Acbaenium ovatum perigonii pbyllis internis aequi- Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology Cambridge, MA; Original Download from The
Trang 11. Populus Euphratica oliv Voy öthom III p.449 (i804). — Bois» Fl Or IV p 1194 (1879).
Syn.: P diversifolia Sehrenk Enum.alt plant,nov p 15 (1842). — Trautv Iniag p -l'A t 16 (1844).
Prope Patschinar ad Schahrud flumen cum Tamarice et Pbragmite
Urticaceae.
Planta feminea: Canlibus erectis vel ascendentibus, ut videtur, c rliizoruate repeute oriundis, robustis,
Dioica: Caulis sulcatus, subquadrangiilaris, pilis minutis adpresse puberulus, stimulis crebris setosus.Polia inferiora minora, e basi late cordata subrotuuda, intermedia maxima, rotundato-ovata usqne lanceo-
et stimulis setosa, haece imprimis subtus in nervis crebrae, grosse deutata dentibus acutissimis, prorsus
superiorum lanceolato vel lineari-lanceolato lateralibus niulto longiore et angustiore, basi magis minusve
pubescentibus et basi parce stimulosis Perigonium anthesi ineunte phyllis aequilongis, fructiferum internisexterioribus duplo longioribus, subrotnndis, obtusis, membranaceo-marginatis, externis ellipticis, fere cyinbi-formibus, omnibus pilis brevibus, rigidis, adpressis obsitis Acbaenium ovatum perigonii pbyllis internis aequi-
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 2Diese mit unserer U dioica L nahe verwandte Nessel unterscheidet sich von derselben besonders durchdie grossen nach vorne gekrümmten Seitenzähne und den langen am Grunde eingeschnürten Endzahn derBlätter, durch eine dichtere Inflorescenz und durch zur Zeit der Reife kleinere Perigonlappen, die das
2. Pcvrietaria Persica stapf (n sp.).
Caespitosa, basisuffruticulosa, multos ramos, teuues, erectos vel ascendentes, humiles edens, pubescens,
Ramihornotini tenuissimestriati, pubesceutes, simplicesvel parceetbreviterramulosi Foliaparva, breviter
supra verrueulosa, uervis basalibus fere e laminae basi oriundis Inflorescentiae glomerulosae, glomerulisdensissimis, ad foliorum axillosgeminis vel singulis dispositis, petiolossuperantibus Dichasium rarius simplex
plerumque iteratum et in cincinnos breves abeuns Bracteae ovatae vel ovato-ellipticae, infimae basi connatae,quasi involucrum lobis iuaequalibus refereutes, pilis ineurvis, rigidis hispidulae, summae basi fere liberae vel
vix commutata, lobis quaternis, e basi ovataacuininatis, in margine ciliatis, uninerviis sub apice violascenti in
dorso valde convexis, tubum aequantibus Filamenta ereeta, perigonio paulo longiora Ovarium et Stylus ut
consi-millimi
Florum femineorum perigonia subpyriformia, atroviolacea, iufra medium paulo contraeta, lobis quaternissubaequantibus, ovato-triangularibus, acutis,pilis ineurvis hispidula, fruetifera achaenio adpressa, parumaueta.Stylus brevissimus stigmate aspergilliformi Achaenium ovato-ellipsoYdeum, versus apicem sensim attenuatum,
non apiculatum, maturum in floribus hermaphroditis perigonium ob lobos apice involutos superans, in femineis
3. Parietaria thymifolia Stapf (n sp.).
edens,pubescens,crebrefoliata,glomerulos parvospaueifloros velmajoresplurifloros, adfoliorumaxillos petiolossuperantes, versus apicem rami dense confertos gerens
Rami pubesceutes, plerumque fere abasi crebre ramulosi, rauiulis brevibus, oblique erectis Folia ovata
villoso-pubescentia, uervis basilaribus suprasubinconspieuis, paulosupralaminae basinoriundis Inflorescentiaeglomerulosae, glomerulis plerumque binis, foliorum axillis insidentibus, rarius singulis e dichasio simplici,
cinciunum floribus summis abortivis, sed bracteis instruetum abeuntibus Bracteae ovatae, inferiores ima basiconnatae vel liberae, summae liberae, ovatae vel ovato-spathulatae pilis ineurvis et hamatis pubescentes,
Perigonium
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 3Die botanischenErgebnisse Polak'sehen nachPersien 273
licrmapbroditorum anthesi ineunte urceolatuni, longum ac latnm, lobis in parte inferiore conniventibus, in
apice recurvis, ovato-triangularibns, inantheseos fastigioore dilatato, albidum, pilishamatisvel leniter ineurvispubescens; fruetiferum vakle elongatum; cylindricnm, lobis abrupte inflexis, apice erectis, seeundura nerroso.irinatum, carina basi in saecum brevissimum producta, inter saeculos leniter sed distinete impressum
femineorum perigonium paulo minus, obovato-urceolatuin, lobis basiinflexis, in apicerectis, caeteruua ac
herma-phroditorum
Acliaeniuui ellipsoideo-ovatum, versus apicem sensim attennatum haud apiculatum, saepe vanum et tunc
1. ZelJeova carpinifoUa Pall Fl. Ross I 2 p 24 t 50 (1788). — C. Koch Dendr IL p 425 (1872).
Syn.: Z.Richardi Mchx. Fl. Bor.-Am II p 248 (1803). — Z crenata Spach in Ann sc nat Ser 2. XV. p. 856
Inter Rescht et Pirebazar (19 IV.i
Polygoneae.
1. Rheum Mibe* Linne Spec plant, ed 1 I p 372 (1753). — Jaub et Spach 111 pl Or. V t 470. (1853—1857)
— Boiss Fl Or. IV p 1004 (1879).
In declivibus petrosis ad Gendjnäme (21 V.) et in valle ad Haydere. (27 V.)
In valle prope Gendjnäme ad rivnlum inter salices (27 VI.)
3 Polygoniim bistortiokles Loiss Diagn pl Or.nov Ser 1 f. V p 46 (1844).
Syn.: P confiisum Meissn in Wall PI. As.rar III p 53 (1832). — P Bistorta ß angustifolium Meissn in Dl'
Wald.v. Preuss p 135 t 88 (1862).
) ; insimis ad fontes inmonte Elwend. (22 VII.)
humidis-4. Polygoniim i'ottboellioiües Jaub etSpach lll.pl Or. IL p 32 t 122. (1S44V
Syn.: P. tubuhsum Boiss inKotschy Exsicc (1845), Fl Or. IV p. 1032 (1879).
In arenosis ad Jalpan (21 VI.), in collibus ad Hamadan. (1. VII.)
5. Polygonuni Olivieri Jaub etSpach Dl pl Or. IL p 31 t 121. (1844—46)
Syn.: P polyenemoides Boiss Fl Or. IV p. 1033 (1879) pro parle.
In agris aridis ad Haydere 129 VI.)
Diese Pflanze ist ganz bestimmt von P polyenemoides Jaub. et Spach verschieden Letzteres ist einePflanze von zarterem Habitus,mitrauhem Stengelund grösserenBliithen Die ochreolaesind ferner bei P Olivieri
am ganzen Umfange zerschlitzt, das Perigon,in derAnthese kaum2mm
laug, streckt sich zur Fruchtzeit, so d;iss
| l-'.i""") als die Zipfel des Saumes (0
').
6. Polygoniim BeUardi All FLPedem. IL p 207 t 90 (1785). — Ledeb. Fl. Ross III p 530. (1849—1851).Boiss Fl Or. IV p 1034 (1879).
Syn.: P.patulum M B Fl.Taur Cauc I p 304 (1808). — P xtricttim Ledeb. lc pl.Ross Alt ill. V p 14 1.444.
InterTschitschian et Dauledabad. (31 V.)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 47. PoiytftHium (umtKdiioidrs Jaub etSpach III pl Or II p 28 t 119. (1844—46).
