e gennese tou khristianophasismou sten e - giorgos moustakes

Έ να ς δεύτε­ρος λόγος που μας υπαγόρευσε την αυτούσια παράθεση του κειμένου της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ είναι για να υ π ο ­γραμμίσουμε τη θέση την οποία δεν θ α εγκαταλείψουμε τόσων σκοτεινών και

ΘΕΟΛΟΓΟΥ ■ ΚΟΙΝΟΝΙΟΛΟΓΟΥ

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

CACTUS EDITIONS

ODYSSEAS HATZOPOULOS & Co

57 Panepiitimiou & Emm Benalci Street (131) 2nd floor

TW 32.41.200 - 32.41.958

Telex 221319 CACT GR

Δρα ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΣΤΑΚΗ Θεολόγου - Κοινωνιολόγου

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

δισε στους αστοχριστιανούς το Θεό ως χω ρ ο φ ύ λα κ α της

κατοχή και μετά απ ό αυτή κομπραδόρικω ν συμφερό­ντων πολλών οπαδώ ν του

Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί ήσαν οι έμποροι τόσο στην αρχή της κατοχής όσο και στη

άλλα ηχηρά παρόμοια ξεγέλασαν τον αστικό και

μικροα-ελληνοχριστιανικού φασισμού Από το «μια Ελλάδα ευτυχισμένη στου Χριστού το φως λουσμένη», φτάσαμε

ιδεολογικά εκπ ορ εύθηκ ε από τη θυγατρική της ΖΩΗΣ

Ακτίνες Ακαδημίας 45

Ο αόμματος αντικομμουνισμός των Ζω τικί αωτηρικών ήταν ο δεύτερος πόλος έλξης των εθνικόφρονω ν μέσο- μικροαστών πρ ος τις παρεκκλησιαστικές οργανώσεις Η

ρυφ ώ θηκε στον εμφύλιο, όπου τοπ ικά συνεργάστηκαν

τ' αριστερά αλλά και τα φιλελεύθερα στοιχεία Συνάδελ­

ρα στην έκτη δεκαετία της ζωής του μου έχει διηγηθεί το ακόλουθο περιστατικό:

«Βρισκόμουν στο Μ ητροπολιτικό Ναό των Αθη­νών Αντί για κήρυγμα αγάπης ανεβαίνει στον άμβωνα

αναγγέλλει στο κατάπληκτο εκκλησίασμα 'Ε πεσε το Ζιτομίρ και σώ θηκε η Χριστιανωσύνη»

Εν έτει σωτηρίω όλα τούτα 1943 Τι ήταν δε το Ζιτομίρ; Το πρώ το οχυρό της Σοβιετικής Ένωσης στη Δυτική Ουκρανία που κατέλαβαν οι Χιτλερικοί κι έτσι

«σώθηκε η Χριστιανοσύνη» κατά τον κομμουνιστοφάγο Σεραφείμ Παπακώστα!!

Για την αστική προέλευση της ΖΩΗΣ που θ α έπρ επ ε

η επίσημη - ποιμαίνουσα Εκκλησία να καταγγείλει

σ ιευθεί αλλά περισσότερα άρθρα Ανάμεσα στις δημο­σιογραφικές επιφυλλίδες, όπω ς του Χρήστου Γιανναρά,

Σ άββα Αγουρίδη, Γιώργου Μ ουστάκη, υ πάρχει κι ένα κείμενο όπου διερευνά την αστική προέλευση της ΖΩΗΣ και τον Ιστορικό περίγυρο που την ξεπέταξε.Αυτούσιο απόσπασμα αυτού του άρθρου θ α πα ρ α θ έ­σουμε και τούτο γιατί κάνει επιστημονικά κατοχυρωμέ­

νη κοινωνική ανάλυση του Ζωικού φαινομένου που

Κι έτσι χωρίς να το καταλάβουν οι οπα δοί τους αντέγρα­ψαν και πύργωσαν στην καρδιά της Ορθόδοξης Ελλάδας δυτικά πρ ότυπ α ευσεβισμού, και Φ ραγκοφασιστικά

Θεού) της Ισπανίας που τροφοδότησε τη Φρανκική δικτατορία με ισπανοκαθολικούς τεχνοκράτες Αλλά καιρός να πάρουμε την απάντηση στο ερώτημα Τι είναι κοινωνικά η ΖΩΗ απ ό το άρθρο που προαναφέραμε

Έ τσι στην πρωινή εφημερίδα των Αθηνών Η ΚΑΘΗ­ΜΕΡΙΝΗ είδε το φως της δημιοσιότητας με ημερομηνία

ουτοπικός μεσσιανισμός (των οργανώσεων) αιτία κρίσε-

άρθρου ήταν ο τότε Αρχιμανδρίτης Διδάκτορας Θεολο- γίας-Κοινωνιολογίας κ Ν εκτάριος Χατζημιχάλης (σημε­

π ά θου) Επειδή ο εν λόγω Αρχιερέας είναι γνώστης των

σκόπιμο ν' αρχίσουμε την Ιστορία των παρεκκλησιαστι­κών «Αιρέσεων» με απόσπασμα απ ό το άρθρο που

στο ερώτημα πώ ς αναπτύχθη κε η «ΖΩΗ» Έ να ς δεύτε­ρος λόγος που μας υπαγόρευσε την αυτούσια παράθεση του κειμένου της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ είναι για να υ π ο ­γραμμίσουμε τη θέση την οποία δεν θ α εγκαταλείψουμε

τόσων σκοτεινών και πολύπλοκων παρεκκλησιαστικών

Κλήρου και λαού «εξέμεσε» τις παρεκκλησιαστικές

αμύθητου πλούτου τους Ας σ κεφ θεί κανείς τις δυσκο­λίες του εγχειρήματος γιατί τα αρχεία των παρεκκλησια­

ΗΣ, ΣΩΤΗΡΑ, ΚΑΝΤΙΩΤΙΣΜΟΥ, ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ είναι απαγορευμένα στην επιστημονική έρευνα Αν δε μιλή­σουμε και για τα «ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ» αυτών των

είναι ο πακτωλός των παρεκκλησιαστικών θησαυρών

που «ηγούνται την ευσέβειαν προς πορισμόν» ξέρουν και πώ ς να τα κρύβουν

Πώς α ν α π τ ύ χ θ η κ ε η «Ζωή»;

«Από τους χαλασμούς και τα ερείπια βγήκε το όραμα της «Ζωής» Αθλιότητα και απογοήτευση ήταν το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εμφανί­σθηκε Γι' αυτό ήταν φυσικό να είναι όνειρο ουτοπιστι-

