e parakme tou poinikou dikaiou - luigi molinari

ε-Η αξΙα του 8ι8λΙου που κρατάτε στα χέρια σας δεν 8ρΙσκεται στο 6τι περιέχει κάποιες καινούργιες ιδέες n στο 6τι αποτελεΙ npoiov 8α8υστ6χαστων και λεmο­μεριακών αναλύσεων με πλούσια 8ι8

σrΩν μνύμΩ roυ Β1ΡτζΙΥlΟ Ντε Μ6ρπν

Αυτό το 6ι6λiο που ξανατυπώθηκε σήμερα, μετά από ένα διάστημα ογδόντα χρονών, αφιερώνεται στους μεταγενέ­ στερους, σαν μια προειδοποίηση

(Σημεiωσn στην lταλικ" έKδoσn)

ΛΟΥΙΤΖΙ ΜΟΛΙΝΑΡΙ

ΗΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Μετάφραση Φίλιηηας Κυρίτσης

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

ΑΘΗΝΑ 1990

Στους μάρτυρες -που θύματα

της αμάθειας

κω Inc; ανθρώπινης κακίας

υποφέρουν τα μαρτύρια της κόλασης mις φυλακές

όλου του κόσμου

ΠεριεΧόμενα

Πρόλογος του εκδότη 11 Πρόλογος στη δεύτερη έκδοση 21 ΕΙσαγωγή 25

Οι θεραπείες ΜΙνιμουμ πρόγραμμα . 91

•

Πρόλογος του εκδότη

Η πρόσφαω α[)ώωσn rou μπάτσου rωv Μ.Α Τ Μελί­σrα, που ro 1985 σrnv επέrεlΟ [πς σφαγΏς rou Πολυ­[εχνεΙου (17 ΝοέμΒρπ) πυροΒόλπσε πισώπλαrα κω δολοφόvnσc rov δεκαπεvrάΧΡΟVΟ δΙQδnλωrn ΜΙΧάλπ Καλrεζά, Ώρ& va επι6ε6ωώσει, για μια ακόμπ φορά,

με παvπγυρικό, όσο κω συμΒολικό φόπο, ότι n Δι­KDIOσύVJ/ }"JD ro Ελλπvικό κράroς, όπως κω για 0-ποιοδΏποτε κράroς, cfvDI έvας [)εαμός που αποσκοπεί σrnv δIαxείΡIσn ως Βίας rωv αφεvrικώv πάvω σrα [)ύ­ματά roυς ΟΙ δIKασrές', όvrας κι αυroI αφεvrικά, φροvrίζουv για τα δικά roυς προσωπικά συμφέροvrα, όπως κω για τα συμφέροvrα όλπς ιπς κυρΙαρχπς ιά­ξπς ΟΙ vόμOl κω ΟΙ δικοvομfες δεv cfvDI ιΙποτα άλλο παρά μορφές vομψοποfnσnς [πς ΒΙας που ΟΙ κά[)ε εΙ­δους KαταΠIεσrές ασκούv πάvω σrα [)ύμαιά roυς Ef­

ιε ισΧύουv, circ δεv ισχύουv vόμOl π συμπεριφορά rωv αφεvrικώv δεv αλλάζει Aurof πάvrα [)α εκμε­ταλλεύοvrω, [)α καταπιέζουv, [)α Βλάπτουv με οπOlο­δΏποτε δυvαrό φόπο όσους περισσότερους μπορούv

κω καvεfς γόμος, καvέvας δIKασrΏς, δεv [)α roυς ε­vοχλεf Άλλωσrε για va μπoρoύv va διαπράrrουv α­[ψώρπτα τα εγκλΏμαιά roυς έxoυv οργαvώσει ολό­κλπρο σrραrό με όπλα, rαvκς, αεροπλάvα, Βαπόρια,

καΥόΥlQ, πυραύλους κλπ ΣφαΓό που rov φυλάΥε ως κόΡΏΥ οφ8αλμού κω δεΥ εππρέπουΥ rπy παραμικριί κρπικύ σ' οποιαδύΠΟΓε μορφύ ΒΙας που ο σrραΓός αυ­Γός εξασκεΙ πάΥω σ' ολόκλπρπ [/J V ΚΟΙΥωΥΙα Κω ε­πειδύ ο σrραΓός συvIι8ως δεΥ χρειάζεΓω Υα επεμΒαΙ­Υει σε χώρες με αvεmυγμέvο ιδιωπκό ύ κραπκό κα­ππαλισμό, παρά σε πολι! αρωά δIασrίιμαrα, έχουΥ δπμιουργύσει έΥα άλλο Kαrασrαλ πκό σώμα, ΓΠΥ α­σrυvoμIά, που οπλισμέΥΠ με ελαφρόΓερα όπλα σrIς περισσόΓερες περιmώσεις αρκεΙ για Υα επιΒάλλει με [/JV ΒΙα πς αKόρεσrες κω Βρώμικες ορέξεις ΓωΥ αφε­vrικώv Η δουλειά ΓωΥ δIKασrώy εΙΥω Υα Υομιμο­ποιούΥ με 8εαφικές παρασrάσεIς που αποκαλούΥ δΙ­κες, ιί με παρασΚΏΥιακό γραφειοκραπκό φόπο, [/JV ΒΙα που κα8πμεΡΙΥά ασκεΙ n ασrυyoμIα προκειμέΥου

Υα εξυπερεΓίισει rα αφεvrικά, που άλλωσrε εΙΥω κω εργοδόΓες [/Jς ΟΙ φυλακές κω rα ΥυχιαφεΙα δεΥ εί­

Υω ΓIπorα άλλο από οργαΥωμέΥΟΙ Χώροι ΒασαΥισμού αυΓώΥ που με [/JV συμπεριφορά roυς αποδεΙΚΥύουΥ

όπ δεΥ μπορούΥ Υα πρoσαρμoσroύy πρός πς επι8υ­μΙες ΓωΥ αφεvrικώv ΧωρΙς ΒέΒωα αυΓό Υα σnμαIyεI

όπ αυΓίιΥ [/JV συμπεριφορά οι φυλακισμέΥΟΙ, ύ οι έ­γKλεIσrOΙ σrα ΥυχιαφεΙα, ΓΏΥ έχουΥ επιλέξει χωρΙς

Υα roυς roυς έχει αΥαγκάσει καΥεΙς ΕΚΓός από κά­ποιες σπάΥιες πεΡΙΠΓώσεις συΥειδΠΓώΥ αΡΥΠΓώΥ ΓΏς Υοσπρίις κω απάΥ8ρωππς ΚΟΙΥωΥΙας που roυς κάΥει

Υα ασφυκπούΥ, οι περισσόΓεροι έγKλεIσrOI σrIς φυ­λακές ύ σrα ΥυχιαφεΙα BpiOKOvrOI εκεΙ γιαΓΙ για πολλούς λόγους αyαγKάσrΏKαy Υα συμπεριφερ80ύΥ

με έΥαΥ φόπο που Υα roυς Kα8Iσrά υΠΟΥίιφια 8ύμαΓα rπς κραπκίις KαrασrOλύς, κω, σαΥ Υα μΏΥ έφrαyε

αυτό, cixav κω rnv aruxia n συμπεριφορά τους Va υποπέσει arnv αvτiλπyπ τωv φορέωv ως VOPIμOn01n­μέvnς 6iας ΟΙ OnOi01 πλnρώvοvτω γlΟ Va 6ασαviζουv

κω VQ εξοvτώvουv τους συvαv8ρώπους τους, όπως civOl ΟΙ μπάτσΟ1, ΟΙ δικαστές, ΟΙ YUXiaτρ01 κω ούτω κα8εξΩς