Syn.: P co'g'nätum 7. ammdnoides Meissn, in DC Prödr XIV 1 p 96. (1856).— P alpeslre ß. ammanioidea Koiss
In muris ad Hamadan.
8. Polj/gowwn tlvymifoliwm jaub et Spach 111 pl Or II p 22 t 116. (1844—46) — Meissn in DC Prodr
Syn.: P. Kotschyanum Koiss Diagn pl Or. nov Ser 1 f VII p 84 (1846).
Salsolaceae.
Auetore E Wotoszczak.
1. Chenopodi/um Botrrys Linne Spec.plant, eil 1 I p. 219 11753). — Koiss Fl Or IV p 903. us79)
In arenosis prope Hamadan. (23 VI.)
Syn.: A tOtens Schk I.e et [con t 348 f 1. — Rebent Prodi-.Noom p IS6 (1804). - .1. acuminatum W K.
Ad muros propeKaru in monte Eiburs (12 9.)
3. Atvipleat- hirisa M. B Fl.Taur Cauc III p 641 (isio).
Syn.: A laciniata Koch Syn ed 1 p 611 (1847). — Ä. Tataricum Aschers, in App ad Ind sein, li. Berol p •-'.
Var, OHvieri Moq Chen monogr,en p 52. (1840) pro spec
Cum forma typica in colle Mussellah prope Hamadan. ( 1. VII.)
Ich schliesse mich dervon Afcherson 1 c. ausgesprochenen Ansicht an, dass die Li nrie'scheÄ laciniata
von der Koch'schen verschieden sei; das von mir gesehene Exemplar der Lihn'eschen A laciniata vom
klassischen Standorte und die älteren Abbildungen derselben, auf welehe die Spec pl. Linne's hinweisen,bekräftigen mich in derselben; entschieden entgegentreten mnss ichjedoch derBehauptung Aschersön's, dass
die Kocli'sibe.l laciniata mit A Tatarica L identisch sei. Dagegenspricht der klare Wortlaut dervon Linne
für seine .1. Tatarica im Hort Ups I p. 304 (1748) gegebenen Beschreibung, auf die er sieb in seinerSpec pl. ed 1 II p. 1053 (1763) bezieht Sucht manweiter nach dem ältesten Namen für unsere Pflanze, so
Hoffmann's Beschreibung der .1. sinuata und seine Berufung auf Schkuhr 1 e p. 349 lassen in seiner
.1. sinuata nur eine Form der A iaciniata L vermutben Ich habe mich daher für den M Bieberstein'schen Namen entschieden Die persischen Funde repräsentiren zum Theil die .1 !<i<-iin'<t/u und incisa Moq. Chen
Monogr. en p. 57 (-1840), zum Theil die A ÖKvieri Moq.
parte.
Ad aquaeduetus prope Chanabad. (18 VII.)
5. EurOtia CeratOideS Linne Spec plant, ed I II p 979. (1753) sub Axyride — Koiss Fl Or. IV p 917 (1879).
6. Eurotta ferruginea Nees Gen.Germ 1 c. fig.it—19. (i835i itib Bfotide. - Koiss mKot'soby Exsicc
Syn.: E.ceratoides L var.ferruginea Boiss Fl 0r. IV n 918 (1879).
Ältere, insbesondere sublimatisirte, Exemplare der Herbarien erscheinen rostfarbig, daher die Benennung
graugrüne Färbung.
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 5Die hol<tnisch<n Ergebnisse der Polak'schen Expedition nach Persien 275
7. CeratOCWpUS arenariUS Linne Spec plant ed l ll p 969 1753). — Lam. Enoycl meth I p 681 i L783)
III t 741. — Boiss Fl Or IV p 918 (1879).
S. Catnphorosma Kuthenica M.B in Fl. Taur Cauc III p L12 (I8ja). — Moq in DC Prodi-. XIII •_> p L26,
9. Kochia lanata Jaeq inherb DC sub Chmolaena Moq InDC.Prodr XIII •_'.
Syu.: K.prostrata Schrad var. camscensMoq.Chen monogr.en p 92 (1840). — BojßS FLOr.IV.Jjp 923 (1879).
In rupestribus in cacumine montis Elwend (22 VII.)
10 Köchin sroparia Linne Spec.plant, ed l II p 321. (1753) sub Chenbpodio — Boiss Fl Or IV p 925 1879).
11 Kochia hyssopifolia Pall Reis I p. 491 t II 1. (1771) sub Salso'a. — Boiss Fl Or. IV p 0-20. (1879
Syu.: Chenopodiumvülosum Lain Encycl meth Lp i'.u; (1783). Suaedahyssopifolia Pall 111 p 14 t 36 (1
• In rudcratisprope Hamadan. (16 V.; 5. VI.; 1. VII.)
12 Suaeda maritima Linne Spec plant, ed, i II p 221. (1753) sub Chenopodio lc Flor. Dan.III t 489 (1770).
— Boiss Fl Or. IV p 941. (1879).
Syn.: Saisolasalsa Jacq Hort Vindob III p 44 t 83 (1776). — Schoberia maritima C A Mey inLed'eb Flor.
In tumulo prope Gussedje (2.r>. VII.)
13 Suaeda eoehlearifolia Woloszczak(spec nov.)
Caulis fruticulosus (?), teres, glaberrimus, fnsco-glaucescenti-nigrescens, rämosissimus, ramis gra'cilibus,
plus minus patentibus, iterum ramosis, Miosis Folia sparsa, patentia, nervo medio prominent! percursa',
cochleariformia, sessilia acuta.; int'eriora mos emarcida et tunc albicantia, oblo.nga, ad 13""" longa et 6T° lata.
versus apieein raniulonun sensim decrescentia, ovata, glauco-nigrescentia Flores in axillis omniuni folioiiun
gemini — quini,glomerati, sessiles, hermaphvoditi bracteolis minutißsimis, subbyalinis, nvatisdenticulutis,
nata, hyalino-marginata,adbasin2 striishyalinis notata Stamina5 laciniarumlongitudine, persistentia,ad imam
basin ovarii inserta, filamentis filifonuibus; anthevis flavis, oblöngis, utrinque obtusis, sub apice alfixis, mox
deciduia Ovarium lageniforme, nrceoiato-truncatum, Btylis tribus subulatis, antberarum f'ere longitudiue in
fundo urceoli Ovulum anatropum, erectum Fructus iguotus
Planta floriferain vinetis prope Chanabad. (29 VII.)
Durch die Form der Blätter, die nicht gekielten Perigonaipfel und die unter der Sptze angehefteten
Autheren von Suaeda Transoxana Bunge (sub Schoberia), mit der unsere Pflanze am meisten aerwandt ist. bin
reichend unterschieden
Hypocylir Woloszczak (gen nov.)
Flores hermaphroditi, miuutissimi, e basi folii floralis enati, iuter sc liberi. sessiles, indichasioglomerulum
3—6 florum efformanti dispositi, Höre primario ebracteoläto, extimi ob abortum florum lateralium tribracteati
Perigonii phylla quinque usque ad basiu lihera, aestivatioue quihcunciali disposita, phylla tria exleriora, duo
antica et uuuni posticuni, iuteriora duo semper evoluta, omuia nervo unico a basi vix ultra medium notata et
sub medio in alas fuscas, jam in plauta florifera sat eouspicuas, excrescentia Discus cyathi'formis, membräua
ceus, lobatus, lobis mtuudatis, firobriolatis cum filamentis alternantibus Stamina quinque, extus ddflco inserta;
filamentis planis, sensim attenuatis Antlierae biloculares, loculis ad diniidium discretis, conuectivo in apictilumsolidum rotundatum exeunte Ovarium depressum, BUbglobostrth, in st.yluni brevissiniuni atlcuuatiim pröduetum
Stigmata duo revoluta Fructum non vidi; at seinen eertissime horizontale, cujus testa nigra, crustacea
1 Von uirönnd xöXtti (Becher.)
kk*
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 614 Hypocylix Kerneri Woloszczak (sp. nov.)