χριστιανικό κίνημα δεν αναπτύχθηκε σε περίοδο εθνι­κής επιτυχίας, αλλά οργανώθηκε επίσημα μετά την μικρασιατική καταστροφή και ήκμασε κατά την περίο­

δο του εμφυλίου πολέμου Αξιόλογη είναι η σχετική ελληνική και ξένη βιβλιογραφία (Βλέπε και το πρόσ φ α­

το άρθρο «Κοινωνιολογική θεώρησις των θρησκευτικώ ν αδελφοτήτων» του Δρος Θεολ Β Γιούλτση, στον τόμο

«Θέματα Κοινωνιολογίας της Ορθοδοξίας», Θεσσαλονί­

κές αντιλήψεις του κινήματος καθώ ς και τη σχέση

μεσσιανισμού της 21 Απριλίου Δεν υπάρχει βέβαια αμφιβολία ότι οι ρίζες της Αδελφότητος είναι μεσσιανι­κές Ο γεω γραφικός μεσσιανισμός του Απ Μ ακράκη

ομολογήσουμε ότι ο Μ ατθόπουλος είδε τις πλάνες του

του Μ ατθόπουλου είναι περισσότερο χαρισματική παρά

ουτοπικό μεσσιανισμό του Μ ακράκη καλλιέργησε κά­ποιον άλλο Στόχος του ήταν «η ήθική ανάπτυξη της Ελλάδος»

Από το γεω γραφικό μεσσιανισμό του Απ Μακράκη,

του Π α πακ ώ σ τα κα ι ιδιαίτερα της π ερ ίο δο υ (1950- 1960) Το βάρος στην τρίτη μορφή του ουτοπικού μεσσιανισμού ερρίπτετο στο πρώ το συνθετικό του

«ελληνο-χριστιανικού» πολιτισμού Έ τσι ο αρχικός,

κα θαρά πνευματικός, στόχος του Μ ατθόπουλου διευ­ρύνεται, η Αδελφότης Θέλει πια μια κοινωνική αναδιορ­γάνωση, μια επιστροφή στους παλαιούς τρόπους ζωής που απειλούνται τώρα απ ό τη μετάβαση στη βιομηχανι­

κή κοινωνία Το όραμα της «καινούργιας Ελλάδος», της

«Ελλάδος τοχι Χριστού», γραμμή πλεύσεως του κινήμα­τος, θ α γινόταν πραγματικότης με την οικοδόμηση ενός

«ελληνοχριστιανικού πολιτισμού», που θ α μπορούσε -ό π ω ς έγραφ αν- «να γίνει και το φύραμα του καθόλου

όνειρο, δεν χρειάζεται καν να την ονειρευθούμε Δεν

Η καινούργια Ελλάδα είναι «το όνειρο που δεν είναι όνειρο »

Τότε άρχισε να διαφαίνεται μια νέα ροπή για καινούρ­γιες «κοινωνικές και εθνικιστικές ουτοπίες» Έ ν α ς νέος

εξ ίσου ουτοπικός, άρχισε να αναπτύσσεται Αρκεί να

186-187, την επιστολή προς το κίνημα του Έ ρνεστ Ουίλλιαμς με τίτλο «Η Ελλάς και η αποστολή της».Ιδιαίτερα τονίζεται στα πρακτικά της ΚΓ' Συνελεύσε-

ως της Αδελφότητος ότι αποτελεί προσδοκία του κινή­ματος η ίδρυσις ενός χριστιανικού κόμματος που θ α είχε

περκοινωνίας» Αυτό ήταν καθαρή ουτοπία Γιατί b- ποια δήποτε «υπερκοινωνία» δεν μπορεί να είναι κοινω­νία όλων των ημερών της καθημερινής πραγματικότη-

στιγμή, δεν θ α μπορέσει να συμβαδίσει με το επίπεδο

χρονικό διάστημα

Αλλά αν ο Μητροπολίτης Καλύμνου Νεκτάριος Χα- τζημιχάλης έκανε την κοινωνιολογική τοποθέτηση της αρχιπαρεκκλησιαστικής ΖΩΗΣ ο Μητροπολίτης Κοριν­θίας Παντελεήμων έκανε αποκαλυπτικές καταγγελίες

ποιμαντορική εγκύκλιό του κατάγγειλε

«Αι μεν παρεκκλησιαστικοί οργανώσεις ηγωνίζοντο

να επεκτείνουν την κατάληψιν της Εκκλησίας με τελικόν σ κοπόν να την ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩ-

ΨΕΩΣ» Κόρινθος 2/4/74 (Παντελεήμονος Καρανι- κόλα Μητροπολίτου Κορινθίας Κείμενα σελ 44)

Ως απόδειξη των καταγγελιών του Κορινθίας έρχονται

τα όσα σε μια αποκαλυπτική συνέντευξή του υποστήρι­

μων ο οποίος στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» στις 29

τεράστιες προεκτάσεις για όσους ξέρουν τα εκκλησια­στικά παρασκήνια

«Ερώτηση: Οι παρεκκλησιαστικές οργανώσεις δεν επηρεάζουν την Ιεραρχία;

ιεράρχες, όχι όμως όλους, οι πρώ τοι έχουν διασυνδέ­σεις μαζί τους ή και τους πατρονάρουν ακόμη Ό μ ω ς

βλέπουν με καλό μάτι αυτές τις διασυνδέσεις»

Ύ στερα λοιπόν α π ' αυτά τα προεισαγω γικά κείμενα προχωρούμε στην ιστορική προέλευση των παρεκκλη­σιαστικών οργανώσεων στην Ελλάδα Και σύμφωνα με

ελευθερωθείτε» και ελευθερία είναι η γνώση και η επίγνωση των αψευδών ιστορικών πηγών

ΧΑΡΙΣΤΕ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΣΑΣ

όργανο της «Ομωνύμου Αδελφότητος Θεολόγων» με

ανύπαντρα μέλη της αδελφότητας πολλαπλασιάστηκαν εντυπω σιακά Η ανυπαντροσύνη τους επιβλήθηκε υ π ο ­χρεωτικά και με φρικτούς όρκους Παρόλα αυτά ο αριθμός των αφιερωμένων πολλαπλασιάστηκε εντυπω ­σιακά Έ τσι βλέπουμε απ ό πίνακες που παραμένουν

Ψ αρουδάκη και α π ό την πρώτη παρασυναγωγή ξεπετά-

Είναι η Αδελφότης (Γερόντο) Θεολόγων ο «Σωτήρ» Πάντως η παρακμή και των δύο οργανώσεων συνεχίζε­ται πα ρ ά τον πλούτο τους