Ίσως PCPIKOi Va σκεφτούv όπ ΟΙ αvτIλΩyεIς που εKφράζOVΤω σ' αυτόv τov πρόλογο αποπvέουv κά­n010V φαvαπσμό fI όπ 8υμiζουv μαρξιστικές αvαλύ­σεις Κι όμως δεv aup6aivCI ούτε το έvα ούτε το άλ­

λο ΌλΟ1 ΟΙ επαγγελματiες στραπωπκοi, όπως κι όλΟ1

ΟΙ δικαστές, ΟΙ μπάτσΟ1 κω ΟΙ YUXiaτρ01 έχουv πλΩρπ συvεiδnσn όπ έXOΥV σαν επάγγελμα rnV άσΚΩσπ 6iaςo πάvω στους άλλους αv8ρώπους κω όπ όσn περισσό­τερπ ωα ασκούv, τόσο πιο αποδοπκοi civOl arnv δουλειά τους Σ' αυτό καvεiς τους δεv pnopci Va δlΟφωviσει OV 8έλει Va civOl καλόπιστος συvομιλn­τΩς Στο μόvο που μπορούv Va δlΟφωviσουv civOl στο κατά πόσοv n 6ia που ασκούv civOl χρΩσψπ κω cπι6ε6λnμέvn Epciςo δεv δlΟφωvούμε μαζi τους στο

όπ αυτΩ n 6ia civOl χρΩσψπ κω επι6ε6λnμέvn Απλά επψέvουμε όπ n 6ia αυτΩ civOl χρΩσψπ κω επι6ε-6λnμέvn γlΟ αυτούς που rnv ασκούv κω άΧρπστπ κω απαράδεκτπ γlΟ αυτούς που rnv υφiσταvτω Κω αυτό δεv civOl φαvαπσμός Θα fIravc, av auτoi ΟΙ κύριΟ1

pnopouaavc va μας neIQOUV οπ CIVOl χρπσψο γlΟ n010V va δολοφοvεiτω fI va κλεivετω arnv φυλακΩ fI στο yuxlOτρcio Τώρα όσοv αφορά το κατά πόσο αυ­τές ΟΙ αvτIλΩyεIς 8υμiζουv μαρξισμό, 8α Ω8ελα VQ διευκριviσω όπ όταv λέμε αφεVΤIKά δεv εννοούμε μό­

κα-VO τους ιδlΟκτΩτες rcJv μέσωv παραγωγΩς, αλλά

δπμΟOlογρά-φοι, 6Χι γιατΙ έχουν κάποιες ικαν6τπτες n εΙναι εργα­τικοΙ, αλλά γιατΙ οι δικαστές απαγορεύουν στο κοιν6 τπν πρ6σ8ασn σε κάποια αντΙKειμεvιKΩ πλπροφ6ρπ­

σπ Μια τέτοια σρ6σ8ασn κάτι τέτοιους δπμοσιογρά­φους 8α τους κα8ιστούσε εντελώς άχρπστους Α ν ο οποιοσδΩποτε μπορούσε να δια8άζει τα έγγραφα τπς αστυνομΙας, του στρατού, των δικασταρΙων, των δια-

φορων υΏουργειων Κ.Ο.Κ., κατι που ΟΙ νομοι, που φαρμ6ζονται απ6 τους δικαστές, απαγορεύουν αυ­σταρά, τ6τε ΟΙ δαμοσιογράφοι αυτοΙ 8α έχαναν κά8ε λ6γο ύπαρξπς και 80 μένανε άνεργοι Απ6 ταν άλλα μεριά τα κά8ε εΙδους αφεντικά που εΙναι αναγνώστες των εφπμερΙδων χαΙρονται να δια8άζουν λι8ανιστπ­ρια για τους δικαστές, γιατΙ ΟΙ δικαστές εΙναι ΟΙ λιγ6-τερο κακ6φπμοι, και για αυτ6 πιο 8ρασεΙς, προστάτες των συμφερ6ντων τους

ε-Η αξΙα του 8ι8λΙου που κρατάτε στα χέρια σας δεν 8ρΙσκεται στο 6τι περιέχει κάποιες καινούργιες ιδέες

n στο 6τι αποτελεΙ npoiov 8α8υστ6χαστων και λεmο­μεριακών αναλύσεων με πλούσια 8ι8λιογραφΙα, αλ­

λά στο 6τι λέει έξω απ' τα δ6ντια κάποιες ιiλπ8ειες που 6λοι ξέρουν και κανένας δεν 8έλει n δεν έχει το 8άρρος να τις εκφράσει Και τέτοια 8ι8λΙα σπανΙζουν στα 8ι8λιοπωλεΙα YIaii ΟΙ αναγνώστες δεν αγορά­ζουν 8ι8λΙα που αναφέρονται σε «οικεΙα κακά" Οι αναγνώστες π()ιι πραγματικά έχουν πρ68λαμα με το Ποινικ6 ΔΙκαιο και τους δικαστές που το εφαρμ6-ζουν, δεΙ( 8έλουν να δια8άζουν για το πρ68λπμά τους γιατΙ έτάι αυξάνεται ο π6νος που νοιώ80υν για τπν αδικΙα που γΙνεται σε 8άρος τους n σε 8άρος του σίιναν8ρώπου τους Έτσι ενώ εκατοντάδες Χιλιάδες

'Ηλλιιγες έχουγ περ6σει από πς φυλακές τα τελευ­ιυία εξΙ1Υτα χρόνω, ούτε χίλlOΙ δεγ είγω auroi που δω66ζOΥV 6ι6λΙα που αγαφέρογτω arnv Kατ6στασn που εΠlKρατεI στις φυλακές σ/ψερα, όπως εΙγω τα 6ι6λiα "Γυvωκεiες Φυλακές Κορυδαλλού" κω

"Φυλακές Αλικαρνασού-ΒασανιστΙιρια κρατουμέ­γωγ" Κι όμως π φυλ6Kισn εΙγω ένα εγδεΧόμενο που 8εωρπτικ6 κρέμετω π6γω από το κεφ6λι ολονών

Βέ6ωα, όπως όλα τα 6ι6λiα που καταπι6νογτω με πολύ σ06αρ6 ζπτΙιματα, έτσι κω αυτό έχει τα ελαττώ­ματ6 του, ελαττώματα που οφεΙλογτω στπν εποχΙι στπγ οποiα γρ6φτπκε Ένα από αυτ6 eivGl π πiστπ του συγγραφέα στις Υευτοεπιστπμονικές 8εωρiες κ6-ποιωγ χρπματοδοτούμενων από το κρ6τος επιστπμό­νων τπς εποχΙις του, που lOχυριζόΥτουσαν όπ οι πε­ρισσότεροι 6ν8ρωποι που κλεινόγτουσαν στις φυλα­κές n στα Υυχιαrρεiα eixav κ6ποια 610λογικΙι ανωμα­λΙα, που πολλές φορές Ιιταν κλπρονομικιl Τέτοιου εΙδους 6λακεΙες ofιμερα έχουν διαΥευστεi παταγω­δώς; κ6τι το οποΙο επέ6αλε στους επιστΙιμονες π σκλπρΙι πραγματικόrnτα δύο ολόκλπρων παγκοσμΙων πολέμων, οι οποiοι απόδειξαν δτι τα χεφότερα εγκλΙι­ματα μπορούν να δωπρ6ττογτω από εγτελώς υγιεiς