Planta perennis, fruticulosa Oaulis altitudinein 35°'" excedens, ramosus, ramulis teretibus nonnunquam
subteretia, basi dilatata, inferiora ramulorum 5 "", suprema vix 5""" longa, 2""" crassa, glaberrima, glaucescentia, minutissime mucronulata Bracteolae vixl"imlongae et latae, flovebreviores, naviculares, obliquebrevisshne attenuatae, albo-hyalinae, in medio sfria brevi, viridi notatae Perigonii pbylla suborbicularia, circa
cinereo-21 "" 1
longa et lata, byalina
Filamenta perigonium superantia, 3""" longa. Ovariuin iüsco-lineatnm, circa 2""" lougura et latuni,
In glareosis moutis Eiburs prope Kam. (12 IX.)
Die Pflanze zeigt einige habituelle Ähnlichkeit mit Suaeda fruticosa Forsk. istjedoch durch die nissmässig stärkeren Bracteoleu, durch die Perigonialblättchen, den Discus und den horizontalen Samen
verhält-toto coelo von derselben verschieden Autfallend ist bei der Pflanze das leichte Abbrechen der Blätter snmintlilütben im getrockneten Zustande, woraus ich schliessen möchte, dass die Platter bei der Fruchtreife mit
den Fruchten sich ablösen Obwohl ich blos kaum verblühte Exemplare vor mir habe, so bin ich über die
Natur des Samens und daher die Verwandtschaftsverhältnisse der Pflanze nicht im Zweifel und stelle sie zu
den Schoberieen
15 Seiillitzia Rosmarinus Ehrenb. mec sub Suaeda teste Boiss Fl Or. IV p 951 fi879).
In deserto prope Chanabad. (29 VIII.)
Die von Haussknecbt im Jahre 1868 bei Murtsehechar gesammelte, im k k botanischen Hofcabinete
in Wien befindliche Pflanze stimmt mit den von Pichler in Persien gesammelten Exemplaren genau übereiu.Vergl auch Boiss 1 c.
16 Salsola incemescens C. A.Mey. in Eichw. PI. Casp Cane p ;iö t, '_>6. ns3i—33). — Moq.inDC.Prodi-. XIII
Syn.: S apissa Boisa Fl Or. IV p 954. (1879) proparte.
In vervacris prope Chanabud. (29 VIII.)
Diese Pflanze wurde von Boissier mit S. spissa aus dem Grunde vermengt, weil sie manchmal eine
schwächere Behaarungwiegewöhnliehzeigtund dadurch derS. spissa habituellähnlichwird; alleinS. incanescens
ist schon durch die zweimal grösseren Blüthen von S spissa unterschieden
(is4ß—51). — Boiss Fl Or. IV p 958. (1879) ex syn
Ad locapaludosa prope Chanabad. (29 VIII.)
S. rosacea M B Casp App. (richtiger: Beschr derLand, amCasp.) p. 143 im Anhnng(1800)ist eine von
S. crassa M B ganz verschiedene Pflanze; denn M Bieberstein vergleicht seine 6'. rosacea mehrmals mit
S Kali, welche mit »S. crassawenig Ähnlichkeit hat
Über dieTab. 18 in Pall 111. (1803), lässt sich nichtsBestimmtes sagen, da die Pallas'schen
Illustra-tionen Manches zu wünschen übrig lassen; doch lässt sich einige Ähnlichkeit zwischen der Pallas'schen Abbildung und der S. crassa nicht absprechen S. cana C Koch in Linnaea XXII. p. 190 (1849) kann zu
S. crassa gar nicht gezogen werden, denn Koch schreibt seiner Pflanze „folia acuta" zu, während Boissier
selbst in seiner Flor Or von „foliis obtusissimis" spricht
Syn.: S spicata Pall 111 II p 27 t 19 (1803).
In glareosis inontis Eiburs prope Gerena (10 IX.)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 7Die botanischen Ergebnisse der Pohlloschen Expedition nach Persien 277
In vervactis prope Chanabad. (29 VIII.)
20 Salsola aibascula Pall Beis I p.412 (descr.sub p 487. Nr 102) t. G fig 1. (177h 111 p 25 t 17 (1803).
— Eichw. PI it. Casp.Cauc p 36 t 20. (1821—23)
Copiosissime cum Zygophyllo in desertis inter Haniadau et Telieran (20 VI.)
21 Salsola verrucosa M B in Mem soc mit. Mose I p 141 (1806). — Boiss Fl Or IV p 901 (1879).
Syn.: 5 dendroides Pall 111 p 22 t. XIV (1806) (fol. uimis crassa.)
In rupestribus moutis Eiburs prope Keine etad muros prope Chanabad. (10 IX.)
— Boiss Fl Or.IV p 962 (1879).
Var microphylla Cav Ic et descr III p 45 t. 287 (1794)pro sp.
In deserto prope Bibikabad (25 VIII.)
Pflaumen aus diesem Gebiete zu S. laricina und S. rigida geboren; das istjedoch nicht richtig, denn die
Exem-plare aus der Umgebung von Bibikabad stimmen ganz genau mit den slidwesteuropäischen von 8. vermiculataübereiu, und zwar mit den mebr kabl werdenden Formen derselben, wesshilb ieb für diese den Namen Cava-
nilles' wähle Die Abbildung Cavanilles' passt ziemlich gut für unsere Pflanze, ich möchte sagen, fast
ebenso gut, wie viele Abbildungen der Salsolaceen, d h. sie lassen sehrviel zu wünschen übrig
Var tenuifolia Boiss Fl Or. IV p. 963 (1879).
In deserto inter Chanabad et Robad Kerim. (30 VIII.)
— Boiss Fl Or. IV p. 965 (1879).
Syn.: Halogeton spinosissimus C.A Mey Vera d. Cauc Casp Pfl p 159 (1831).— SalsolaEchinm Del Eg p 223.
25 GirgensoJmia oppositiflora Pall Keis II p.735.—736 t 0. (1773) subSalsola. — Feuzlin Ledeb.Fl. Koss
Syn.: Halogetonoppositiflorus Moq. Cheu monogr eu p 161 (184.0). — Noaea oppositiflora Moq. iu DC. Prodr XIII
In ruderatis prope Chanabad. (29 VIII.)
Syn.: Polycnemum Volvox Pall 111 p 60 t 50 (1S03). — Halimocnemis Vulvox CA. Mey in Ledeb. Fl.Alt I.
In ruderatis prope Chanabad. (29 VIII.)
Die mir vorliegenden persischen Exemplare dieserArt stimmen habituell mit derPallas'schen Abbildung
(t. E.f 1.) vollkommen überein
27 Halocharis sulphurea Moq. inMem.Acad.Toul V p 180. (1839) excl spec.Afghanistanensis Clien. monogr
Bunge An.Rev p 63 (1862).
In arenosis salsis inter Chanabad et Robad Kerim (30 VIII.)