Α δ ελ φ ό τη ς (Γ ερ ό ντο ) Θ εολόγω ν ο «Σωτήρ» Ισαύ-

ρων 42, τηλ 3622108 Μαυρομιχάλη 32, τηλ 3624296

Έ τος ιδρύσεως Σωματείου 1959

Με 18 πα π ά δες σε σύνολο 25, 17 θεολογικά γερόντια (παντελονοφόροι πατέρες), και 22 υ πηρέτες, η Σωτηρι-

Οι λυσσαλέες επιθέσ εις δεν ήσαν εντελώς ανιδιοτε­λείς, όπω ς η παραεκκλησιαστική προπαγά νδα θέλησε

να της παρουσιάσει Αντίθετα όταν τα παραπετάσματα της ψ ευτοηθικής τους άνοιξαν στην αίθουσα του δικα­στηρίου κατάπληκτοι είδαμε τους «ευσεβείς» θεολό­

φ ικά δικαιώματα λέει Αλλά θ α θέλαμε να επιμείνει ο

τη διαβόητη αυτή δίκη που αποκαλύπτει την ακόρεστη δίψα των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων για χρυσά­

φι Αυτό το γεγονός, όπω ς και άλλα δείχνουν ότι η

α γα μ ία των παραεκκλησιαστικών τους έχει δημιουργή­

σει δύο φ οβερά υποκα τάσ τα τα (ΕΡΖΑΤΣ) της γυναίκας

π ου τους λείπει και αυτά είναι:

κατά των αντιφρονούντων που τους διακρίνει.β) Η δίψα για συλλογικό πλουτισμό καπιταλιστικού τύπου Γυναίκα δεν έχουμε, ίσως έχουν σκεφτεί, τα παρεκκλησιαστικά γεροντοπαλίκαρα αλλά έχουμε τους αμύθητους πακτω λούς των Οργανώσεων, για να αισθα­νόμαστε ασφαλείς κι έτσι να περάσουμε χρυσά και ασφαλή γεροντάματα.

Κι όλα τούτα βέβαια τα «Ε υ ο εβ ισ χ ιχ ά » στο όνομα του α κ τή μ ο να και του ξιπόλητου Ναζωραίου, κι όχι

μόνο αυτό αλλά οι Παρεκκλησιαστικές Οργανώσεις και

τα κα πετα νάτα τους

• Δεν πληρώνουν φόρους

• Δεν πληρώνουν φόρο κληρονομιάς για τις αναρίθμη­τες δω ρεές π ου με χίλιους δυο τρόπ ους έχουν οικειο- ποιηθεί

• Παίρνουν χαρτί με ατέλεια για το βιβλιοπωλειακό τους εμπόριο π ου τους αφήνει τζίρο δεκάδω ν εκατομ­μυρίων

• Διαθέτουν αφορολόγητα τυπογρα φεία τελειότατου τύπου

Λέγεται για μια α π ό τις παραεκκλησιαστικές οργανώ­σεις πω ς έχει το πιο σύγχρονο τυ πογρα φ είο της Ελλά­δας Εμείς, όλα τού τα τα θ έτουμε υπόψ η του υπουργού Οικονομικών

Περνάμε όμως στη διαβόητη κι αποκαλυπτική δίκη που συγκλόνισε το Πανελλήνιο, όπω ς πέρασε με τη

στον αθηναϊκό Τύπο στις 19/6/64

«Ο Εισαγγελέας κ Β Π α ππ άς έδωσε την εικόνα της ιδιοτύπου αυτής Αδελφότητος η “ Ζωή” η οποία φ έρει

αποτελεί ένα Παρακράτος, όπου οι υ πήκ οοί του δεν

μέλλοντα ν ' αποκτήσουν Εισοδήματα, εργασία χειρωνα­κτική, πατρικές περιουσίες Και ενώ τα απλά μέλη

αξιωματούχοι τους απολαμβάνουν τη ματαιότητα του κόσμου με κούρσες, βίλες και εξοχικές επαύλεις»

«Αι μεν παραεκκλησιαστικοί οργανώσεις ηγωνίζοντο

να επεκτείνουν την κατάληψιν της Εκκλησίας, με σκο­

πό ν να την καταλάβουν τελικώς ολοκληρωτικώς, η δε Εκκλησία ημύνετο κατά της καταλήψεως».(Π αντελεήμονος Καρανικόλα Μ ητροπολίτου Κοριν­

σκέψεω ς και θρησκευτικής πρακτικής τόσο από τον Ρωμαιοκαθολικισμόν, όσον και από τον Προτεσταντι­σμόν, και προπαντός όσα εθεω ρούντο ότι τους εβοή-

θη Επεκράτησεν η α υ θ α ιρ εσ ία της ηγεσίας, η α π ο λυ ­

τα ρ χία , στείρος ευ σ εβ ια μ ό ς , η υποκρισία εκαλλιεργήθη εκδήλωσις φ ιλα νθρω π ία ς Το βάρος ερρίφθη εις την

Καρδαροπούλου, όπω ς δια του υ π ’ αριθ 11178 συμβο­λαίου του συμβολαιογράφου Γ Φ ιλιππίδου δωρήση

(αιτία θανάτου) την οικίαν της εις τον Σύλλογον «Α π ό ­ στο λο ς Π α ύ λ ο ς » των Αθηνών, ωσάν η τοπική ενορία

αυτού

»2) Οι δύο αυτοί Αρχιμανδρίται Σωκράτης Αναζηλής και Γεώργιος Δημόπουλος (σήμερα μέγας προϊστάμενος

Αθανάσιο Γεωργατζάν και την σύζυγόν του να δωρήσω-

«-Απόστολον Π α ύ λ ο ν » των Αθηνών, δια του υ π ' αριθ

2071/12-2-40 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Β Φι­λιππίδου

»3) Εδοκίμασαν, οι ίδιοι Αρχιμανδρίται, χωρίς κα θ ό­λου να αναφέρουν σε μένα, τον εκκλησιαστικόν τους

μέρος εκ του μεγάλου οικοπέδου της πλατείας Ρήγα

κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης τους να γνωρίζω τίποτε, και αποτυχόντες διότι το οικόπεδον ήτο αδύνα­τον να διανεμηθεί και να μεταβιβασθεί εις Αθήνας διέδωσαν ότι ο Μ ητροπολίτης ετορπίλισε το ζήτημα»

(Αρχιμ Χριστοφόρου Καλύβα «Φως ή φ ω τιά » σελ 37).

