Αλήθεια Καμέλια, δεν κάθεσαι να φας κάτι μαζί μας; ΚΑΜΕΛΙΑ: Όχι, ευχαριστώ, δεν αισθάνομαι καλά.... και απ' ό,τι θυμάμαι είχαμε πάει να καταλάβουμε το Πολυτεχνείο μαζί με τους φοιτητές.
Trang 23τα κομμάτια των σκατών!
ΛΟΥΙΤΖΙ: Ξανάρχισες!
ΡΟΖΕΤΑ: Καλά, ας αφαιρέσουμε τα σκατά Τον σώσαμε με τεχνητή αναπνοή στόμα με στόμα τι να σας πω!
ΚΑΜΕΛΙΑ: Αηδιαστικό!
ΡΟΖΕΤΑ: Έχεις δίκιο, αηδιαστικό Αλήθεια Καμέλια, δεν κάθεσαι να φας κάτι μαζί μας;
ΚΑΜΕΛΙΑ: Όχι, ευχαριστώ, δεν αισθάνομαι καλά Δεν θέλω να βαρυστομαχιάσω
ΡΟΖΕΤΑ: Μα κι εμείς θα φάμε κάτι ελαφρύ
ΚΑΜΕΛΙΑ: Α, καλά τι πράγμα;
ΡΟΖΕΤΑ: Σκατά θέλω να πω μακαρόνια τέλος πάντων, εγώ σ' εκείνα τα σπίτια του Ρεντεφόσι, δεν γυρνώ ούτε πεθαμένη! Το ξέρεις ότι αναγκαστήκα
με να φύγουμε το βράδυ με τις βάρκες και απ' ό,τι θυμάμαι είχαμε πάει να καταλάβουμε το Πολυτεχνείο μαζί με τους φοιτητές κοιμόμασταν μέσα στις αίθουσες και ήταν εκείνη τη φορά που παραλίγο
να μας σκότωναν το παιδί
ΚΑΜΕΛΙΑ: Ποιον τον Λουίτζι;
ΡΟΖΕΤΑ: Ναι, κι αυτός ακόμη το θυμάται και κάθε τό
σο τον πιάνουν εφιάλτες Αλήθεια δεν είναι Λουίτζι; ΚΑΜΕΛΙΑ: Μα γιατί, τι συνέβη;
ΡΟΖΕΤΑ: Συνέβη οτι φτασαν οι αστυνομικοί και για να μας κάνουν ν' αδειάσουμε τις αίθουσες, πετάξανε μέσα δακρυγόνα, καπνό μέχρι να σκάσεις τόσο που ένα παιδάκι έμεινε ξερό Θυμάσαι, το 'γραφαν
45
Trang 25Η ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΕΙΝΑΤ ΠΙΟ ΓΛΥΚΙΑ
η,όν γύρισα γρήγορα πίσω για να τον ειδοποιήσω
Πρέπει να τον βοηθήσουμε να τα εξαφανίσει ΡΟΖΕΤΑ: Ε, κι αυτός το παράκανε με τη μεγαλομανία του να δείχνει το χόρτο παντού!
ΚΑΜΕΛΙΑ: Τι συμβαίνει; Κάτι σοβαρό φαντάζομαι
ΠΑΠΠΟΥΣ: Όχι, όχι, όλα καλά (Συνεχίζουν πάντα μακριά απ' την Καμέλια.) Πρέπει να καμουφλάρου
με τις κάσες φυτεύοντας μαζί με τη μαριχουάνα κανένα άνθος ζουμπουλιού και διάφορα άλλα Γι' αυτό ακριβώς ήρθα εδώ, για να πάρω τις γλάστρες Εσύ Καμέλια που έχεις τόσες, δεν μπορείς να μας δώσεις εκείνους τους μενεξέδες και τα γαρύφαλλα;
ΚΑΜΕΛΙΑ: Μα πώς, ευχαρίστως, σας χρειάζονται όλες
οι γλάστρες; Πώς κι έτσι;
ΡΟΖΕΤΑ: Πάμε να τις πάρουμε πρώτα, και μετά σου εξηγώ Εσύ πρόσεχε το νερό μην ανησυχείς πηγαίνω εγώ Θα τον τακτοποιήσω εγώ τον τσουκνι-
δότοπο του Βιντσέντζο (Βγαίνει με την Καμέλια παίρνοντας δύο γλάστρες μαζί της.)