Annua, indumentobrevi epube simplici,patentissima etpilissparsis, articulatis, elongatis (5mm), tuberculoinsidentibusvestita,minusfragilisquam affines.Caulis ferecrassitiepennaecorvinae,30cm et ultra altus,ramosis-simus, ramis subteretibus, elongatis, patentibus, confertis, albescentibus Folia ereefo-patula vel patentissima,sparsa, carnosula, plus minus glauca, basi latiora, breviter coinplanata, in marginem tenuem album abeuntia,semiamplexicaulia, ceterum subteretia, cartilagineo-cnspidata, cuspide tlavo, deeiduo, iuferiora 3C1 " longa et
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 82ramcrassa, apiceinversus sensimbreviora, ramnlorum onmiaflores solitarios, bibracteolatos gerentia Bracteolaeextus pilosae, ovatae, in cuspidem acutissimam, deciduam atteuuatae, flore brevioves, eum cuspide 5mmlougae,
marginibusquebyalinis, Stria viridi utrinqueangustaintermarginem etcostam Flos tetramerus,9mmlongus,extus
posti-cum, supra medium partis suae induratae in gibbmn costain breviter transversantem excrescentia, interiora duo
exappendiculata Staminodia nulla Stainina 4, perigonii pbyllis paulum longiora Filamenta linearia, plana,enervia, basi perigonio inserta, basibus propriis dilatatis, connatis, inmargine parum liberum discum (autorum)efformautia Antherae fugaces, elongato-triaugulares, usquead mediumfere bifidae, appcndiculatae; appendicesalbae.oblongae, basi atteuuatae, inapice obtusae,una cumantberis aequilongis5mralongae, filamentis articulatis
insidentes Ovarium a latcre compressum, ovatum, 2ram longum, callo conico superatum, supra callum
compressum Embryo spiralis duplicem gyrum efficiens Radieula adscendens
Ad muros oppidi Chanabad. (29 VIII.)
Unsere Pflanze unterscheidet sich von der Halimocnemis aller Autoren durch die über der Mitte dererhärteten Basis der Perigonialblättchen befindlichen, die Mitte dir Perigonialblättchen kreuzenden, etwas ver-
längerten Höckerchen, stimmt jedoch mit einer Halimocnemis mit vier Perigonblättchen von der Art der
Behaarung bis zum Embryo dermasseu überein, dass sich höchstens nur Grössen- und Formunterschiedezwischen ihnen herausfindenlassen Dadie Perigonialankängsel, wieschon Bunge in seiner Rev Arab hervor-
gehoben hat, für die Unterscheidung der Genera allein nicht massgebend sein können, so habe ich keinen
Anstand genommen,unsere PflanzealsHalimocnemis aufzufassen; daaberfernerunsere Pflanze einglied zwischen derHalimocnemisAut und der Hßlotis Bunge's bildet, von der er sagt, dass sie sieh blos durch
Verbindungs-Höcker und dreinervige Perigonialblättchen von Halimocnemis unterscheide, die Nervatur allein für die stellung eines Genus aber nicht ausreicht, so muss auch die Halotis mit Halimocnemis vereinigt werden
Auf-'29. HaliiHOCHcmis inollissiiiKt Bange Anab Rev p 71 (1862). — Boiss PI Or. V p 977 (1879;.
In vervactis prope Chanabad. (29 VIII.)
30 Gamanthus gamocarpus Moq. Chen monogr en p l.">.">. (1840) bud Halimocnemide, in DC.Prodr XIII 2.
In vervactis prope Chanabad. (29 VIII.)
Aniarantaceae.
|
Syn.: A sylvestris Boiss Fl Or. IV p 990 (1879).
Caryophyllaceae.
1. Dianthus paehypetalus stapf (n sp.).
gimpliees, ob folia parva, plerumque arete adpressa quasi nudos fasciculosque folioruui breves, saepius deuse
confertos edens
Caulis glaber Folia fasciculorum lineari-snbulala, in margine sc.ibriila, tri — usque quinquenervia, nervo
medio valido, lateralibus teuuibus, marginantibus, superne evanidis, caulina subtilata vel setacea, rarius
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 9Die botanischen Ergebnisse dfr Pölak'sehen Expedition nach Persien 279
2— 2V2plo breviora Squamae sex, iuterdum qnattnor, oblongae, in mucronem sensim attenuatae, pallidae,
membranaeeo-marginatae, ealveis dimidium subaequantes Calyx exaete cylindricns, nervoso-striatusj dentibus
lamina crassiuscula, minutule-papillosa, basi nuda, trigono-euueata, sensim in ungnem abeuns, dentato-incisa,
der-selben die richtige Stelle anzuweisen
Ad Jalpan et in saxosis montis Elwend prope Hamadan. (21 VII.)
3. Viduthus ÖrienfaliS Sims Bot Mag XXVII t.10G9 (1807).
Var braehyodontus Boiss et Huet Diagn pl Or Ser. V p 53 1 1856).
In saxosis ad radices montis Elwendprope Hamadan (29 VI.) et ad Gendjnäme. (1. VII.)
4. Dicmfhus pulvertilentus Stapf (n sp.)
Basi suffrutescens, caules numerosos, strictos, ramosos floribus solitariis fasciculosque nonnullos foliorumedens, totns pulverulento-canescens
Paulis teres, papillis minutis, deinde plus minus detritis pulverulentus, scabridinsculus Folia fasciculorum
f'cre carinata, in margine scabrida, canlina inferiora linearia, brevia, obtusiuscula, intermedia longitudine
dimidium calycis fere aequante terminatae Calyx cylindricns, versus apicem attenuatus, tenuissime
adpresseque pnboscentibus, demum glabrescentibus Petala ungue lato, lamina oblong», toto arnbitu
inciso-dentata, rosea, basi paree barbulata
Plant, tot. 30—40"'" alt.
In saxis ad radices montis Demawend prope Kam. (12 IX.)
Vom Habitus des TA Orientalin Sims., aber durch ein gleichsam staubigesAussehen, seicht eingeschnittenePetalen und kurzgegrannte Kelelisehuppen, welche den Kelch beinahe bis zur halben Höhe einhüllen, ver-schieden Der ebenfalls ähnliche I). aristatus Boiss. hat dagegen langgegrannte Kelchschuppen und in feinereZipfel zerschnittene Blumenblätter, einen kürzeren Kelch und im Allgemeinen niedrigeren Wuchs.
In eollibus aridis propeTschitschian (27 V.)
6. Dicmthus Wassired<Mwi stapf (n sp.)
E basi lignososuffruteseeuti multos caules, unifloros, rarius bifloros, strictos, parce foliosos fasciculosque
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 10280 Otto Stapf.
Caulis glaberrimus, obtuse quadrangularis Folia faeciculorum linearia, acuminata, in margine scabrida,
tri velqninquenervia, nervo medio valido, lateralibus marginantibus, interdnm indistinctis; caulina prioribusconsimilia, sed valde abbreviata, internodio triplo vel duplobrcviora, trinervia, basi in vaginulam eins latitudini
acquilongiun connata, in inferiore caulis parte ereeta, in superiore plus minusre patula; summa interdum flores
bractearnm modo fulcrantia Squamae quattuor obovato-oblongae, breviter mucronatae,
albo-membranaceo-marginatae, calyeis tertiam partem acquantes Calyx cylindriens, in apice paullulo attenuatns, nervoso-striatus,saepe purpurascens, dentibus lanceolatis, acutis, angustemembranaeeo-marginatis, ciliolatis. Petalorum laminaobovato-euneata, purpurea vel rosea
; basi obscure maculata, pilis albis barbata, ad tertiam partem vel paulo
Caul fasc 15—18em alt.
Diese prächtigeNelke, eine wahre Zierde der Felsengehänge des Elvvend, hält die Mitte zwischen denFimbriati und Dentati inne Die Armuth an Blätterbüscheln, die zahlreichen parallel zu einanderaufschiessen-den Stengel mit den kurzen, von der Mitte an fast horizontal abstehenden Blättern und den relativ langenInternodien, verbunden mit den, beinahe in einer Ebene stehenden, schön gefärbten Blüthen geben der Pflanze
ein ungemein charakteristisches Gepräge
7. Tuiflica stricto Bunge in Ledeb. Lc pl. Boas.AU I p 4 t,V (1829) et Fl Alt. IL t-29. (isao) sub Gypgajphila.
— Boiss Fl Or I p 521 (1867).
Syn.: IHanthus recticaulis Ledcb. Fl. Boss 1 p 287 (1842).
In humidis declivium montis Elwend prope Haydere (29 VI.)
s. Gypsophila producta stapf (n.sp.).