κω νομοταγεΙς πoλiτες, όπως eirav κατ6 τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι ΓερμανοΙ, οι Irαλoi κω ΟΙ ΓΙα­πωνέζοι, ενώ στις φυλακές κω στα yυxIαrρεIα μπο­ρούν να κλεivοvrω εκατομμύρια α8ώα 8ύματα τπς φαωστικΙις κτπvωδiας, όπως Ιιταν κατ6 τον iδlO πό­λεμο ΟΙ E6paioι, οι Ρώσοι, οι ΠολωνοΙ, οι Έλλπνες κλπ., ΟΙ οποiοι γέμισαν πς φυλακές, τά στρατόπεδα συγKέγτρωσnς κω τα yυxιαrρεIα κατ6 τπν περΙοδο

aurn Ευrυχώς από rόrε που γράφrπκε αυrό ro Β,Βλiο έχουν γραφrεi από εΠIσrΩμOνες Χ1λιάδες άλλα που αποδεικνύουν ro πόσο αΒάσψες κω υποΒολψαiες εiνω rέrοιες ραrσΙσrικές 8εωρiες που αρέσκοvrω να παρουσΙάζουν σαν αρρώσroυς rα 8ύμαrα mς κραη­κΩς καrασrολnς

Όμως ro γεγονός όη ΟΙ φυλακισμένοι δεν εiνω Υυχικά άρρωσrOI δεν οδπγεi αναπόφευKrα κω σro συμπέρασμα όη εiνω υπεύ8υνοι για ης πράξεις roυς

n επικiνδυνοι για [πν κοινωνiα Η ανάπrυξπ mς Ψυ­χολογiας Qllo·mv εποΧΩ [ου Φρόυvr κι έπεπα, όπως

κω π ανάmυξπ [πς ΚοινωνlOλογiας, συνέΒαλαν ε­κrός [ων άλλων κω σrπν ανακάλυΥΠ χιλιάδων παρα­γόvrων που επιδρούν πάνω σro άroμο κω ρυ8μiζουν [Ων συμπεριφορά roυ Mάλ,σrα [α πεφάμαrα roυ Παυλώφ, όπως εφαρμόσrΩKαν πάνω σroυς αν8ρώ­πους από ης ασrυνομiες roυ Χirλερ κω roυ Σrάλ,ν

κω από roν Αμερικάνικο σrραrό πάνω σroυς Αμερι­κανούς σrραηώrες που γύρισαν από roν πόλεμο [πς Κορέας, απόδειξαν όπ n προσωπικόmrα roυ αν8ρώ­που εiνω σε ασύλλΩΠro Βα8μό εύπλασrΩ κω n συ­μπεριφορά roυ ΩροΒλέΥψΩ με πάρα Ωολλές πι8ανό­rnrες εππυχiας Αλλά YIari να πnγαiνουμε [όσο μα­κριά Πολύ ΚΟvrά σrΩν Α8Ωνα, σrΩν ΜακρόνΩσο, λεπούργΩσε πριν από σαράvrα χρόνια ένα σrραrό­Ωεδο Βασανισrnρiων για όσους αμφισΒnrούσαν έσrω

κω ελάX1σrα mv με KOIνoBoυλευrΙKό μανδύα απόλυ­[Ω εξουσiα roυ σrραroύ Από αυrό ro σrραrόπεδο πε­ράσαν δεκάδες χιλιάδες φαvrάροι κω άλλοι εξόρι­σrOI n κραroύμενοι για πολιηκούς λόγους Από πς δεκάδες Χιλιάδες [ων φαvrάρων μεrριούvrω σrα δά-

χτυλα aιπoI που μετά από μακροχρόνια 6aaaVIσrnPIG δεν υπόγραΥαν δnλώσεIς μεrανoIας και εγκώμια για τους 6ασανIσrές τους ΜπορεΙ κανεΙς να Karnyopn­σει αυτές ης δεκάδες χιλιάδες των ,ψεrανoιωμένων" δπλωσιών όη εIrανε υπεύ8υνοι για ης δπλώσεις [ους;

ΜπορεΙ τέτοιου εΙδους συγκρΙσεις να φαfνοvrοι φα6πγμένες, όμως για τους περισσότερους αν8ρώ­πους που κλεfνοvrαι σrπν φυλαKfι fι σro ΥυχιαφεΙο n κοινωνΙα εΙνοι μια Μακρόvnσος που με rα 6άσανα που τους επι6άλλει τους κάνει ανεύ8υνους για ης πράξεις τους Κοι σαν ανεύ8υνοι έχουν ανάγκπ από συμπαράσrασπ κοι φροvrfδα όπως και οι ασ8ενεΙς, όπως λέει κοι ο συγγραφέας

Μολονότι από ων επoxιJ που κυκλοφόρπσε n πρώ­

τπ έκδοσπ αυτού του 6ι6λΙου έχουν περάσει ογδο­vrαέξι ολόκλπρα χρόνια, rα πράγμαrα όΧΙ μόνο δεν αλλάξανε προς το καλύτερο αλλά μεσολα6nσανε και δύο παγκόσμιοι πόλεμοι με εκατοvrάδες εκατομμύρια νεκρούς Η προπαγάνδα του Μολινάρι, όπως και ό­λων των αναρχικών των αρΧών του αιώνα, για ειΡn­

νπ και αλλπλεγγύπ έπεσε σro κενό ΟΙ αυτοαποκα­λούμενοι πολιτισμένοι λαοΙ προτΙμπσαν να αλλπλο­σφάζοvrαι και να αλλnλολnσrεύοvrαι και να αλλπ­λο6ιάζοvrαι παρά να αKoλoυ8ιJσoυν τα λόγια των αναρχικών που τους προτεΙνανε ειΡnνn και αλλπλο-6ofι8εIα Και μόνο οι κόλακες του λαού, που τον κο­λακεύουν για ιδlOτελεΙς σκοπούς, μπορούν να υπο­σrπρIξoυν όπ για τους πολέμους δεν ευ8ύνοvrαι οι λαοΙ αλλά οι κυ6ερνnσεις τους Τα απoτελέσμαrα των εκλογών σ' όλες πς χώρες που συμμετεΙχαν

σroυς πολέμους ουτούς, απoΓCΛέσμαrα που δεiχvουv

0[1 roυς πεΡlOσΟΓερους Υπφους nQlPVOUV nQvra ΟΙ πεύ8υvΟ1 γω αυroύς roυς πολέμους, απoΓελoΎV αδιά­yευσrπ απ6δειξπ mς συvαυroυργiας λαώv κω κυ-6ερνύσεων σro αψαroκύλlOμα Γπς αν8ρωπ6Γπrας

υ-Ωα αυΓ6 λΟ1π6ν ro 6ι6λiο αυΓ6 παραμένει cniKaIpO

κω μελλοvrισrικ6, άσxεrα αν οι εξελiξεις, 6λα αυΓά

rα χρ6νω που μεσολα6nσαvε απ6 Γπν πρώm έKδOσn, μας αναγκάζουν να μπν απευ8υν6μασrε σε Γ6σο ευ­

ρύ ΚΟ1ν6, σαν κι αυΓ6 που απευ8υν6rαν Γ6Γε ο συγ­γραφέας

ΦΙλοδοξούμε να πλποιάσουμε αναγvώσrες με Γ6σο ευρύ πvεύμα κω Γ6σn ευωσ8πσiα πάνω σε ζΠΓfιμαrα ποιvικfις Kαrασroλfις, 6πως ΟΙ αναγνώσrες Γων 61-6λiων "Γυνωκεiες Φυλακές Κορυδαλλού" κω "Φυ­λακές AλΙKαρνασoύ-BασανIσrύρω κραroυμένων" Δεν φιλοδοξούμε να πλπσιάσουμε δIKασrές, ύ μπά­rσoυς n σrραηωηKOύς, χωρΙς αυΓ6 να οπμαΙνει 6η μεrαξύ roυς δεν υπάρχουν κω κάπΟ1Ο1 που μεrαν01-ώνουν γω ΓΟ επάγγελμά roυς Άλλωσrε 6ποτε πλπ­σιάσαμε σε δικασrnΡlQ, σε ασrυνOμΙKά τμfιμαrσ n σε σrραΓ6πεδα, πλποιάσαμε παρά την 8έλnσύ μας κω πά­vra μας έ6λαΥε αυτ6 ro πλπσΙασμα Φιλοδοξούμε να πλπσιάσουμε roυς αναγvώσrες με mv αλύ8εια κω 6-