ΠΑΠΠΟΥΣ: Και τι το θέλουμε το νερό; Άμα δεν βάζου
με τίποτα μέσα Γιατί να τ' αφήσω να βράζει; Διάο
λε, και με τα δικά μας τα φυτά τι γίνεται; Κι αν τυχόν καρφώσανε κι εμάς; Εγώ πάντως για καλό και για κακό πάω να χώσω τις κάσες κάτω απ' το κρεβάτι
(Ο παππούς βγαίνει από τα δεξιά της σκηνής Αρι στερά μπαίνει ο ανηψιός που κρατά ένα νέο μισολι πόθυμο με αίματα στο κεφάλι Και το κεφάλι τον Λουίτζι έχει τα χάλια του.)
ΛΟΥΙΤΖΙ: Άντε και φτάσαμε Θα δεις, εδώ δεν θα έρθουν να σου σπάσουν τ' αρχίδια
49
Trang 37Η ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΓΛΥΚΙΑ
βαμε κάποιον που είχε σκόνη για τις ψείρες του σκύλου
ΡΟΖΕΤΑ: Και είναι παράνομο ναρκωτικό η σκόνη για τις ψείρες του σκύλου;
ΑΝΤΩΝΗΣ: Όχι, αλλά είναι άσπρη και για κείνον που δεν ξέρει
ΡΟΖΕΤΑ: Σωστό, αντί να αμφιβάλλεις, καλύτερα να τον χώσεις μέσα Από αύριο δεν θ' αγοράζω τίποτα σε άσπρη σκόνη ούτε αλεύρι και την πιτυρίδα ακό
μα θα προσέχω!
ΑΝΤΩΝΗΣ: Καλά θα κάνεις Από αύριο θα μας πάνε για πρακτική εξάσκηση Θα μας δείξουν φυτά μαριχουάνας αληθινά φυτά!
ΡΟΖΕΤΑ: Μαριχουάνας; Α! Δηλαδή εσύ τα φυτά της δεν τι χαρά!
ΑΝΤΩΝΗΣ: Πώς;
ΡΟΖΕΤΑ: Έλεγα: "Τι χαρά που σε ξαναβλέπω τι ωραία έκπληξη που μου 'κανες τι ευχαρίστηση!" Και πώς βρέθηκες εδώ;
ΑΝΤΩΝΗΣ: Εχμ δεν ξέρω αν διάβασες στις εφημερί
δες, αλλά συνέβη ένα μεγάλο σκάνδαλο Μετά από
τόσες μεγάλες καταγγελίες και επερωτήσεις στη βουλή για το γεγονός ότι οι αστυνομικοί συλλαμβάνουν μικροπωλητές, παιδιά με 1 γραμμάριο πάνω τους, αλλά όχι και τους μεγαλοκαρχαρίες
ΡΟΖΕΤΑ: Τι μεγαλοκαρχαρίες;
ΑΝΤΩΝΗΣ: Να, ξέρεις, υπάρχει μεγάλο κύκλωμα Απ'
τη μια η Μαφία, από την άλλη ο διεθνής υπόκοσμος και στη μέση η ΟΙΑ Αλλά τώρα ερχόμαστε εμείς ΡΟΖΕΤΑ: Και τα βρίσκετε μεταξύ σας!
73
Trang 39ΑΝΤΩΝΗΣ: Τι παράξενη θεραπεία εγώ περπατώ και σένα σου περνάει! Ε, κοίτα, μόνο και μόνο γιατί είσαι εσύ, η αγαπημένη μου θείτσα θέλω να στο πω
ΡΟΖΕΤΑ: (Σταματά την κοπέλλα που πλησιάζει για να κρυφακούσει.) Καμέλια, ανακάτευε τη σούπα (Στον Αντώνη:) Λοιπόν;
ΑΝΤΩΝΗΣ: Οι έμποροι είναι δύο Δύο οικογένειες
ΡΟΖΕΤΑ: Δύο οικογένειες; (Σηκώνεται απότομα, μη χανικά, περπατάει υποφέροντας.)
ΑΝΤΩΝΗΣ: Ναι Δυστυχώς δεν ξέρω ούτε όνομα, ούτε επώνυμο, ούτε που ακριβώς μένουν Μα θεία τι κάνεις; (Η Ροζέτα σταματά)
ΡΟΖΕΤΑ: Δεν ξέρεις πού μένουν; Ω, τι ατυχία! Και πώς
θα τα καταφέρεις; Σ' αυτή την περιοχή μένουμε 4.000 οικογένειες τι ατυχία!
ΑΝΤΩΝΗΣ: Αρχικά το ραντεβού ήταν στο μπαρ, εδώ
77