Στη συνέχεια ο ίδιος αγωνιστής κληρικός π Χριστό­

φ ορος που για πρώτη φορά έθεσ ε το θ έμ α παραεκκλη­

ναχο» Αυγουστίνο Καντιώτη π ου ήταν σφοδρός πολέ­μιος των παραεκκλησιαστικών, πριν, εννοείται, τη δε­

σ π ο τ ο π ο ί η σ ή τ ο υ , έ κ α ν ε δ η μ ό σ ια τ ’ α κ ό λ ο υ θ α ερωτήματα στους Ζωηκούς

«Ποια και πόσα φ ιλανθρωπικά ιδρύματα Ο ρφ ανοτρο­φεία, νοσοκομεία, γηροκομεία κ.λ.π.) και με τι τρόπους

δικαιολογεί τα φορολογικά και άλλα οικονομικά προνό­

«η πονηρά εξομολόγησις» Οι Οργανωσιακοί κληρικοί

τούτο τα παιδιά και τα εγγόνια των εξομολογουμένων,

έλεος και στη στοργή των π α ρ α εκ κ λ η σ ια σ τικ ώ ν Ζωη-

κών, Σωτηρικών, Καντιωτικών, Τροϊκατζήδων κ.α.) ό­ταν αυτοί είναι ηλικιωμένοι ή άρρωστοι ή ετοιμοθάνατοι

παράξενο γινόταν εκεί μέσα Πλησιάζει και βλέπει

του μεταβίβαζε την περιουσία του στην Οργάνωση που εκπροσω πούσε ο εξομολόγος»

Οι 45 ημέρες φυλάκιση που άρπαξαν στη δίκη της

Καρατζάς και I Κολιτσάρας, σαν αποτέλεσμα της

λιρών -συγγραφικώ ν δικαιωμάτων Ερμηνείας Καινής

«Ζωή» και μπήκε στο «Σωτήρα» Έ τσι καταγγέλθηκε ότι:

«Ο κ Δημ Τερζόπουλος δωρητής 40.000 πήχεων προς την «Ζωήν» εις Αγίαν Παρασκευήν (σημ: όπου

και άλλες ύ π ο π τες δραστηριότητές τους Τις τελευταίες

ρισμένο και για τούτο κλασικό έργο του «Η γ έ ν ν η σ η το υ νεο φ α σ ισ μ ο ύ σ τη ν Ε λ λ ά δ α » όπου στη σελίδα 309

αναφέρει:

«Η θρησκοληψία ήταν το τρίτο, μετά την εθνικοφρο- σύνη και τον αντικομμουνισμό, επάγγελμα του δικτάτο­

ρα Π αττακού Είχε ανώτερο βαθμό στη μασονική Στοά Ταυτόχρονα ήταν επίλεκτο μέλος των πανίσχυρων θ ρ η ­σκευτικών οργανώσεων «Ζωή» και «Σωτήρα» που είχαν

έγιναν στυλοβάτες του στρατιωτικού καθεστώ τος

Κι ένα πολύ κοινότοπο ερώτημα: Ο Χριστός πόσα μέγαρα, οικόπεδα, κι επαύλεις είχε, τις οποίες οι

ιδιόρρυθμο χ ρ ισ τεμ π ό ρ ιο που αποτελεί τη μεγαλύτερη

Α ίρ εσ η - Π α ρ έκ κ λισ η από το Χριστιανικό Ή θ ο ς;

Γεγονότα που έχουν πολλοί πιστοποιήσει όπω ς ο σεβαστός Π Χριστόφορος Καλύβας αναφέρει στη μαχη­

τική τριλογία του: Έ τσ ι σ π ο υ δ ά ζ ο υ ν οι φτωχοί, χω ρίς

στομος Ταβλαδωράκης στιγμάτισε κι ο Καντιώτης τότε

στηλίτευσε

Ό λ ες τούτες οι παραεκκλησιαστικοοικονομικές δρα­

στηριότητες και οι πολιτικές ίν τ ρ ιγ κ ε ς , όπω ς θ α δούμε παρακάτω μας θυμίζουν την αξέχαστης μνήμης π α ρ α ­

κ ρ α τικ ή οργά νω ση τη ς Ισ π α ν ία ς Opus Dei ('Εργο

Θεού)

Ό π ω ς είναι γνωστό, αφού πήρε ενεργό μέρος στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο μ' ένοπλους ρασοφόρους,

θ ρ α του Σιλωάμ της ισπανοχριστιανοφασιστικής εθνικο-

επίλεκτους συνεργάτες του, τους διαβόητους τεχν οκρά -

στελεχώθηκε από τεχνοκράτες της Χ.Ε.Ε («Χριστιανι­κής Ενώσεως Επιστημόνων») θυγατρικής της «Ζωής».Μέχρι 22 Οκτωβρίου 1938 είχαν περάσει 105 χρόνια από 23/7/1933, ημέρα που δημοσιεύθηκε το Βασιλικό

σ κοπος με καταστατικό νόμο της επαναστατικής Κυ-

1923

Η δημοκρατική αρχιεπισκοπεία του απετέλεσε το

Ιστορίας Οι ιεράρχες της Ελληνικής Επικράτειας σ υγκε­ντρώ θηκαν στις 5/11/1938 στο Μ ητροπολιτικό Ναό

Παπαδόπουλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του (κωδ νόμου 5438/1932 αριθ 12) Η εκλογή έπρ επ ε να είναι

«κανονική» σύμφωνη με τα θέσμια και τις εκκλησιολογι-

σίας» Ο δικτάτορας μάλιστα Ιωάννης Μ εταξάς έκανε επίσημες δηλώσεις στον ημερήσιο Τύπο, ότι

«η ημετέρα Κυβέρνησις ουδόλως θ α θελήσει ν' ανα- μειχθεί ή να επηρεάσει κ α θ ' οιονδήποτε τρόπον τας

επιβάλει «σκληράς κυρώσεις εις πά ντα όστις ήθελε αναμειχθεί, οσονδήποτε υψηλά ιστάμενον»

Τώρα, αν τούτο ήταν τρυκ της μεταξικής φαυλοκρα- τίας, ή πραγματική πεποίθησ η του δικτάτορα ο οποίος,

με το εκκλησιαστικό, όσο και με το τεκτονικό, τούτο δεν

είναι ότι ολόκληρο το βράδυ της παραμονής της αρχιεπι­σκοπικής εκλογής ο διαβόητος υ φ υπουργός του Τύπου

ταξί τα σπίτια των ιεραρχών υποσχόμενος «λαγούς με

εκλέκτορες μητροπολίτες αν «εξέλεγαν» τον ευνοούμε­

νο του παλατιού και της Κυβέρνησης, τον από Τραπε- ζούντος Χρύσανθο Φιλιππίδη, αντίπαλο του από Κοριν­

θ ίας Δαμασκηνού Π απανδρέου

Η αλήθεια είναι ότι και οι δύο ιεράρχες ήσαν προσω­πικότητες Ο Χρύσανθος αυστηρός τηρητής της εκκλη­σιαστικής τάξης και ευκοσμίας, αλλ' ο Δαμασκηνός ήταν

ο λαϊκός ηγέτης, ο ανακαινιστής της Κορίνθου, ύστερα

απ ό τους ισοπεδω τικούς σεισμούς του Απριλίου του

1928 Χαρακτηριστικά για τον Δαμασκηνό είχε πει ο μεγάλος Βενιζέλος

μαλλιά και θ α σου ξυρίσω τα γένια να σε ρίξω στην πολιτική».