χι με απάv8ρωπους v6μους που επι6άλλοvrω με την 6Ια Γων 6πλων Πισrεύoυμε 6η τέΓΟ1α 6ι6λΙα αποτε­λούν ράπισμα σro πρ6σωπο Γπς δΙKασrIKύς εξουσΙας

κω χέρι (Jού8ειας για αυroύς που σαπΙζουν σrIς φυ­λακές κω n ζωύ roυς n Ιδω 6ρΙσκεΓω σrnv απ6λυΓΠ δIά8εσn τω,' δΙKασrών κω Γων δεσμοφυλάκων Κω δεν υπερ6άλλουμε σ' αυτ6 ro ΓελευταΙο ΌλΟ1 ξέ-

ρουν ότι ον κάποιος κραroύμενος δολοφονnΒεi σrπν φυλακΏ από φύλακες κω ο αρμόδJOς δIKασrπς που Β' αναλόfJει τπν υπόΒεαπ δεχrεi όπ π δολοφονiα civOI aυroKrovia, ο φάκελος rou κραroύμενου κλεiνει ερ­μππκά όπως κω ο τάφος rou, κω μπαiνει σro apxcio από όπου δεν (avafJyaiVCI ποτέ, όπως δεν fJyaiVCI ξανά ro πτώμα από rov τάφο γlO ιαrρOδIKασrΙKΏ εξέ­τααπ, αν δεν ro Βέλει ο εισαγγελέας που χαρακτπρι­

σε τπν δολοφονiα aυroKrovia

ΚάΒε μέρα που περνάει όλο κω περισσότεροι α­Βώοι oδπγoύvτω σrπν φυλακΏ, όλο κω περ,σσότεροι κουμπουροφόροι δολοφόνοι αφπνovτω να κυκλο­φορούν ελεύΒεροι κω να επιλέγουν τα μελλOVΤ1Kά roυς Βύματα Τα υγρά κω παγωμένα υπόγεια rou ΨυΧlOrρεiου Κραroυμένων civOI γεμάτα αλυσσοδεμέ­νους ανΒρώπους, που δέρνOVΤω με λάσrlXα από roυς φύλακες κατά fJούλnαπ Όποτε κάποιος από αυroύς nc8aiVCl από ro κρύο, n από τα fJaaaVJσrnplO, n ανα­κοiνωσn civOI σrερεότυππ: ο 8άναroς εππλ8ε από αυ­roKrovia n ο 8άναroς εππλ8ε από πνευμονικό οiδn­

μα Με fJ,fJλiα σαν κι αυτό ελπiζουμε να κάνουμε ένα μικρό fJnμα για να εμποδiσουμε έσrω κω σro ελάΧι­σro τέτοιες απμώρπτες δολοφονiες

Α8πνα 27-1-1990

Πρόλογος αιην δεύτερη έκδοση

Τον ΣεπτέμΒρπ του 1904 δπμοωεύτπκε n πρώτπ έκδοon (5 000 αvτIτυπα) τπς Παρακμής του Ποινlκού Δίκαιου κω τώρα (ΣεπτέμΒρπς 19(9), ο Συγγραφέας­Εκδότπς (μω που δεν εΙνω εύκολο να ΒρεΙ κανεΙς στnν ΙταλΙα εκδότες ελευ8ερωκών έργων) παρουσιά­ζει στο ΚΟ1νό τnν δεύτερπ έκδοon προκεψένου να αVΤαΠOKΡI8εI στις απαπΩσεις πολλών που τον πλπ­αiασαν

Αισ8άνομω τπν υποχρέωσπ να ομολογΩσω όπ n 8,Kn αμΟ1ΒιΊ γω τπν δ,άδοon αυτΩς τnς εργασΙας ανΩ­κει αποκλειστικά σχεδόν στους αναρχικούς, ΟΙ ΟΠΟΙο1 κατάλαΒαν όπ αυτό το ΒιΒλΙο, ένα ΒιΒλΙο πραγμαπκά μελλOVΤIστlKό, περιέχει ιδέες κω έννΟ1ες που μπο­ρούν να γΙνουν αVΤIλππτές κω να εκτψπ80ύν μόνο από αυτούς που αγωνIζovτω γω ένα απελευ8ερωπ­

n-κό ιδανιn-κό που 8α οδπγΩσει τnν ΚΟ1νωνΙα στπν ανα­τροπΩ τnς τωΡIvΩς κατάσταonς ΤΏς ΚΟ1νωνικΩς ζωΩς

Δεν εΙνω όπ κάνουν λά80ς ακόμα κω μεταξύ των εΧ8ρών των αναρχικών ιδεών αυτοΙ που εΙνω αρκετά ενάρετΟ1, κω ευφυεΙς ώστε να αvτIλαμBάνovτω την αισχρότητα και την αδικία του δικαιώματος να τιμω­ρείς κω δεν λεΙπουν τέτΟ1Ο1, αλλά υποκύmουν στα συμφέρovτα τπς κάστας τους, τπς ομάδας τους κω

των κομμάτων τους που έρxovτω σε σύγκρουσπ με τnν ελευ8εΡ1ακίι ιδέα 110υ εμπνέει άλο αυτό το έργο

Το ΠOlνικό δίκαιο, ένα συμΒατικό Υέμα, εΙνω απα­ραΙτπτο γω όλους εκεΙνους που, από τον χρiστιαvό παπά μέΧρι τον ά8εο σοσιαλιστίι, στπρΙζουν τπν δύ­ναμίι τους aτπν ισχύ του νόμου Με τπν παρακμίι του ΠOlνικού δίκαιου οι νόμοι 8α στερπ80ύν τπν ποινικίι κύρωση κω το Κράτος 8εοκραπκό ίι λαϊκό δεν 8α έχει πλέον τα μέσα για να κα8ιστά ανΙσχυρους τους αVΤIπάλOυς του

Ο Δον Ρόμολο Μούρρι - χριστιανοδημοκράτης παπάς - μπορεΙ να ανεχτεΙ που ένας καλόπιστος συ­νεργόως του γράφει ότι το δικαΙωμα να τψωρεΙς εΙ-1'01 αvτI8ετo προς το Χριστιανικό δόγμα, μα σαΙ' πο­λιτικός δεν 8α προσυπογράΥει ποτέ ωγ κατάργηση

ως ποnη'ς Όπως κω ο Καθ Ενρίκο Φέρρι -εξου­σιαστικος σοσιολιστίις- μπορεΙ με τους τόμους του

γα δεΙχνει στους μελετπτές τπν κο8ηγπτικι] οδό πρός την αλι,8εια και τπν επιστύμη, αλλά κατόπιν χάνετω αναγκαστικά μέσα στα μονοπάτια του οπορτουνισμού

κω στην πράξη παρεμποδΙζει πεισματικά ων εξαγωγι] εΠΙΙJτιψονlκών συμπερασμάτωγ πάνω στπν εγκλl1μα­τικότπτα από τις Ιδιες του τις μελέτες και από ωγ Ιδια του ων σχολl' Τόσο πολύ κω ο ένας κω ο άλλος έχουγ αγάγκη από το Κράτος, από τους νόμους κω από τις φυλακές!