Ricinus, viridis, glaberrima, e basi foliata ramosa, internodiisinferioribusbrevibus, caeteris longis,
omnibus partibus produetis, laxissima
Caulis subsucculentus, laete viridis, ad nodos haud incrassatus Folia carnosula, linearia, obtusa, uninervia,
basi aequilata vel paulo latiora Bracteae minimae lineares vel lanceolatae, albo-marginatae Pedicelli florumalarium e dichotomiae planitie in obliquum flexi, omnes calyce quinquiesadocties longiores, filiformes Calyx,
mucronulatis, viridi-quinquestriatus Pctala c basi abrupte angustata lineari-oblonga, obtusa vel leniter retusaCapsula .
Anscheine nach sehr gut entwickelt Wenn auch kein Zweifel darüber sein kann, ilass diese Gypsoplülu in die
Gruppe der Pcmictdatae gehört, so ist es doch schwer, ihr innerhalb derselben die richtige Stelle anzuweisen
Arten besitzt
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 11Die botanischen Ergebnisse der Polak'schen Expedition noch Persien 2.81
0. Gypsophila pallida stapf (n sp.)
Glaucescens, infernc glaberrima, Btricta, inflorescentia parviflora, cymoso-botrytica, quasi panieulam
laxam, strictamreferens Caulis tcres, glaberrimus,ad nodosIcniterincrassatus Foliacaulimx carnosula, breviterlanceolata, acuta, uninervia, bracteae et prophylla parva, ovata vel lanceolata, membranacea. Pedunculi addichotomiaruin hasin plus minus glandulose-viscidi, pedicelli longitudine valde varii, florumalarium ealycem
albo-uiarginatis; petala e basi angusta oblouga, ealycem pauh> superantia, alba Capsula .
Caul 25—30"" lg. Cal 2-5— mm lg.
so vtel erkennen, dass man es mit einer neuen, der G pmiculata L, nahe stehenden Art zu thun hat, wessbalb
ich hier dieDiagnose derselben gebe, die allerdings noch der Ergänzung bedürfenwird Sie unterscheidetsich
von G.pankulaba L besonders durch den in die Länge gezogenen, lockeren Blüthenstand, die mitunter starkdrüsig-klebrigenPedunkeln und die bleichen, kreisel-glockenförmig, nicht halbkugelig-glockenförmigen Blüthen
Von G.polyclada Feuzl lässt sie sieb auf den ersten Klick durch die sehr kurz gestielten Seitenblüthen scheiden
unter-10 Gypsophilapolt)darin Feuzl inKotschy PI exa.Peru,austr (1845). — Boiss Fl Or I p.542 (1867).
In lapidosis ad Haydcre prope Hamadan (15 VI.); ad Kuschkek inter Hamadan et Teheran (19 VI.); in
glareosis ad Haydere (29 VI.); in declivibus montis Elwend ad Zamanabad. (27.V.)
DieExemplare von Haydere und Kuschkek sind etwas zarter, besitzen kleinere Blüthen und stumpfere,kürzere Kelchzipfel gegenüber der kräftigeren, grossblätterigen Pflanze von Zamanabad, ein Unterschied, der
sich wohl aufdentrockeneren Standort der erstcren zurückführen läset.
1 1. Gypsophila pul chra stapf(n sp.).
Perennis, glauceseens, inferne foliata, e medio vel infra ramosissima, ex axillis olioruin vivorum et
emarcidortim interdum ramos foliosos emitteus, fere tota glaberrima, inflorescentia ampla, cymoso-botryticecotnposila
Caulis pallidus, teres, nodis incrassatus; folia e basi atteuuataovata vel oblonga vel lanceolata, latitudinevaldevaria; interna obtusa, supremasubacuta, coriacea, glauca, in margine laevia, tri- velquinquenervia, nervislateralibus saepius obsolefis Bracteae herbaceae, lineare-, summae anguste albo-marginatae; prophylla parva,
truueata Ovarium 6—8 ovulatum
-.cm
2
cmlg.
Ad margines agrorum prope Jalpan
p
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 12Syn.: Ä. spinosum C. A Mey Verz Pfl.Cauc.-Casp p -219 (1883).
nicht entschliessen, die mir vorliegende Pflanze von A ptmgms Bunge zutrennen, da im Übrigen die von
Bunge gegebene Diagnose vollständig darauf passt C.A Meyer führt die Pflanze für Persien bereits an
indem er1 c,sagt: „Sibiricaplanta cumPersicaad unguem congruit." Leider setzt ernicht hinzu, von welchem
Theile Persiens diese „Persica", die er vor sich hatte, herstammte
14 Acanthophyllum bracteatwm Boiss Diagu PI Or q Ser i i p 43 (1842), Fl Or.L p. 563 (i«67).
L5. Accmthophylltvm mueroiwtum C A Meyer Vera Cauc Casp Pflz p 210 (1831). — Boiss Fl ()r I.
In rupestribus montium ad Jalpan (16 VII.)
16 AcanthopTvyllwm crassifoMlvm Boiss Diagn.pl.nov.Or Ser 1 I p 12 (1842), Fl Or p 564 (1867).
sicco ad Schawerin (12 VIIL); loco non indicato
Die Blätter aller Exemplare stimmen sowohl im Bau als auch in der Anordnung vollständig überein, nurjene, die ohne Fundortsangabe vorliegen, sind etwas grösser und lockerer gestellt Dagegen ist derUnterschied
stehen in den Achseln der mittleren Blätter lange, steife Astchen Während bei ersteren die Internodien kurz
bei den übrigen Formen sehr bedeutende (bis 32 mm).
17 Silene COn/tCa Linne Spee.plant, ed 1 1 p 418 (1753). — Boiss Fl.Or I p 578. (1867).
18 Silene COnoidea Linne Spoc.pl ed l I p. 41S (1753). — Boiss Fl Or I p 580 (186i).
apud Dauledabad et Haydere. (16 V.)
Aus Persien noch nicht bekannt Die östlichsten Standorte sind Bithynien (Thirke) und Transkaukasien
(C A Meyer.)
19 Silene diehötoma Ehrh Beitr VII p 113 (1792).
Var racemosa Otth in KG Prodr I p 384 (1824) pro sp. — Rohrb Mon d Gatt Sil >> 95 (1868).
Syn.: S divaricata Sibth et Sin Fl. Gr prodr I p 293. (1806) non Roj Clem El hört. Madrit p 103 (1806;.
In glareosis in declivibus montis Elwend ad Gendjnänie (10 VI.)
20 Silene debilis stapf (n sp.)
Annua, puinila, simples, teuuis, strieta, dichasio redueto uni- vel biflora, raro ramulo unifloro ex axillo
folii summi aneto, rloribus lateralibusinomnibus speeiminihus a mc visis sübabortivis Caulisteres, tenuissimus
etprophylla foliis conformibus breviora Pedicelli florum alarium calycem aequantes vel euni superantes, rarius
eo paulo breviores, lateralium brevissimi Calyx ex angusta basi umbilicata elongatus, clavatus, glaber,
visci-dulus, viridis, decemstriatus nervis superne anastomosantibus, dentibus lanceolatis, e basi latiore subulatim
medium
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 13Die botanischen Ergebnisse der Polak*sehen Expedition nach Persie» 283
aequi-longum Capsulam maturani non vidi
Caul 5— lücm. Pet 10—llmmlg.; lam. 3—
Dieses kleine Pnanzchen gehört iu die Reihe der Rigidulae, speciell in dieNähe von S.chaetodonta Boiss und könnte möglicherweise nur die Zwergform einer grösserenArt sein Wenigstens spricht das Zurückbleibender oft angelegten Seitenblüthen dafür Meist ist die Inflorescenz entschieden dichasisch mit Unterdrückung
der einen Seitenbltithe In zwei Fällen fand ich aberin der Achsel des obersten Blattpaares einen Seitensprossmit einer Knospe und unter dieser zwei Vorblätter mit den Anlagen eiuer zweiten Knospe, so dass also imPlan eine ausCymen zusammengesetzte und miteinerCyme abschliessendeTraube allgenommen werdenmuss
21 Silene atlipullata Boiss Diagn.plant Or.nov Ser I 11 p -26 (1862), Fl Or I p 606 (1867). — Rohrb. Monogr
In rupibus ad Gendjnäme (19 V.) ; in locis rupestribus montisEhvend ad Haydere (6. VI.) (spec fructif.).