Μέσα λοιπόν σ ’ αυτό το κλίμα έγινε η εκλογή για την ανάδειξη του νέου Α ρχιεπισκόπου Ό τα ν άνοιξε η κάλπη καταμετρήθηκαν ψήφοι 31 υ π έρ του Δαμασκη­νού και υ πέρ του Χρυσάνθου 30 Οι καμπάνες του

Λευκωσίας το Δεκέμβριο του 1938 Πλην όμως στην

αλλά δε» Μ εταξάς «κελεύει»

Ύ στερα από τη δυσμενή τροπή που πήρε το «Αρχιε­πισκοπικό» για την Κυβέρνηση Μεταξά δεν έδωσαν πια

ύπνον τοις κροτάφοις των» μέχρι ν ’ ακυρώσουν το

ο «διαβόητος» Νικολούδης επεστράτευσε τρεις ιεράρ­χες! που δέχτηκαν να παίξουν τον άχαρο ρόλο του

«advocatus diaboli» να φανούν σαν οι διαβολικοί κατήγο­

κατά του κυβερνητικού Χρυσάνθου.

Έ τσι οι τρεις ιεράρχες κατευθυνόμενοι από το Υφυ­πουργείο Τύπου και Π ροπαγάνδας παρουσιάστηκαν στο Συμβούλιο Επικρατείας (αυτό το θυμ όταν η δικτα­τορία Μεταξά όσες φορές ήθελε νομικά δεκανίκια της

εκλογή του Δαμασκηνού ως παράνομη και ζητούσαν την

σώμα της ιεραρχίας πήρε μέρος και ο Σιδηροκάστρου

συνοδικό δικαστήριο για πα ραπτώ ματα η θικής φύσεως

Έ τσι το Συμβούλιο Επικρατείας εδέχθη την ένσταση και μαζί με τη δικτατορική κυβέρνηση ακύρωσαν την

ψ ήφο του μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Ιωάννη.Μόλις λοιπόν είδαν οι οπα δοί του Χρυσάνθου το νέο αποτέλεσμα ισοψηφίας τριάντα προς τριάντα επεστρά-

τη δέχτηκε

Ό μ ω ς αν ο Χρύσανθος ήταν υπεράνω χρημάτων

«αφιλάργυρος και αδέκαστος» δεν ήταν υπεράνω φιλο­δοξιών Έ τσι βρήκε εφαρμογή και σ ’ αυτόν το ρητό ότι

«τον πλούτον πολλοί εμίσησαν την δόξαν όμως ουδείς» και δέχτηκε ο «αγέρωχος» εκείνος της Τραπεζούντας

τοιμάσθη» με τον Αναγκαστικό Νόμο του Μεταξά και είχε τον αυξ αριθμ 1493» δι* ου αφήρεσαν από την

Αθηνών και το έδωκεν εις την μικράν 12μελή Σύνοδον» (Βλ περιοδικόν «Εκκλησία» 1938).

Έ τσι ο πνευματικός πατήρ έδωσε το παράδειγμα στον «πνευματικώτερον υιόν του» και διάκονόν του

χειρότερα ακριβώς 30 χρόνια μετά

Πάντως ο Δαμασκηνός ουδέποτε έδωσε τη χαρά της παραιτήσεώ ς του στους αντιπάλους του Σ τάθηκε ακλό­νητος μέχρι το τέλος της δοκιμασίας του

Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Γ Κονιδάρης για την περίοδο της «νοσηρής» επταετίας έγραψε:

«Η τραγωδία της Ελληνικής Εκκλησίας συνίσταται εις την αλλοίωσιν των θεσμώ ν και των ανωτάτων σωμάτων

θεσμού της επισκοπικής δικαιοδοσίας και δικαιοσύνης

«Επιμένω εις τον χαρακτηρισμόν τραγωδία και δια μίαν άλλην σοβαροτάτην διαπίστωσιν η οποία φαίνεται

των οποίω ν την πλήρη γνώσιν δεν επέτρεπον τότε (εννοεί την περίοδο της επταετούς τυραννίας) αι περι­στάσεις» (Γερ Κονιδάρη, «Υπάρχει Κανονική Ιεραρ­χία;» σελ 3)

«Πρώτο μέλημα της κυβέρνησης» της (21-4-67) για την υποδούλωση της Εκκλησίας ήταν η εκλογή νέου αρχιεπισκόπου, προσώ που της εμπιστοσύνης της Υ­πήρχε όμως κανονικός αρχιεπίσκοπος ο Χρυσόστομος

δρόμος» Το καλύτερο γι’ αυτούς θ α ήταν να υπέβαλε

θέλησαν να την επιβάλουν ακούσια

Το σχέδιο ετοιμάστηκε Αξιωματούχος του Παλατιού τον επισκέφτηκε στο νοσοκομείο στις 6/5/67, όπου νοσηλευόταν και του μετέφερε ένα γράμμα που α π ευ ­θυνόταν στο Βασιλιά, για να το υπογράψει.Συγχρόνως υπεδείκνυε σαν κατάλληλα για τον αρχιε­

παραίτησή του «αυτοβούλως».

