογονων Όμως

είναι καλιίτεpΊJ κ' ΎJ πιο νωθρ+Ι σιγfι , λ' ,

ΑΝθΟΛΟΓΙΑ

Κφ.μένος όπως το λουλοιίοι μέσ' στο 6άζο

θιχ ζοιίσε το ιχπόλυτο κι ο άνθρωπος χωρ ίς νιχ ζει θιχ 'τιχνε χιόνι ιχπάτητο

με τους ιχτ λιχντικοιίς ιχπόκοσμες ιχσκληπιάΟές κιχι τους φιλάοελφους στην ίοιιχν ιχποκάλυψη

στον ίοιο φιχνερωτικό 6ωμό της Δ�μητpιxς

όπως η μ06 εκε ίνη κλημιχτ ίοιχ που μ' εκπλ�ττει μόνη της

κομ.μ.ένο το λουλουδι μ.έσ' στο ()άζο

Νεάνιδες θροιζουν ευγενικά

στYJν απεραντοσυνΥ) του έρωτr.τ

·κr.τι τι γοργά χαράμ.r.ττr.τ ότr.τν φυσ-ήξει ο χάρος ! ΠoΛUχρωμ.oι

στψ UΨωμ.ένY) τους εΡYJμ.ία

θροιζουν οι γλr.τδίoλoι

καταπά.νω l1ε ΟUΡά.νια δuναl1η

-πιασl1-ένοc; απ' την ερινuα ο γενειοφόρος πετεινός αντ ιλαλεί: Mortalitas, τον πιο καθά.ριο ήχο

" Ενας άνθρωπος αληθειανός κι αντρειωl1-ένος Όταν πηγα ίνω στο ποτάl1-Ι τον ι';λέπω πά.ντα εκε ί κανείς ακόl1-η δεν τον έι';γαλε απ' το νερό -l1-ε τα pouxa τοu

ΕΝΑ ΞΟΡΚΙ ΠΟ! ΛΕΓΕΤΑΙ ΦΩΝΑΧΤΑ

Στο μ ίσος μετέχω μπΙΧ ίνοντιχς oπoυo�πoτε στιχ πλο ίιχ στ' ιχεροπλιΧνιχ στιχ κιxτιxστ�μιxτιx Στο μ ίσος μετέχω μπΙΧ ίνοντιχς πριν ιχπ' όλιχ στιχ λεωφορε ίΙΧ

-Φεύγετε νιχ φεύγουμε

φεύγετε ν' ιχχρ-φτέψουμε τις πόλεις

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΡΑΛΗΓΟΥΣΑΣ

MΎJ γ ίνεσ' ένσ [J.' σ.υτιi τσ κσ.θιστόζωσ που σoψιiρoυν εξοuθεvω[J.έvσ κσ.ι Οένοντσ.ι στ' σ.υτoκίνΎJΤσ

Ν' σ.πσ.γo�εύεις τ? [J.έλλοv oλόΚ�ΎJPo , στον εσ.υτο σου [J.εσσ κσ.ι νσ ιJλεπεις ΎJΡε[J.ος ·

το ΟuστύΧΎJ[J.σ ΤΎJς υπιipξεως

76

Ο ιioΎjλoς κεραuνός αναμοχλεύει τοuς εύκολοuς τρόμοuς 60uλι�ζει ο σκύλος ,και μέσα, στοuς θι%μνοuς

Ύj νuφ ιτσα καρφιτσωθ:ηκε τρεμοντας

Πώς να ΤΎjV πεις ην ωpαιόΤΎjτα τοu έαρος

TΎjν αφ+Ινω σΤΎj φύσΎj να ξαναγίνει

-θ ιχ '-θελΙΧ νιχ κριχτήσω (J.tΙX σκιά στιχ χέριιχ (J.ou

θιχ ;θελΙΧ νιχ :χει το ποί�(J.ΙΧ κιxτάλε�κιx �ιxι τρυφερά λιχγόνιιχ Βλεπω χιλιιχοες ιχντικε Ι(J.ενιχ κι ιχνΙΧ(J.εσιχ τους

ο προφήτης Mobil

εξουσιάζω τους ΟΙΧί(J.ονες κιχι τους ιχγγέλους ιχπό 'ζελιχτίνη χΙΧίτες ιχπό ιχί(J.ΙΧ ορθιΧνοιχτο χωρίς Ιωάννη