22 Silene virgata stapf (n sp.)
E basi suffruticosa turiones vel brevissimos, dense foliatos vel elongatos, basi denudatos, apice soluin
coma foliorum ornatos vel aequaliter et magis remote foliosos caulesque tenuitervirgatos, pallidos, strictos vel
asceudenti-erectos, remoteet breviter foliosos edens, infloresceutia e eymulis brevissime pedunculatis,plerumque
ad unum florem reductis, laxe et raceiuose dispositis formata; tota planta canescenti-virens Caulis teres, ad
nodos incrassatus, tenuissime pilis albis, reversis puberulus Folia brevia, lineari-lanceolata vel linearia, acuta,
et prophylla minima, herbacea Pedicelli brevissimi Calyx anguste obconico-cylindiieus, viridi-vel decemstriatus, minute pnbescens, glandulis intirmixtis; frnctifer infra capsulam abrupte coutractus, superneampliatus, dentibus ovato-oblongis, obtusis, albo marginatis, ciliatis. Petala ungue edentato vel latere unoalterove inaequaliter dilatato et auriculo minimo aucto, lamina angusta, parva, ultra medium bipartita, lobis
rubello-liuearibus, appendicibus brevissiniis, obtusis Capsula earpophoro puberulo duplo vel triplo longiore, breviterovato-oblonga
Caul 30— 40cm. Cal 8— 10 mmlg.; sub anth 2mm
declivi-bus rupestribus montisElweud apudHamadan (7. VI); in declivibus rupestribus niontisElwend supraHaydere.
Diesekleiublüthige, durch ihren Habitus ausgezeichnete Art schliesst sich der Silenepruinosa Boiss am
nächsten an
23 SUene PicMeri stapf (n sp.)*
Perennis, suffruticosa, inulticaulis, canlibus basi induratis, denudatis, virgatim ascendeutibus, e medio
ramulis, cymuligeris aucta, cymis plerumque, primaria excepta, ad 1—2rlnres reductis, Acribus semper erectis
Caulis teres, ad nodos incrassatus, pilis reversis, brevissiniis, pulveruleuto-puberulus Folia spathulata apiculata, nninervia, in margine serrulato-ciliata, nervo subtus scabriusculo excepto glaberrima.Bracteae etprophylla ad mediumpedicelli obsita, herbacea, basi ciliata etangustissime vel vixalbo-marginata.Pedicelli puberuli, ealyce triente vel dimidio breviores Calyx e basi umbilicata elongatus, clavatus, viridi-vel
obovato-Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 14284 Otto Stapf.
rubello-decemstriatus, nervig superne anastomosantibus, eglandulose puberulus dentibus lanceolatis, acutis,
membranaceo-marginatis, ciliolatis. Petala ungue in apice dilatato, a Iamina distincto, inauriculato, lamina
ampla, cnneato eordata, ad '/,emarginata, appendiculisbrevibus, obovatis, obtusis Carpophorum basi sublentevalido minute puberulum, sub anthesi palycis dimidium aequans Oapsulam maturam non vidi.
Caul 25— 35om lg. Petal 2inm lg.; ung 10—12n,m; lam 8mm
In rupestribus iu silva prope Etniol ad monteui Elbrus (13 IX.)
ihren eigenthümlichen Habitus von allen anderen Silenen ilieserAbtheilung so verschieden, dass es nicht leicht
möglich ist, sie in Beziehung zu einervon ihnen zu bringen
Die au der Basis verholzten, ruthenförmigen, im Bogen aufsteigendenAste, die ungefähr von der Mitte anmit frischen Blättern und axillarenBlattbüscheln ziemlich dicht besetzt sind und mit einerkurzen, armblüthigen
„Traube" im Sinne Rohrbacli's beschliessen, erinnern an die Wachsthumswcise gewisser Üi/ti.sus-Arten, dieBlätter selbst an die einerReihe vonEuphorbien, wie z. B der E.micrantha Steph., nur dass sienicht plötzlich
24 Silene Aucheriana Boiss Diagu PLOr Ser I t I p 87 1 1842) ex parteet VIII p.87 (1840), Fl Or I p 417.
Iu rupibus ad Gendjname (19 V.); in locis petrosis montium prope Haydere (6. VI.)
25 Siieiie goniocaula Boiast Diagn.plant Or. nov .Sei I I p 81 (1843), Fl Or.L p 419 (1867).— Bohrb. Mon
In declivibns summis petrosis montis Elwend. (22 VII.)
Perennis, tota incana, e trunco crasso, lignoso, residuis foliorum vetustorum vestito, comam densam
foliorum et caulium floriferoruin edens, caulibus strictis, remote foliosis, inflorescentia in apice dichasica,
aueta
Caulis rigidus, inferne obtuse quadrangularis, snperne teres, pilis brevissimis, densis, reversis canescens.Foliafasciculorum augustelineari-lanceolata,acutain petiolum seusimattenuata, uninerviavel obscuretrinervia,
indumento illo caulis eonformi glandulis intermixtis vestita, basi ciliata; caulina prioribus consimilia, sursum
ditninuescentia, demum sessilia, internodiis brevioribus Bracteae et prophylla breviter lineari-lanceolata vel
vel eo lougiores, Uli seeundi ordinis etlateralium multo bi-eviores Calyx elongato-clavatus, basi umbilicatus,albidus, viridi vel rubelio-striatus, superne nervis auastomosantibus, miuutule glanduloso-puberulus, dentibusovato oblongis, obtusis, aliio margiuatis, ciliatis. Unguis auriculo triangulari, ovato, erecto, subacuto utrinqueauetus, glaber, lamina purpureo-vel flavido-livida, ultramedium bipaitita, lobis liuearibus,obtusis, appendiculis
Petal ung 6—9"""; lam. (5—7""" lg.
Carpophor sub anth 6— mm
lg.
In montibus prope Hamadau ad Jalpan (25 V 1882.)
Diese Silene aus der SeejäoaaBotryosilme Rohrbach, Series Suffmucosae stehtder S.MontbretianaBoiss.
am nächsten, unterscheidet sichjedoch, abgesehen vondem abweichendenHabitus,durchdiegrösseren Bliithen,
den schlanken, nicht kurz glockenförmigen Kelch, die schmalen, ziemlich langen Zipfel der Lamina und das
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 15Die botanischen Ergebnisse der Polak'sehen Expedition nachPersien 285
27 Silene eremicana stapf (n sp.)
Perennis, e basi suff'ruticosa caudicea abbreviatos, residuis foliorum vetustoruui vestitos epidermate cato albidos edens, caulibus et foiioruui fascieulis e caudicuiii apiee conferte egredientibus, tota rigida, squa-mosa, glanduloso-puberula, inflorescentia simpliciter vel rarius couiposite dichasica, pauciflora
exsic-Caidis teres vel nervis foliorum mediis decurrentibus plus minus obsolete angulatus, ad nodos incrassatus,glandulose-puberulus; folia angnste linearia vel illa fascieulorum lineari-subulata, in petiolum louge attenuata,scabrida, glandulose puberula, crassiuscula, uninervia, exsiccata reticulatim rugulosa, apice indurato-sub-pungenti; caulina patentia Bracteae et propbylla brevia, foliis conforniia Pedicelli florum alarium primiordinis calyce triente breviores, vel ei subaequilongi, lateraliuni tertiana vel quartam calycis partem aequantes
Calyx e basi truncato-umbilicata elongato-clavatus, fructifer in parte superiorepanlo ampliatus,
puberulo, l'/gplo longiore, oblonga, dentibus angustelanceolatis, seminibus
Caul flor. 20— 25cm. Petal 2—2-2""" lg.; lam 6mmlg.; med. bmm
Cal 20— 24 mmlg.;sub ;inth.3mralt.; t'rnct.5— mm
lt.; dent b— &%**
Es ist einePflanze von ausgeprägtem Steppencharakter aus der Abtheiluug der Auriculatae der SectionDkhasiosilene, speciell aus derVerwandtschaftder S.falcata Sibth. et8m., abervondieserund deren nächsten
Verwandten verschieden durch den höheren Wuchs, etwas breitere, uiedersteheude Blätter, reicheren
Bliithen-stand und andere Blumenblätter
28 Silene commelinefolki Bois- Diagn.plant Or. nov ser. L I p .-,5 (18*3), Fl Or I p 6-24 (1867). — Rohrb.
Monogr d.Gatt.Sil p 128 (1868).