Ηταγ λοιπόν φυσικό μόνο οι αναρχικοΙ γα συμΒό­λουγ (ΠΙ)γ διακΙγπσπ αυπJς ως μπροσούρας που εκ-8έτει εκλαϊκευμένα ιδέες που στυρIζovτω σε δηκτι­κές cλευ8εμιακές απόΥεις Τό ιδ10 πιστεύουμε ότι 8α γΙγεl καΙ με ωγ παρούσα δεύτερπ έκδοσπ υου εΙνω

" " " " απο τυπογραψΙΚΠ αΠΟΥΠ ανανεωμενπ και Π10 κομΥΠ αλλά δ1ατπρε1 το Kcipcνo ανέπαφο

Κατά ων ncvracria που πέρασε ο Συγγραφέας συ­γκέντρωσε από 818λ1α και ιδιαiτερα από τον πμερΛ-

αιο τυπο, εναν τερασf10 ογκο απο γεγονοτα με σκοπο

να τεκμιψιώσε1 σε μω επόμενπ έκδοσπ, το κα8ένα από τα κεφάλαια του 818λiου Αλλά n υλικΛ πραγμά" τωσπ αυτού του εξαiρετου σκοποιτ εμφανΙζεται αδύ­νατπ από τυπογραφικι] άΠΟΥΠ Επ1σπς το 818λ10 8α έχανε τον χαρακτΛρα τπς προπαγανδ1σf1κής μπροσού­ρας και κάf1 τέΤ010 δεν έπρεπε να γIνεJ Από ων άλ­

λπ μεΡ1ά n εργασΙα ως τεκμnρiωαιJς μπορε; γα yiνCl και από τογ κα8ένα από τους αναγνώστες, στους 0-nοiους επαφΙεται το KG8IJKOν να ελέγξουν εάν ΟΙ Ι­σχυρισμοΙ του συγγραφέα 8ρΙσκουν επαρκι] ανταπό­κρισπ στα γεγονότα rπς κα8πμερινής ζωΙJς που τό πεΡlΟδικά και ΟΙ εφnμερi8ες Λ, ακόμα καλύτερα, η προσωηικι] εμπεψΙα, πρ08άλλουν μπροστά στα μάπα μας

Και πριν κλεΙσουμε αυτΛν την σύντομπ παρουσiα­

σπ 8έλουμε να 8υμiσουμε ένα γεγονός που αποδει­κνύει όπ n 1δέα της κατάργπσης των φυλακών, αυ­τών των τόπων εξΙλέωσπς και ντροπΛς, εΙναι έΤΟ1μπ

να ε1σχωρΛσει στπν συνεΙδπση του κόσμου

Στπν Μάντ08α, παλ1Κ11 πόλη που 8ρέ8ηκε πάντα στπν πρωτοnορiα σε σΧέσπ με κά8ε 1δέα ελευ8ερiας και προόδου, αρκετο; Ο1κοδόμΟ1 αρνΛ8πκαγ να συμ-8άλουγ με ων xεψωναKτJKΛ τους cpyaaia στηγ κα­τασκευΛ κάινούργlΟυ ΚΤΙΡlΟυ γω πς φυλακές ΑυτΛ n δωμαρτυρiα 8ρήκε αΠ11χπαι1 σ' όλες πς λαϊκές εφπ­μερΙδες του κόσμου, και, εάν σ' αυτΛν την ευγενέ-

σταΤΩ κω συνειδΩτΑΩρωro6αυλΙα δεν εΙχαν αvrιδρά­σει οι παλιπκαΙ κω ιδιαΙτερα οι σασιαλιστές, n Μά­vrα6a 8α εΙχε καroρ8ώσει να δώσεΙ σταν κόσμο κω σταν παλιπσμό ένα μεγάλα παράδειγμα δικωασύvnς

κω αν8ρωπιάς

Παρ' όλα αυτά n ιδέα πραχωράει, 0.1 καλαΙ από­σταλαΙ rnς δεν λείπαυν, κω οι μέλλαυσες γενεές 8α απαφύγαυν για ταν εαυτό roυς ΤΩν ανώφελΩ αδύνΩ

κω τα ανώφελα μαρτύρια στα απαία αδΩγεΙ ένα ποι­νικό σύστΩμα παράλαγα κω 6άναυσο

Λουίτζι Μολινάρl Μιλάνο., Σεmέμ6ρnς 1909

Εισαγωγή

Γράφω χωρίς μvnσικακία Η μνησικακία γεvvάει

ro μίσος κω ,nv εKδίKπσn, κω ακρι6ώς εvάvπα σro μίσος κω σrnv εκδΙκπσπ, που εξασκεΙ,ω με κrnvωδfα από ro σύvολο σro όvομα εvός υποπ8έμεvου πολπι­ομού, εfvω που εroψάζομω VG γράΥω

Ο δρόμος [Πς προόδου κα,ά rnv αvοδικό roυ αvέ­λιξπ σnμαδεύε,ω από φομερά λά8π, από ασύλλΠΜα μαρ,ύρlG, από φρικ,ά 6ασαvισrόρlG·

ΟΙ διωγμοΙ ,ωv ωρεπκώv, ΟΙ 8άvατΟ1 σrnv πυρά,

rα 6ασαvισrόρια κω ο δπμόσlΟς Χλευασμός, ΠΟ1vές που επι6λό8nκαv από roυς αμα8εΙς πάvω σroυς δυ­σrυΧ1σμέvους, κω n 8πριώδπς μεταxεIρπσn που ε­φαρμόσrΠKε μέΧρι npIV από μερικές πενταε,Ιες κω ,ώρα εφαρμόζε,ω σroυς rαλαIπωρoυς παράφροvες, εfvω παρόμΟ1Ο1 ΚΟ1vωV1κοί λεκέδες, όvειδος γlG το παρελ8όv κω ΠΡOεIδoπoIπσn για ro παρόv Προειδο­πoIπσn σrnv ,ωρινό μας κ,nvωδfα, πρόεIδoπoIπσn σro παρόv ώσrε ΟΙ διώξεις σrIς οποΙες επιδΙδοντω ΟΙ μικροκέφαλΟ1 που μας κυ6ερvάvε VQ 6pouv κάΠ010 φραγμό σrnv συvεIδπσπ που έχει αvαπ,ύξει ο λαός, ο λαός που πρέπει VG επι6λπ8εΙ με ,nv 6Ια για VQ πά­youv vα διαπράποv,ω κι άλλα φρικ,ά 6aσαvισrόρlG,

κι άλλες 6άρ6αρες δολοφονΙες σω όνομα τπς δι­κωοσύνπς κω ωυ ΠOλΠlσμOύ!

ΣΙΨεΡα μας προκαλούν φρΙκπ τα όργανα 6ασανι­σμού που 6λcπουμε στα ΜουσεΙα, με τα οποΙα 6ασα­νΙζανε ωυς εγκλπματΙες κατά ωυς nερασμcvους 01-

ώνες, όπως μας προκαλοιίν φρΙκπ τα υγρά κω σκο­τεινά υπόγεια ύπου αλυσσοδcvαvε ωυς φουκαράδες που υτανε δΊανοππκά άρρωστοι Κω ο τροχός, κω ω

κω ω συναίσ8πμα ανακούφισπς που νοιώ80υμε να μπν εΙνω τίποτα άλλο από μιa χυδαΙα φάρσα που κά­νουμε στον fδιο μας ων εαυτό Βλέπουμε τα αΙσχπ των πολιτισμών ωυ παρελ8όντος κω δεν αντιλαμ6α­νόμαστε τα αίσχπ που από παντού μας περι6άλλουν, όπως ο κά8ε άν8ρωπος διακρΙνει κω σχολιάζει τα ε­λαττώματα των αλλωνών κω όχι τα δικά ωυ

Η μεταχείριση που n σύγχρονπ κοινωνfα επιφυ­λάσσει στους εγκληματίες αποτελεf κω από υλικύ κω από π8ικύ άΠΟΥΠ κα8αρυ προστυχιά, εΙνω n πιο από­λυτπ άρνπσπ κά8ε αν8ρώπινπς π8ικΙις αρχυς, αποτε­λεf ων πιο αγροfκα επικύρωσπ ωυ 6άρ6αρου 8ε­σμού των αντιποfνων «οφθαλμόν αντί οφθαλμού κοι