Άλλοι ιχπ' ιχυτούς μ.ε λιχμ.περιχ ξυριχι:ΡΙΙΧ κό60υν έΡ1Jμ.οι τους ιχνιχμ.μ.ένους ι:ΡΙΧλλούς ουρλιιχζοντιχς

ιχλλοι μ.ε YP�YOP1J 6εvζίV1J κιχίνε τους 60υ6ώνες

ιχνιχμ.εσιχ σε όέσμ.ες ελλείψεων που σuστpέι:poντιxι

μ.οιριχζοντιχς ρόμ.60υς, ιχλλοι τόσοι, Τ1Jς ουριχνιιχς σωΤ1Jρίιχς κιχι ξει:Ρων ίζει 1J κιχιόμ.εV1J Φuλλίόιχ

'λ ' f"

χαι μ.ιιχ ίΡΙΟΥ ιχ μ.ε ΧΟΥν ι τον ΙΧΠΟΠΙΧ ιΡνει τριχγΟΥaωντιχς: ιιΜιιχ ιστορ ίΙΧ εΓΧΥμ.οσύν1)ζ ε ίνιχι τ' ιΧνθοι; -

οεν το ξέριχτε; ΓιορτιΧζει σ-ήμ.εριχ 1) κολοκύθΙΧ !"

80

ΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Ένιχ μ.εγάλο κυμ.ιχ κιχφτερά τζιτζ ίκιιχ

ποu σ6Τινει ξιχφνικά r ξεθuμ.ιχ ίνει

σιχν πuρκιχγιά στ' ιχφτ ιά μoou σιχν κιχκουργΎ)μ.ιχ ένιχ �εγάλo κυμ.� κιxφ�εpά τζιτζ ίκιιχ

CINTURATO υπιipχει fι-όνο PIRELLI))

Μα εγώ οεν τψ ιiκoυσα

82

ΧΟΡΤ ΑΡΙΑΣΜΕΝΑ

ΧΑΣΜΑΤΑ

[1974]

Ο ΜΕΙΛΙΧΙΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΣΣΑ

-TRISTAN coιrmtRE

Γ ' εp�ντας πια και, πpωΊJν καπν�σΤΊJς" , , μ.οναχος iJ-e τα γενια "tou στο ακαρπο το uψος περπατωντας από νέφΊJ σε νέφΊJ, το ανθρώπινο, τι δρόiJ-ος,

iJ-e iJ-ικρο�τσικα ��iJ-ατ� KWiJ-tKci �αι ξε� ίδωτα

στΊJV αλ�π-rιτΊJ iJ-ou�tKΊJ "touc; ακo�γoντας

τα φΤΊJVα "tou τα ξuλινα σuρτοπαποuτσα

ο Bαp�αpόσσας το σuν�θιζε να λέει: Με σuγχωρε ίτε, τι να κάνω, οι αισθ�σεις μ.ε πάνε στις αισθήσεις

Εκε ί,νος όiJ-ως e if.e iJ-ta φpιχ:� σo6αpότψ�

δεν εδινε σΊJiJασια στον εuχαριστο σε�ασiJΟ "touc;

άλλωστε ποτέ δεν εξαpτ�θΊJκε

-iJ-a uποφέροντας �αθιά τον εαuτό "tou

τα οράiJ-ατα ποu χτuπιοuνται σαν κάποτε

κι αποσπουσε iJ-' ένα κρακ ΤΊJ iJ-ασέλα "tou

ΤΊJV έριχνε iJ-έσα σ' ένα πoτ�pι νερό δ ίχως εuγένεια

δ ίχως κανένα σUiJ-πλεγiJ-α ποu τον έ�λεπαν ολόγuρα χτuποuσε τα παλαiJ-άκια κ' έiJ-παινε σιγΊJλ� κι αθέατΊJ iJ-ta χανΟUiJ-ισσα δίκoΠΊJ στο �αθυ iJ-ετάξι θροιζοντας -

τι θλι�εpό το θέαiJα ΊJ γp�γoPΊJ uπόκλιση

-και έσπρωχνε κοντά "tou ΤΊJν άσπPΊJ καρέκλα

Εκε ίνος τότε καθότανε (iJ-e προσπάθεια ολοφάνερΎ))