In summo aditu ad Imamzade Haschern (4. VI.); ad rivuin iuter lapides ad Gendjnäme (10 VI.); in locis
rupestribus montis Elwend. (22 VI.)
29 Silene Kerneri Stapf (n sp.)
E rhizornate lignoso plures caudices valde abbreviatas, dense confertas, nodosas, foliorum vetustorumvaginis emarcidis vestitas, radicantes ac ex bis turioiies foliosos et caules floriferos, basi nodosos, geuiculatos,superne strictos, remote foliosos edens, inflorescentia e dichasiis racemose et binia opposite dispositis formata,
Caulis teres, pilis reversis minute puberulus, infra intlorescentiain viscidus; folia turionum anguste
lineari-lauceolata, acuta, in peiiolum longe attenuata, uninervia vel nervis marginantibus obsolete subtrinervia, in
margine plerumque revoluta, breviter puberula; caulina illis turionum conforniia, sessilia Bracteae inferiores
liueari-subulatae, basi dilatatae et albo-membranaceo-uiarginatae, ciliatae, summae et propbylla
calycis dimidiumaequantes, lateralium eo breviores Calyx in alabastris breviter obovato-clavatus, sub anthesiturbinatus, fructifer obovato-turbinatus, basi umbilicalis, albidus, glaberrimus, rubello-decemstriatus, nervissuperne anastomosantibus, dentibus obtusis, saepius in apice emarginatis, late membranaeeo-marginatis,
dense ciliata. Carpophorum erassum, obeonicum, puberulum, post anthesin triplo brevius; capsulam maturain
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 16Caul 35— 45cm alt. Pttal 9mm
Iu rupibus supra Gendjnäme. (19 VI.)
Am nächsten der SileneMarschdlli C A Mey und S longipetala Vent. verwandt
30 Silene chloraefolia Sm Ic. med f'asc I t XIII (1789). — Boiss Fl Or I p 640 (1867).
Var.a. chloraefolia Eohrb. Monogr d Gatt Sil. p. 177 (1868).
In rupestribus supra Gendjnäme (10 VI.); in rupibus prope Jalpan (28 V.1
31 Melandriuni eriocalycinum Boiss Diagn pl Or. nov Ser I p 78 u.x5+).
In frumentis prope Agadagb (pl. masc).
Aunua. e basi raiuosa, ramisdivaricatis, arcuatim ascendentibus, tcnnibue, subnudis, inflorescentiaangusteeymoso-pauiculata vel racemosa, ferc spicata, eyniulis biiloris, saepius rlore altero sterili vel abortivo et tunc
Caulis glaber, filiformis,pallide viridescens Foliaminima, subsquamata, scariosa, lanceolata, nervovalido
in aristam et quidem iu foliis inferioribus internodium superantem, in snperioribua eo breviorem, in summis
brevissimam excurrens Pedunculus brevissimus, minute lanatus Sepala trinervia, nervis parallelis fere ad
apicem distinctis, lanceolata, acuta, viridescentia vel purpurasceDtia, albido-marginata, glabra Petala lanceolata, obtusiuscula calyce quarta parle breviora Stamina octo, sepaloruin dimidium aequantia Capsulanvata, plane-compressa, retnsa, calyce tertia parte brevior Styli filiformes, ovarium biovulatum aequantes vel
oblongo-paulo superantes Reinina facie planiuscula, medio sublaevia, dorso tenuiier tuberculata
In declivibus siccis in colle Musellah prope Hamadan.
B arcuataistin dieNähevon B Oliveriana Ser zu stellen, von welcher sie durch diebogenförmig von derBasis aufsteigenden, nach allen Seiten ausgebreiteten Äste, die kurzen, zum Theil langgegrannten Blattei- und den laugen Griffel auffallend verschieden ist.
33 Bnffonia virgata stapf (n sp.).
Perennis, ecanletenui, lignoso, prostratoramos crcctos,rariusascendentes, graciles, virgatosedens, intimescentia stricte et laxe paniciilata, cyinosa, cymulis plerumque unifloris, rarius bifloris.
Caulisteres, basi sub lentc tenuissime pruinosus, caeterum glaberrimus Folia in vaginam brevem connata,
superioia superantia; illa fertilium, intimis exceplis, multo breviora Bracteae parvae, lanceolatae, acutae.scariosac, nervo medio percursae Pedicelli brevissimi, minute puberuli vel subnulli Sepala e basi latiuscule
ovata, inmargine interdum ciliata, lanceolata, inacuinenrigidum decurreutia; cxteriora])aulobreviora, obsoletequiuquenervia, interduni tota albida, saepius ac interiora in medio vitta sordide-viridi ornata, haec elevatim
filamentorumsuperantes Capsulaplano-compressa,calyce brevior, ovata,abortuovuli unius monosperma Semen oblongum, magnum, laeve
Der B calyculata Boiss. et Balansa Diagn pl. Or Ser 2, V p. 58 11856) und Fl Or I p.66G (1867)sehr nahe verwandt, unterscheidet sich B </></, ttn nur durch die Kelchblätter, welche nicht siebennervig sind
und durch die viel kürzeren Griffel. Auch scheinen die Sepalen, soweitaus der Beschreibung Boissier's (1 c.)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 17Die botanischen Ergebnisse der Polak'schen Expedition nach Persien 2S7
34 Lepyi-odirlis holOSteoides C. A Meyer, Vera d Pfl d. Canc C.isp. p. 217. (183t) Biib Gouffeia. — Fenzl in
Ledeb. Fl.Boss I p 359. ÜS42) — Boiss Fl Or. V p 668 (1867).
In agris prope Hamadan. (8. VI.)
Cnita in liorto bot Univ Vindob e seininibus a Th Pichler in Persia loco non notato 1883 collectis
Die Pflanze stimmt vollständig mit der Beschreibung- bei Schrenk a a. 0 übereiu, nur sind die Petalennicht verwaschen rosenrotb, sondern weiss wie bei L holosteoides C A Mey.
Annua, elongata, glaberrima, glaucescens, ample et plus minus irregulariter paniculata Caulis lineis
breviora Pedicelli floramalarium calyce triplo, lateralium sesqui longiores vel cumfere aequantes Sepala subanthesi oblique ereeta, ovato-ohlonga, acuta, late albo-marginata Petala alba, lineari-oblonga, calycem paulo
aequantes Capsula immatura globosa, maturam non vidi.
In rupestribus montis Elwend, in jugo ad septentrionem speetante (27 VI.)