οδόντα αντι οδόντος», συγJσTά άρvnσπ κά8ε επιστπ­μογικού αξιώμαroς, civOl με λiγα λόγω έγα μεγάλο αiσχος που μας KαrαδυγαστεύεI κω 8α μας κάγει δα­χτυλοδειχroύμεγους στους μεrαγεγέστεΡOυς σαγ π­λΙ8ωυς κω κακούς Απέγαγπ σε μια τέτωα απμiα ό­

σω άγ8ρωπω έχουν καρδιά κω γοπμοσύγπ έχουγ υ­πoxρέωσn γα διαμαρτυρπ80ύγ Να δωμαρrυρπ80ύγ

ΟΙ πωγικοΙ κώδικες όλωγ τωγ ε8γώγ που αυroα­ποκαλούγτω πολπιομέγα επικυρώγουγ με 8άγαυσο φόπο ro πιο κωγώδ,κο συγαΙσ8πμα: rnv εκδικπσπ

Το σuvaiσ8Ι1μα του ofKrou, [ο οποίο εμπνέουν ΟΙ 8ρπσκεΙες, όπως κω ro αΙσ8υμα ως δικωοσύVΙJς, ro οποΙο εγδυγαμώγετω από rnv εΠ1στι'ιμπ, 8ιάζογτω κωγώδ,κα από αυroύς roυς δω80λικούς γόμους που

γω Χάρ" ως αγ8ρωπότπroς πρέπει γα Kαrαργπ80ύγ

ΟΙ γόμω αυroΙ 8ρΙσκουγ rα πιο στα8ερά roυς μαrα, πς πιο ασφαλεΙς 8άσεις, στπγ πμι-άγρια κατά­στασπ τωγ λαϊκώγ μαζώγ κω στπγ άγγωα κά8ε εΠ1-σrπμoγIKΔς αρΧΔς από πς αγώτερες τάξεις rπς σnμε­ρ,γι'ις κωγωνΙας Όμως άλλα σκοτάδω έχουγ Δδπ δωλυ8εΙ από προδρόμους που περιγελάστπκαγ, κα­rαδιώχr1J1fCαv κω φυλακΙστπκαγ Άλλες απμΙες έχουγ Δδπ ξεσκεπαστεΙ κω υποκαλυφ8εΙ, άλλα προπύργω άγγωας έχουν ι'ιδπ KαrασφαφεI κω τώρα KcirovrOl KατεδαφJσμέγα Ο πρωroπόρος roυ πολπισμού

στπρΙγ-προχωράει αργά αλλά σrα8ερά ΣΙψερα εΙνQ1 ενά­Υτια σrπν επικυρωμένπ από roυς κώδικες κτπνωδΙα που πρέπει να εξεγερ80ύμε Aυrό εππάσσει n 8ρπ­σκεΙα [Πς αν8ρωπιάς, αυτό εππάσσει n εΠIσrIιμπ

Ύμνος στην ειρήνη (σων άρω του Ναμπούκο)

Κεφάλωο Ι

Η εγκλημαnκότητα και η αλήθεια

Δεν πρόκειτω να χαθώ μέσα σε άσκοπες συζητή­σεις Ο άνθρωπος κάνει το καλό ή το κακό ανάλογα

με την lδιοσυγκρασια του και με την συνδρομή άλ­λων εξωτερικών παραγόντων ξένων προς την θέλπ­

ση του Η εγκλπματικότητα και π τρέλα εινω συνώ­νυμες, Ο εγκλπματιας ή �xεl κλπρονομήσεl την ατυ­χια του από τους γονεις του ή τους πα πού δες του ή την οφειλεl σε σοβαρές διαταραΧές του οργάνου τπς σκέΥης, ή του σώματος γενικά Πειτε το αυτό σ' έναν πιστό και θα σας απαντήσει ότι εισαστε τρελός Πειτε

το σ' έναν θετικιστή, πειτε το σ' έναν γιατρό, σ' ένΌν Υυχιατρο και ο άνθρωπος της επιστήμης θα κουνήσει

το κεφάλι του καταφατικά! Έτσι ειναι!

Η εγκληματικότητα ειναι μια αρρώστια, δεν θα συ­ζητήσουμε άλλο πάνω σ' αυτό Ειναι άσκοπο να πα­ραθέσουμε αξιόλογους Υυχιάτρους και τεράστια κει­μενα γεμάτα στατιστικές και τεκμήρια Ο εγκλημα­τιας ειναι ένας άρρωστος - αυτό λέει π επιστήμη -αυτό λένε τα πειστήρια - αυτό λέει η εμηειρΙα

Τότε λοιπόν τι να κάνουμε με τους Ποινικούς Κώ­δικες; Σε τι χρησιμεύουν αυτά τα προϊστορικά μνη­μεια αν όχι για να επιδεικνύουν την κτηνώδη και ο­γκώδη μας άγνοια;

Δεν με απασχολούν οι πιστοί Εαν ο Θεός στα πλαίσια της απέραντης KαλωσΎVπς του εφεύρε για τους αμαρτωλούς τις οδύνες τπς κόλασης, είναι ακό­

μα πιο φυσικό ο αγγελικός άνθρωπος, κατ' εικόνα και ομοίωση του δημιουργού του, να έχει ανακαλύΥεl τις πιο επώδυνες σωματικές ποινές για τους ενόχους και ειδlκώτερα για τους αιρετικούς Απεναντίας το πιο λογικό συμπέρασμα στο οποίο θα έπρεπε να φτά­σουν (και φαίνεται ότι στο παρελθόν έφτασαν κοντά στπν πραγματοποίηση αυτού του ευγενικού ιδανικού) είναι αυτό: να στέλνουν κατευθείαν τον εγκληματία κοντά στον Θεό ούτως ώστε αυτός με μια ετυμηγορία ηου δεν επιδέχεται έφεση να τον βυθίζει σε μια από τις βαθιές κοιλάδες της κόλασης για όλη την αιωνιό­τηΤΩ

Και τι λένε οι κύριοι θετικιστές, τι λένε οι άνθρω­ποι της επιστήμης, οι γιατροί, οι Υυχίατροι;

Εδώ βρίσκεται η ατιμία, εδώ βρίσκεται το κοινωνι­

κό αίσχος! Ξέρουν την αλήθεια, βάζουν το δάχτυλο στην σάπια πληγή που γαγγρενιάζεl, που μολύνει το κοινωνικό σώμα, αλλά λόγω συμφέροντος ή λόγω οπορτουνισμού ή λόγω τεμπελιάς ή λόγω ανανδρίας σωπαΊνουν ΚΟΙ σωπαίνουν και σωπαίνουν!

Δεν υπάρχει πλέον άνθρωπος της επιστήμης ηου

να μην είναι τελείως πεισμένος για το ότι οι ποινές είναι άχρηστες, μα κανένας δεν υΥώνεl δυνατή φωνή

εναντια στις ατιμιες που περιεχονται στους ποινlκους νόμους όλων των χωρών Πως εξηγείται αυτή η δει­λία· ,

Οι θετικιστές είναι πεισμένοι ότι η ποινή είναι α­νώφελη για το υποκείμενο του εγκλήματος Αλλά

αυτοί λένε: η κοινωνία έχει δικαίωμα κω καθήκον να αμυνθεί αηένανη σταυς εγκληματίες Συμφωνούμε μαζί οας στο να θεωρούμε τον δολοφόνο κω τον βlOστή κω όλους τους εγκληματίες ααν ηραγμαη­κούς ανώμαλους, σαν πραγμαηκούς τρελούς, αλλό ακριβώς γι' αυτό αυτοί είνω επικίνδυνOl γlO την ΚΟΙ-

νωνια κω εινω απαραπητο να τους κανουμε νους να ξαναβλόΥουν Κατό συνέπεlO ΟΙ φυλακές εινω απαραίτητες Κω προσθέτουν θρlOμβευηκό: εί­μαστε λOlπόν ηεlOμένOl όη ακόμη κω η ημωρία των ενόχων αποτελεί ιοχυρό φραγμό γι' αυτούς που έ­χουν έμφυτη την τόση προς το έγκλημα

ανlκα-ΠόσOl θα σκοτώνανε αν δεν υπήρχε η τρομακηκή σκιό της πOlνής του θανότου ή της κόθεφξης;

Κω μετό από αυτό το ερωτημαηκό ο θεηκιστής τροηαlOύχος υΥώνεl ικανοπOlημένος το κεφόλl του

κω το θρlOμβευηκό βλέμμα του ηροκαλεί το δικό σας νικημένο κω φοβlOμένο!