«Μεγαλειότατε» έλεγε το γράμμα

«Υπηρετήσας την Εκκλησίαν από της κατωτάτης βαθμίδας της ιεραρχίας αυτής και πλήρης ων ημερών,

αυτής αίγλην και το απαιτούμενον κύρος αυτής, ίνα

να ανταποκριθή εις τας προσδοκίας του Έ θ νους, κατά τας κρίσιμους στιγμάς, τας οποίας διερχόμεθα, επειδή

την Υμετέραν Μεγαλειότητα, ίνα απ οδεχθή την απ ό του

παραίτησίν μου

» Δια την αναγέννησιν της Εκκλησίας ημών, εις την οποίαν α ποβλέπει και η π αρούσα, δύο πρόσ ω πα θεωρώ,

πάσα προσ πάθεια, όπω ς προω θηθούν:

»0 καθηγητής του Πανεπιστημίου και Πρωθιερεύς της Υμετέρας Μ εγαλειότητας, αρχιμ κ Ιερώνυμος Κο- τσώνης και ο αρχιμ κ Χρυσοστομος Γιαλούρης

Εν Αθήναις τη 6η Μαίου 1967»

Ευτυχώς ο Χρυσόστομος Β' δεν υπέγραψ ε Μετά τρεις μέρες έστειλε στο Βασιλιά ένα γράμμα, στο οποίο διακήρυσσε ότι αρνιόταν «διαρρήδην» να γίνει πα ραβά­της των I Κανόνων, όπω ς του ζητούσαν Η απάντησή

Χούντα

« Η ταπεινότης μου έχουσα υπόψ η τους θ είους νόμους, και δη τα εκ στόματος Αγίου Πνεύματος εν τη

λάβη τον σ τέφανόν σου» και το «γίνου πιστός άχρι

μαι διαρρήδην να γίνω παραβάτης θείω ν και ιερών προσταγμάτων, διότι θ α είμαι ρίψασπις και προδότης

αλλ’ ούτως ή άλλως υ πέρ της Εκκλησίας και του ' Ε­θνου ς μου έργον και να καλύψω εξ αισχύνης το

π ρόσω πόν μου

»Αν η Εκκλησία και η Πολιτεία, θελήση, ούτως ή άλλως, είτε κανονικώς είτε νομίμως, να επιβάλη μιαν

δύναμαι εμποδίσαι αυτήν και θ α έχω να δικαιολογηθώ

υ πέκυ ψ α , αλλά και μετά διαμαρτυριών ενώπιον Θεού και ανθρώπων

Εν Αθήναις τη 9η Μαΐου 1967»

Σε τέσσερις μέρες είχε ψηφιστεί ο Α.Ν για την αποχώρηση του Χρυσοστόμου κι έγινε η εκλογή του πρω θιερέα του Παλατιού

Η Διοικούσα εκκλησία πρώτη ανεγνώρισε, συνεχάρη και ευλόγησε την «Εθνικην Κυβέρνησιν».Συγκεκριμένα, την 9/5/67, στην πρώτη μετά το Πάσχα συνεδρίασή της, υ π ό την προεδρία του τότε Μητροπολί­

τη Πατρών Κωνσταντίνου διαβάστηκαν τα έγγραφα της

της Ιεραρχίας που είχε οριστεί για τις 11 Μαΐου ’67 Φυσικά όλοι ετήρησαν σιγήν ιχθύος

Ακολούθως η Σύνοδος συζήτησε διάφ ορα θέμ ατα και αποφάσισε:

1 Να συγχαρεί και να επευλογήσει το «εθνοσωτήριον έργον» της Επαναστατικής Κυβερνήσεως

2 Να εκφράσει «προς τον ασθενούντα Αρχιεπίσκοπον» τις ευχές της για ταχεία ανάρρωση

Το βράδυ της ίδιας μέρας ανακοινώθηκε η συγκρότη­

ση Αριστίνδην I Συνόδου, κάτι που δεν συνέβαινε για

μέρες δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως

ο Α Νόμος 4589/67, που έβαζε όριο ηλικίας στον

σχεδίου είχε εφαρμοστεί Δεν θ ' αργούσε και η εφαρμο­

γή του δευτέρου, δηλαδή η εκλογή του εκλεκτού της Χούντας

Οι μητροπολίτες που πήραν μέρος στην Αριστίνδην Σύνοδο ήσαν οι: Πατρών Κωνσταντίνος, Τρίκκης Διονύ­σιος, Ναυπακτίας Δαμασκηνός, Κυθήρων Μελέτιος,

Κωνσταντίνος και Κασσανδρείας Συνέσιος.Την 13/5/67 τα μέλη της Αριστίνδην (δικτατορικής) Συνόδου εξέλεξαν Α ρχιεπίσκοπο τον παλατιανό αρχι­μανδρίτη Ιερώνυμο Κοτσώνη

Εκείνη τη μέρα, σύμφωνα με ανακοινώσεις του Τύ­που, «την 9.05' π.μ και ενώ ακόμη η ενδεικτική πινακίς

Ιερά Σύνοδος συνεδριάζει, αφίχθησαν ε π ’ αυτοκινήτου

δόπουλος και Μ ακαρέζος Ούτοι ανήλθον εις την αίθου­σαν των συνεδριάσεων και παρέμειναν συζητούντες φιλικώς μετά των Συνοδικών»

(Γιάννη Γκίνη, «Ιεράρχες διάκονοι της Χούντας», Αθήνα, σελ 58-61)

ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥ Από τον Ό θ ω ν α μέχρι τον Κωνσταντίνο τον αμβλύνοα

ρέα Δαμασκηνό τον μισούσαν θανάσιμα ο μνησίκακος

βασιλιάς Γεώργιος ο Β \ Ο καταπιεστικός «άναξ» ποτέ

έγινε αντιβασιλιάς Συνέχεια τον κατηγορούσε για σφε­τεριστή του θρόνου του

Είναι γνωστό ότι ο Δαμασκηνός αναδέχθηκε την Αντιβασιλεία (1943-1946) ενάντια στην πεισματική άρ­νηση του Γεωργίου από το Λονδίνο να μην υπάρξει αντικαταστάτης του

Με την επάνοδο - επιβολή του Γεωργίου το 1946 τ' Ανάκτορα εγκαινίασαν μια πολιτική περιφρόνησης

«πνευματικού» του παλατιού του Ιερώνυμου Κοτσώνη χωρίς την «κανονική» έγκριση του νόμιμου Αρχιεπισκό­που Δαμασκηνού Ο κύριος λόγος της αποστροφής του δημοκρατικού Δαμασκηνού ενάντια στον Ιερώνυμο Κο­τσώνη ήταν:

της θυγατρικής της «Ζωής» Δαμασκού, έπαιρνε μυστι­κές εντολές απ ό το αδελφάτο της «Ζωής» και τις μεταβίβαζε στο Παλάτι και στους αυλόδουλους.β) Και το πιο φ οβερό, κάτι που πέρασαν κάμποσα χρόνια για να το μάθουμε α πό πρόσφατη δημοσιογραφι­

κή έρευνα Ο Ιερώνυμος υπήρξε πράκτορας ξένων

Δ η μ ή τρ ιο, σ την π ρ α γ μ α τ ικ ό τ η τ α π ρ ά κ τ ο ρ α Λ όρδο

Μ πάλφουρ

Γράφτηκε λοιπόν στην «Ελευθεροτυπία» της Δευτέ­ρας 29 Ιούνη 1981 για τη βρώμικη αυτή ιστορία των παρεκκλησιαστικών διασυνδέσεων μέσω του αυλοκόλα­

κα Ιερώνυμου Κοτσώνη του μετέπειτα χουντοπρόβλη- του Α ρχιεπίσκοπου Αθηνών

«Λίγο πριν από τον πόλεμο, οι παρεκκλησιαστικοί

«παντρεύονται» και με τις Μ υστικές Υπηρεσίες της

των αριστερών και στελέχη τους συνεργάζονται με τις

«Ασφάλειες» και τη ΣΙ Α που αντικατέστησε στην κατασκοπεία την Ιντέλλιντζενς Σέρβις

»Η πρώτη επα φ ή των παρεκκλησιαστικών με ξένη μυστική Υπηρεσία γίνεται λίγες μέρες πριν από την

από τους καλύτερους πράκτορές της Ανάμεσα στις

παρεκκλησιαστικές οργανώσεις

» 0 Λόρδος Μ πάλφουρ, ο αργότερα γνωστός πρά κτο­ρας, πηγαίνει στο Αγιονόρος σαν καλόγερος και μετά

«χειροτονείται» ιερέας και παίρνει τ ’ όνομα Πάτερ

του εφημέριου στο θεραπευτήριο Ευαγγελισμός Με

συγκεντρώνει πληροφορίες π ου τις διαβιβάζει τηλεγρα­φικά στο Λονδίνο

» 0 Λόρδος Μ πάλφουρ-ψευδοπάτερ Δημήτριος, είχε

πράκτορας αυτός μπήκε στα μυστικά της παρεκκλησια­στικής «Ζωής» Σε αντάλλαγμα ο Μ πάλφουρ δικτυώνει

Αυτοκρατορίας οι οποίες μετά τον πόλεμο τον προώ θη­

ριου των βασιλικών Ανακτόρων»

Στο βιβλίο του Τζων Φρήμαν διαβάζουμε ορισμένα στοιχεία για την ταυτότητα του Λόρδου Μ πάλφουρ

«Γραμματέας της Αγγλικής Πρεσβείας στην Αθήνα πράκτορας της Ιντέλλιτζενς Σέρβις στην Ελλάδα, συνερ­γάτης των κύκλων της «Ζωής»

Πέρσι, όταν θέσαμε υπόψ η σε μέλη της «Ζωής» αυτές τις καταγγελίες μέσα στο Ζωηκό βιβλιοπωλείο Καρύτση

14 πήραμε τη στεγνή απάντηση: Ό λ α είναι σ υκοφ α­ντίες, και όταν ανταπαντήσαμε, γιατί δε μηνύετε τους στυγερούς συκοφάντες, η απάντηση ήταν χρυσή σιω­πή

Η διασύνδεση παρεκκλησιαστικών και παλατιού δεν ήταν «περιστασιακή» όπω ς μας διαβεβαίωσαν πα ρ εκ­κλησιαστικοί παράγοντες Υποστηρίζουμε ότι ήταν η

Ε λλην ο χρισ τια νική Ε λλ ά δ α Είχαν ανάγκη το Παλάτι

«α ό μ μ α τες α ν τικ ο μ μ ο υ ν ισ τικ ές σ τ α υ ρ ο φ ο ρ ίε ς », όπω ς

Ψ αρουδάκης, που άλλοτε ήταν σφοδρός πολέμιος των

διασύνδεσης παρεκκλησιαστικών και Παλατιού δεν εί­ναι αλήθεια Και ιδού γιατί:

Κάποιος μεγάλος και φτασμένος σήμερα συγγραφέας του τόπου μας με πένα που έχει στιγματίσει διηγημστι-

π ου με παρεκάλεσε να μην αναφέρω τ' όνομά του, γιατί

ζε ίσως για να μπει σε καμιά μελλοντική δικτατορία

προδότη του δικαστικού όρκου Κόλλια που ανήκε σε

του «Σωτήρα»

Και συνεχίζει ο φίλος μου συγγραφέας «Αφού με χαιρέτισαν μελιστάλακτα και οι τρεις, η «Φρείκη» μου λέει: Σας πα ρακολουθώ στις «Ακτίνες» Θα σας βοηθή­σουμε να εξελιχθείτε σε μεγάλο συγγραφέα Αρκεί να

στείλουμε ακόμη και στην Ακαδημία αργότερα Αλλά είπαμε χρειάζεται Ιδεολογική Συνέπεια

»Στη συνέχεια καθήσαμε και μου είπαν: Θα σχηματί­σουμε μια επιτροπή Αντικομμουνιστικής σταυροφορίας,

Εκείνη συνέχισε Π ρέπει να σώσουμε τα νιάτα από το

σεβαστή Αδελφότης Θεολόγων η «Ζωή» μαζί με το

ότι αυτός ο τυφλός Αντικομμουνισμός τους έχει μαδήσει

φυλορροούν Αλλ' αυτά είναι τα απολιθω μένα μυαλά, που έχουν μείνει μισό αιώνα πίσω

»Τα περιοδικά τους απ ό 150 χιλιάδες φύλλα έχουν φτάσει σήμερα στις 35 χιλιάδες Και κά θε αναγνώστης τους π ου πεθα ίνει παίρνει μαζί του και τη «Ζωή» -

«Σωτήρα», και βέβαια, δεν αντικαθίσταται

» Ό σ ο για τους νέους ψάχνουν να τους βρουν με το κεράκι »

Αλλά ιδού τα μέλη κα ι οι συνεργάτες της ΧΕΕ και του

«Σω τήρα» που έγιναν οι άμεσοι συνεργάτες του Ελληνο­

χριστιανικού Φασισμού

1) Αλέξανδρος Τσιριντάνης ο γνωστός καθηγητής της Νομικής Αθηνών, στενός «εξωκοινοβουλευτικός» συ­νεργάτης της Φρειδερίκης, από τους ιδρυτές του «Χρι­στιανικού Κοινωνικού Κύκλου» Στις εκδόσεις της η

στη ναζιστοκρατούμενη Αθήνα αλλοιθώριζε ανεπίτρε­πτα πρ ος τις αξίες του Γερμανικού πολιτισμού, γιατί τα

χρόνια του Ναζισμού (1933-40)

Αυτοί λοιπόν οι κύριοι του «Χριστιανικού Κοινωνικού Κύκλου» του οποίου τις μυστικές συγκεντρώσεις πα ρ α­κολούθησαν ανάμεσα σ’ άλλους και ο μεγάλος «χριστια­νός» κοινωνιστής και μ ετέπειτα πρω θυπουργός της αποστασίας Στεφ Στεφ ανόπουλος εξέδωσαν έναν τόμο

Δυτικών Χριστιανικών αξιών «αξιότιμους πολιτικούς

Φρανθίσκο Φράνκο και της Πορτογαλίας Σαλαζάρ

«Ο «Βασιλικός Ανήρ» Τσιριντάνης που ζαχάρωνε μαζί

με τον αντάδελφό του Ιερώνυμο Κοτσώνη μόλις αντίκρι­

ο μόνος «Ορθόδοξος βασιλεύς εις τον κόσμο», αναγκά­στηκε να τους ανακαλέσει στην τάξη «με το πλατύ χαμόγελο» και την αχόρταγη, εννοείται, τσέπη.