Όμως δεν είνω έτσι Πριν απ' όλα εόν είσαστε πεlOμένος όη ο εγκληματίας ενήργησε ωθούμενος αηό μlO δύναμη εππακηκή, αναηόφευκτη, δlOπρόττε­

τε την πio φρικτή όνανδρη πρόξη, με το να εΠlβόλλε­

τε μlO τΙμωρία (κω δεν συζητόω ούτε το είδος ούτε την ποσότητα) σε ένα ανεύθυνο ον

Έχετε δίκlO όταν λέτε όη η κοινωνία έχεΙ το δί­κωωμα να προστατευθεί από τους εγκληματίες αλλό ηρέπεΙ να προστατευθεί αηό αυτούς όχι με την ηρό­ληΥη ημωρία, που συνΟΥίζετω σε κτηνώδη εκδίκηση, αλλό με την ευσπλαχνία, με τπν αγόπη κω με την ευεργετΙκή φροντίδα που αφείλεl στους ανόηηρους, στους αδύναμους κω στους όρρωστους Γιοτί η ΚΟΙ-

νωνία δεν προβλέπει το σκότωμα όλων των φυμαη­κών; Και όμως π επιοιήμπ διδόσκει χωρίς να ανέχε­τοι αμφιβολίες όη ένα ότομο που έχει προσβληθεί α­

πό μια τέτοια νόσο είναι πόρα πολύ επικίνδυνο για

ης υπόρξεις που το περιβόλλουν Όμως η ανθρώπι­

νη αλληλεγγύη, που σ' αυτήν ων περίπτωση θριαμ­βεύει, αξιώνει να έχει ο όρρωοιος όλες ης φροντίδες που μπορούμε να φονταοιούμε και να τον προσέχουν

οι συγγενείς ή να φιλοξενείται σε ειδικό Σανοιόρια, όπου τίποω δεν οιερούν από τον δύοιυχο και όπου κανένας δεν επιθυμεί να του καωλογίσει ευθύνες για την κακοωΧία του

Γιατί δεν κόνουν το ίδιο και με τους εγκλημοιίες;

Η ίδια ανθρώπινη αλληλεγγύη που κόνει ιερή και σεβαστή ων ζωή του φθιοικού, γιατί δεν κόνει ιερή και σεβαοιή και την ζωή του εγκλημοιία; Εως τότε που οι δεισιδαιμονίες και η αμόθεια κροιούσανε κρυμμένη σε βαθύ σκοτόδι ων Αλήθεια, που η εηιοιή­

μη είχε αποκαλύΥει, η συμηεριφορό ως ανθρωπότη­τας μπορούσε να βρίσκει δικιολογίες και υπερασπι­οιές: τώρα είναι αδύνοιον Εμείς θα καωοιρέΥοuμε

ό, η έχουν εναποθέσέι στο μυαλό μας αιώνες λαθών, βιαιοτήτων και ανήκοuοιων κτηνωδιών, θα κοιαοιρέ­Υοuμε όη πρωτόγονο έχει μείνει μέσα μας, θα ξεΧό­σουμε την ηθική κληρονομιό που μας έχουν μεωβιβό­σει ο όνθρωπος ως λίθινης εποΧής και ο όνθρωπος των σπηλαίων, και οιο όνομα της αλήθειας και της δικαιοσύνης θα διακηρύξουμε το δικαίωμα οιην ζωή,

το δικαίωμα οιην ύπαρξη αυτών των κακόωχων α­δελφών μας, αυτών των μαρτύρων, των μέΧρι σήμε­

ρα παραγνωρισμένων, που, μέσα οιο βουβό κελί,

μέ-σα στην οδύνη της ηείνας και της μοναξιάς, μέμέ-σα στην βρωμιά της σαπίλας και τα παγωμένα σίδερα, πληρώνουν το έγκλημα του ότι ενεργήοανε υποκύ­ητοντας στην ακατανίκητη παρόρμηση μlOς αρρω­στημένης υυχής

�υνlστά η πOlνή φραγμό στο έγκλημα;

Αναγνώστες, εξετάστε την υυΧή οας, στρέυτε την σκέ\jη σας στον ίδlO σας τον εαυτό και ρωτήστε; Τί με

πράξεις επονείδιστες; Ειναι ο φόβος της πOlνής ή ει­ναι ένα ουναίοθημα ανθρώπινης αλληλεγγύης, ή ένα ουναισθημα ανθρώπινης αξιοπρέπεlOς, κάτι δεν ξέρω γλυκό, καλό, υυηλό, που βγαίνει μέσα από κάθε ύ­παρξη και εμπλέκει περικυκλώνοντας σχεδόν όλη την ανθρωπότητα σ' έναν τρυφερά και ευΧάριστο δε­σμό αδελφικής αγάππς;

Εγώ Χλευάζω τις πOlνές, τις φυλακές και τα βασα­νιστl1ρια σ' άλο τον κάσμο Αισθάνσμαι άl1 π ζωή του ομοιου μου είναι ιερή άπως ιερή είναι η ζωή γlO ά­λους αυτούς που με περιβάλλουν και εαν αύριο ένας δυστυχισμένος μου έδινε ένα θανατηφόρο χτύπημα, ούτε μlO σκέυη εκδίκησης δεν θα διατάρασσε την α­γωνία μου

"Καταργήστε τις φυλακές, καταργήστε την αστυ­νομια και ΟΙ άνθρωπOl θα σκοτώνουν ο ένας τον άλ­λο.!" Αυτός ειναι ένας παλιός μύθος, αυτός είναι ο μπαμπούλας νηπίων Καταργήστε φυλακές και αστυ­νομίες και η ανθρωπότητα θα συνεχίσει τπν εξέλιξή της προς· το καλό, προς το καλύτερο Όπως η κατάρ­γηση της πOlνής του θανάτου σε μερικές πιο προηγμέ­νες χώρες δεν προκάλεσε αύξηση των εγκλπμάτων

κατά της ζωής, έτσι η ηαρακμή του ποινικού δίκωου δεν θα επιφέρει παρά μιο αυγή τος ειρήνης κω της ελευθερίας,

Όμως μετά ρωτάτε ξαφνικά τον συνομιλητή σας

«Εάν αύριο δεν υπήρχανε πλέον ούτε φυλοκές ούτε χωροφύλακες, εσείς, ο ίδιος, δεν θα σκοτώνατε τον πρώτο άνθρωπο που θα συναντούσατε γιο μιο ανοη­σία, γιο ένα τίποτα;»

Η απάντηση δεν μπορεί να περφένεl!