Έ τσ ι ο Τσιριντάνης ο «μέγας θεω ρητικός του Ελληνο­χριστιανικού πολιτισμού», κλήθηκε από τους πρώ τους στ' ανάκτορα για ν' αναλάβει το Υπουργείο Δικαιοσύνης της διαβόητης Υπηρεσιακής Κυβέρνησης, που υ π ο τίθ ε­

ται πω ς θ α διενεργούσε «τ ίμ ιε ς » και «α δ ιά β λ η τ ε ς »

εκλογές

Και τι έκανε τότε ο αρμόδιος υ πουργός της Δικαιοσύ­νης ελληνοχριστιανός κύριος Τσιριντάνης, υ πεύ θυ νος καθοδηγητής του ΧΕΕ και αδελφοποιτός του Ιερώνυ­μου;

Δεν εδέχθη, λένε, τότε τις καταγγελίες, για τραμπου-

κισμούς κλπ., γιατί ήταν κλεισμένος «εις το τ α μ ε ίο ν » και προσηύχετο ε λ λη νο χρ ισ τια ν ικ ό τα τα Αλλά η ιστο­

1) Δόβας, αρχηγός Στρατιωτικού Οίκου του Βασιλέως.2) Τσάφος, αυλικός

3) Π εσματζόγλου, τέω ς διευ θ υ ντή ς πολιτικού γρ α ­φείου βασιλέως

4) Ποταμιάνος, επίτιμος γενικός υ πασπιστής του βασιλέως

5) Στενή σύμπραξις του τραπεζιτικού κεφαλαίου με τους Θ Μ ερτικόπουλο και Τσιριντάνην, ως εκπροσώ ­που ς της «Εθνικής Τραπέζης»

Μετά ακριβώς από μια εξαετία 1961-67, έχουμε νέα μετάγγιση παρεκκλησιαστικού αίματος στα αγγεία του ελληνοχριστιανικού φασισμού Και ιδού:

Ο Ζωηκός Ιερώνυμος Α ρχιεπίσκοπος Αθηνών, χειρο- τονήθηκε έναν ακριβώς μήνα μετά την επιβολή της

Ο Κ Καλαμποκιάς υ πουργός του πρώ του χουντικού Υπουργείου Παιδείας, συνεργάτης του Σωτήρα και Φιλομασώνος

Ο Σωτήρης Αγαπητίδης υπουργός Οικονομικών της χούντας του Π απαδόπουλου, από τα ιδρυτικά στελέχη

ύστερα της Χ ριστ Εν Ε πιστη μ ό νω ν φιλοζωηκός.

Ο Λουκάς Πάτρας, υ πουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών

Ο Ηλίας Δημητράς υφυπου ρ γός Κοινωνικών Υπηρε­σιών της Π απαδοπουλικής χούντας

εμπιστευτική εγκύκλιο (άκρως απόρρητη) που έστειλε

« Χ ρ ισ τ ια ν ικ ή ς Ε νώ σ εω ς Ε π ισ τη μ ό ν ω ν » Δίνονται ε­

ντολές στους οπα δού ς να εκφοβίζουν με αθρόες επιστο­

κή πονηριά, ή την άγια κουταμάρα των ευσεβών που πάσχουν από ανίατο κουταβισμό!!

« Ό λ ο ι μας διαβάζουμε κάποια εφημερίδα ή πέφ τει στην αντίληψή μας κάτι που έγραψε μια άλλη εφημερίδα

ή κάτι που ακούσαμε ή είδαμε στην τηλεόραση.Μέσα στην πληθώ ρα της ύλης των εφημερίδων αυτών είναι σίγουρο πω ς υ πάρχουν πολλά γεγονότα, σχόλια ή άρθρα που αξίζει να τα σχολιάσουμε είτε γιατί πα ρου­σιάζουν θέσ εις αντίθετες πρ ος τις ιδικές μας είτε γιατί είναι χρήσιμο να ενθαρρύνουμε και να επαινέσουμε μια καλή πράξη ή μια σωστή θέση ενός δημοσιογράφου

Αν κα θένας μας βάλει σαν στόχο και πρόγραμμα να γράφη, μια επιστολή κ ά θ ε Ιδνθήμερο ή τουλάχιστον

κ ά θε μήνα, πάνω σε κάτι π ου διάβασε ή άκουσε στην τηλεόραση (π ρ άγμ α κα θ όλου δύσκολο για επισ τή μ ο­νες), φ αντάζεσθε πόσο θ α ενισχυθή η προσ πάθεια αυτή (Σ.Σ εννοεί τον επηρεασμό της Κοινής Γνώμης δια των δημοσιευομένων στον Τύπο «κατασκευασμέ­νων» επιστολών)

Για να παρακάμψουμε δε τη δυσκολία της υ πογραφ ής όλο από τα ίδια πρόσ ω πα μπορούμε να παρακαλέσουμε

μ ερικές από τις επιστολές αυτές

Τη μέριμνα και την ευθύνη τόσο της συντάξεως των επιστολών όσο και της ταχυδρομήσεώς των ή επιδόσεώ ς

αναλάβει ο κα θένας απ ό μας »

Αλλά δεν έγραφαν μόνο οι υπογράφ οντες τις επιστο­λές αυτές Τις συνέτασσαν και με αντιπρόσωπο:

μέριμναν να παρακολουθήση αν δημοσιεύτηκε η επ ι­στολή του και να στείλη στον Τομέα Τύπου της ΧΕΕ ένα

(εάν δημοσίευσή εν όλω ή εν μέρει) Αλλά και εάν δεν

επιστολής»

« Ο Τομεύς Τύπου θ α έχη την μέριμναν να τηρή ένα αρχείο των επιστολών κατά ειδικότητες θεμάτω ν, που

θ α βοηθήσουν συν τω χρόνω στη βελτίωση της όλης

π ροσ πάθειας Μα είναι όμως απαραίτητο να έχουμε μια

τομέα, με τον τρ όπ ο που εκθέσαμε, γράφ οντας μας και

υπογραφ ή σας σε επιστολές που θ α γράφουν, είτε για θέμ ατα της ειδικότητάς σας είτε για γενικώ τερα θέματα,