Κω το συναίσθημα της αλληλεγγύης, ας το πούμε

αλ τρουlΟπκό, που μας ωθεί στον αμοιβαίο σεβασμό της προσωπικής μας ακερωότοτας, βρίσκει στήριγμα

κω ενίσχυση ακόμα κω στο εγωlOπκό συναίσθημα της δικής μας αυτοσυντήρησης, Καταργήστε πς φυ­λακές, καταργήστε την αστυνομία, κω ένας άνθρω­πος θα προσέΧεΙ πάντα να μπν επιτεθεί στον σύντρο­

φό του εξ αηίας του φόβου να μπν υποκύΥεl με την σεφά του στην πόλη που θα προκληθεΙ Η νόμφη ό­μυνα, κάποτε αναγνωριζόμενη από τους ίδιους τους ποινικούς νόμους, μπορεί να οδηγήσει σε μοφαίες συνέπειες κω γι' αυτό κανένας δεν θα θέλει να ε­κτεθεί στην πιθανότητα να σκοτωθεί χωρίς να υπάρ­χει εξωρεπκό σοβαρός λόγος,

ποινικό δίκωο που πεθαίνει δεν θα διοδεχθεί ούτε η βαρβαρότητα ούτε το δίκιο του ιοχυρότερου, όηως μουρμουρίζουνε, Βόρβαροι είμαστε δυστυΧώς τώρα

κω θα είμαστε γlO ποιός ξέρει ακόμα πόσους ωώνες

κω σίγουρα δεν θα είναι Χάρη στους ποινικούς σας νόμους, που ένα αμυδρό φως από ηοληlOμό θα έρθει

να φωτίσει αυτό 10 ξεχειλωμένο ποτάμι από υπάρξεις που, ΠεΙναλέο κω δΙΥασμένο, ανεβαίνει 1Ον Γολγοθά 1Ου μαρτυρίου και του θανάτου

Καί μιο τελευταία σκέΥΠ πάνω στο θέμα Πόσο έρ­χοντω συχνά ΟΙ άνθρωποι σε αντίφασπ με 1Ους τε­χνπτούς νόμους τους και πόση ελαφρότητα κω ά­γνοια δείχνοnv με 10 να μην καταλαβαίνουν την κραυγαλέα αντίφαση ομισμένων νόμων κω ορlOμέ­νων εθίμων! Ο Ιταλικός ΠΟΙVlκ6ς Κώδικας (αρθ 390) επιβάλλει ηOlVΉ ηου μπορεί να φτάσει μέΧρι 18 μΏνες φυλάκισης σ' οποιονδΏποτε που κάνοντας κα­τάχρπση των μέσων σωφρονισμού n πειθαρχίας προ­ξενεί βλάβη n βάζει σε κίνδnvο την υγεία ενός ατό­μου που βρίσκετοι κάτω από την εξουσία του, ή του

το έχουν εμπιστευΙει με σκοπό να το εκπαιδεύσει, να

10 διδάξει, να 10 θεραπεύσει, να το επιβλέπει, να 10 φυλάει, n γιο να το ασκΏσεl σε ένα επάγγελμα n σε μlO τέχνη

Π6ση λεπτότητα Ώθους, πόση γεννωοδωρία πρός

ης φτωχές υπάρξεις που έΧΟnv εγκαταληφθεί στα βά­ναυσα Χέριο κτηνωδών προστατών!

Κω συ υποκρnlκΙι κοινωνία πώς αντψετωπίζεις τους εγκληματίες, υπάρξεΙς αδύναμες στο πνεύμα, άρρωστες, εκφυλισμένες, άξιες βσnθεlOς κω συμπό­θειος κω όχι ημωρίας;

Ή εάν υπnρxε δικαιοσύνη, ηόσοι νομοθέτες κω σοι υεmοφιλόσοφοι θα έπρεπε να απολογηθούν μπροστά Ότο βάθρο της γιο 10 έγκλημα της κατάχρη­σης των μέσων σωφρονισμού!

π6-Κεφάλωο 11

Ποιός υπαγορεύει τούς νόμους;

Γιο τους πlOτούς ω νόμω ΠΡOέΡXOVΤω από τον Θεό Κω ευσταθεί' ο Θεός στα πλαίσlO της απεριόρι­στης καλοσύνης κω ευσηλαγχνίας του δημlOύργησε έναν Πωνlκό Κώδικα που αποτελεί την τέλεlO εικό­

να της γλυκύτητας, της πραότητας, του πατρικού κω ανυστερόβουλου σωφρονlOμού Γιο να πειστεί κανείς αρκεί να δlOβάσεl την ιστορία του ευνοούμενου λαού του, του εβραϊκού Γιο το τίποτα ενσκήπτανε επιδη­μίες κω αφανlOμοί των θνητών κω εκατοντάδες χι­λιάδες οδυνηρότατα μαρτύρlO, πολέμω, πυρκαϊές, λψοί, κλη κλπ κω όλα αυτά γlO να τψωρήσεl τους ανθρώπους που δημlOυργήθηκαν κατ' εικόνα κω 0-μοίωσή του!

Λόγω φόρτου εργασίας ο ΑιώνlOς Πατέρας ήταν υποχρεωμένος να επιλέξει αvτlπρoσώπoυς στην γη

κω αυτοί δεν παρέλεη,ιαν να δlOιωνίσουν αυτό το ευγενέστατο σύστημα κω στο όνομα του Γλυκού Αγ­γέλου να καΥαλίσουν, να βασανίσουν με τανάλιες,

να λιθοβολήσουν, να στραγγαλίσουν κω να κάνουν

να σαηίσΌυν σε βρωμερές φυλακές όλους τους επσ­ναστάτες της σκέΥης κω μαζί τους τους φουκαράδες που πέσανε στα δίxτuα των νόμων της αγιότατης εκ­κλησίας Είναι κω ροί ηου πέρασαν, θα πούνε! Σιγά!

Όπου δωτάζε! ο παπάς κω όπου ο ιησουίτης διεισδύ­

ει μέσα στις δομές του κράτους, αυτές οι δομές ανα­νεώνοντω κω πώς ανανεώνοντω! Δέστε την Ισπα­νία, όπου οι πολιτικοί κρατούμενοι βασανίζOVΤω ακό­

μπ κω τώρα, δέστε την υπόθεση ΝτΡεϋφούς στην Γαλλία, κω ρίξτε κω μω ματιά στπν Ρωσία, να δείτε

τί aτιμίες γίνοντω σε βάρος των φουκαράδων που εξεγείροντω κω σε βάρος των εγκληματιών γενικά, από τπν απόλυτη μοναρχία που στηρίζει ο κλήρος

Βέβωα μέσα στο πυκνό δάσος της ανθρώπινης συ­νείδησης παραμένει ανοιχτό ένα χάσμα, ένα τεράστιο χάσμα που το θέλησαν οι διάνοιες τόσων προδρό­μων, βαμμένο με το αίμα τόσων μαρτύρων, γεμάτο από τα δάκρυα τόσων αθώων, κω εάν όχι εξ αιτίας των ισχυρών, σίγουρα εξ αιτίας της λαϊκής βίας σή­μερα δεν θα επαναλαμβανόvτoυσαν κάποιες βάρβα­ρες σκηνές δωβολικών χορών γύρω από αναμμένες

φωτιες η γυρω απο σειρες απο αγχονες με

κρεμασμε-να πτώματα Σήμερα η λαϊκή συνείδηση σαν πιο εξε­λιγμένη θα απέδιδε δικωοσύνη με συνοητικές δω δι­κασίες κω αυτό αποτελεί βεβαίως ένα μεγάλο εμπό­διο γω ορισμένους σύγχρονους ιεροεξεταστές

Όπως κω νάχει γι' αυτόν που πιστεύει στον Θεό,

οι νομοι εχουν καταγωγη ιερη, ε!νω ιεροι κω τερμα Οποωδήποτε επιχειρηματολογία δεν οδηγεί πουθενά

κω δεν μένει τίποτε άλλο παρά να υπακούμε

Γι' αυτό κω όλες οι θρησκείες περιβάλλοντω από μυστήριο Το να δωταράξει κανείς την αγιότητα του μυστηριώδους μυστικού που κρύβει rnV ΥυχιΊ όλων των θρησκειών είνω το μεγαλύτερο έγκλημα που τι­μωρείτω με την ποινή του θανάτου