L paniculata unterscheidet sich von L holosteoides C A Mey. durch einen steiferen Habitus, das mehr graugrüne Colorit, die kürzeren Blätter, zahlreichere und kleinere Blüthen, deren spitze Kelchblätter nicht
horizontal abstehen, durch schmälere und in spitzem Winkel ausgeschnittene Petalen; von L stellarioides
Schrenk zum Theil ebenfalls durch den Habitus, das Colorit und die Blätter, dann aber auch durch die
längeren Blütbenstiele und die reinweisse Farbe der Blumenblätter
Annua, flaeeida, e basi ramosaamplo-dichasice-paniculata, praesertim superne glandulose-viscosa.Caulis basi subglaber, indistinetc costatus, in costis scaber, superne glandnloso-puberulus, teretiusculus
Folia sessilia, e basi lata acute lanceolata, imis exceptis internodiis elongatis breviora, in inargine denticulisscabrida, utrimque glabra: superiora minute glanduloso-ciliata; summa tota glandulose pubescentia Pedicellialares calycem aequantes vel snperantes, laterales eo multo breviores, sub anthesi leniter ineurvati, fruetiferi
albo-marginata et eibata, caeterum densc glanduloso-pubescentia Petala alba, anguste obovato-lanceolata, in
apice emarginata, sinu et lobis obtusis, calyce dimidio vel subduplo longiora Filamenta episepalis paula
In vineis prope Hamadan.
Diese durch die drüsig-klebrige Behaarung der oberen Theile und die Art des Wachstbums so sehr an ein
Weise Am nächsten steht sie noch der L stellarioides Schrenk.
Bentham und Hooker führen inGenera Plantarum I p. 151 eine Lepyrodiciis cerastoidesFenzl au und
C A Meyer noch bei Jaquemont findet sich eine Pflanze dieses Namens. Ersterer zählt nur die Gouffeia
Lepyrodiciis einreihte; die bei Jaquemont abgebildete Pflanze wirdhier als Gouffeia crassiuscula bezeichnet,
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 18sei. Ein Vergleich der Abbildung dieser Pflanze in den auch von Bentham und Hooker citirtenAtakta von Endlicher und des vorher erwähnten Bildes von L kolosteoides lehrt vielmehr das Gegentheil Dagegen
herrscht allerdings eine nicht abzuleugnende Ähnlichkeit zwischen Odontostemma glandulosum Bentham und
der ven mir in den vorausgehenden Zeilen beschriebenen Pflanze
38 Alsine piaujcns Stapf (n 8p>).
Perennis glaucescens, e caule nudo, lignoso, prostrato vel ascendeute candicnlos numerosos, erectos et
pedunculos longe strictos, singulos, cymula pauciflora terminatos gerentibus
Caulis glaber, in ramulis annotinis tenuiter pruinosns Folia basi connata, subulata, obtuse triquetra,
interna subglabra, albo-late-margiuata, omnia ovato-oblonga, obtusa, Petala elliptica, vix unguiculata, sissima, sepalis scsquilongiora Stamina petalis alternantia, glandulis disci inserta; Capsula .
obtu-In declivibus summis montis Elwend. (22 VII.)
Alsine pungem stellt am nächsten der A pinifolia Fenzl.
30 Alsvne li/neata C. A.Mey in litt, exFenzl in Ledeb. Fl. Ross I p. 282 (1842).
Syn.: A Vülarsü lusus 3. Fenzl in Ledeb. I.e. — A junIperina z lineata Boiss Fl Or I p 677- (1867).
40 Altiine Wiesneri Stapf (n Bp.).
Annua, puinila, stiieta, cymoso-racemosa, cymis fasciculiformibus, densissimis, breviter stipitatis.
Caulis ciispule-hirtcllus Folia e basi dilatata, in margine niinute lanuginoso-eiliata, liueari-subulata
patentia, oniuia trinervia vel obscure quinqueneivia, nervis albidis, subtus prominentibus Flores subsessiles.Sepala lanceolata, acuta, albida, medio fascia viridi iiervo primario albo percursa, nervis duobus lateralibus
tantum luce transinisso conspieuis Petala nulla Stamina basi in annulum connata, quinque sepalis oppositislongiora, basi dilatata, utrimque lobulis singulis obtusis divaricatis. Capsula (immatura) tenuitermembranacea,
sphaerico-dvata, sepalis multo brevior Semina. .
Ad Rudbar (24 IV.)
Dieseskleine PflänzcbenerinnertimHabitusan A montana Willk undA dichotoma Fenzl, von welchen
es sich aber leicht durch die weit abstehenden oberen Stengelblätter und die in einen Ring verwachsenen
Filamente, welche zudem noch dazu in der beschriebenen Weise geöhrelt sind, unterscheiden lässt Wenndies auch bei keiner anderen Alsine vorkommt, so stimmen doch die übrigen Einzelheiten des Baues und der
ganze Habitus so sehr zu den Alsinen aus der Gruppe der A dichotoma, dass kein Zweifel obwaltet ist, dassdie vorliegende Pflanze damit zu vereinigenist.
41 Alsine Jiudbarensis stapf (n sp.).
Annua, pallide virens, bi-vel tripollicaris, striela, cymulis in raeemum vel paniculam congestam
dispositis
Caulis crispule-puberulus vel miaute lauuginosus, folia elevatim quinqueneivia, basi in margine
Flores subsessiles vel peduneulati l'eduneulus calyce dimidio brevior vel eum subaequans; calyx e basirotundato-tiuneata conico-cylindricus Sepala ereeta, haud connivenlia, anguste laneolata, acuta, elevatim
obtusiuscula, triplo calyce breviora Stamina aequalia Capsula immatura quartam sepalorum partem
aequans
Ad Rudbar
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 19Die botanischen Ergebnisse derPol ak'sehen Expedition nach Persien.
Steht der Alsine montana Willk. sehr nahe; unterscheidet sich alier durch meist etwas grössere Statur,
reichere Verzweigung, lichteres Colorit, kürzere, blttthenständige Blätter und grössere, stets deutlich und
nicht rudimentär entwickelte Fetalen
inin III l p 2-25. (1860)=.4 I S braehypetala Fenzl iu Ledeb. Fl.Ross I p.342 (1842).
Die vorliegenden Exemplare sind nur an der Basis des Kelches fein drüsig behaart, im Übrigen kahl
Abgesehen von dieser spärlichen Behaarung und ihrer geringeren Grösse stimmen sie vorzüglich zu der
Abbildung der A tmuifolia ß. laxa Willk. Ic et descr I. 106 tab 69 J. B
43 Queria Hispcvnica Loefl It.Hisp p 48 (1758). — Boiss Fl Or I p 688 (1867).
Ad Rudbar (24 IV.); in declivibus arenosis montis Elweud prope Haydere, 8000'
44 Arenaria gypsophiloides Linne Mant.pl p 7l (1767). — Boiss Fl Or I p.694 (1867).
Prope Ask ad montem Demawend. (4. VII.)
45 Arenaria leptoclados Reichen!) Ic Fl. Germ VI. p. 32 t 353 t. cc.XVI f.4941.ß L844 provar.A pi/llifoliae L. — Gnss Euiim.pl tnarim p 53. (1854 . — Boiss 11 Or I p. 70) (is67>
ser-In agris prope Reseht (23 IV.)
16. Arenaria serpyllifolia Linne Spec plant, ed 1 I p 423 (1753). — Boiss Fl Or I p 701 (1867).
In declivibus arenosis ad Haydere prope Hamadan. 16. VI.)
47 Stellaria media Linne Spec.plant, ed 1 I p -27-2 (1753). — Fenzl in Ledeb. Fl. Ross I p :;77 >is42)
-Boiss Fl Or I p 707 (1867).
Var capitata Stapf(nov var.)
Ad muros hortorum prope Baku ( 13 IV.)
48 Holosteum aniheUatnni Linne Spec.plant, ed 1 1 p 88 1753) — Fenzl in Ledeb.Fl. Ross I p ;;:,;. isij
— Boiss Fl Or I p 709 (1867).
Ad Agstafa iu deserto Transcaucasico (7. IV u in montibus schistaeeis inter Kaman et Kaswin; 1800™
s. m (5. V.)
Ledeb. Fl.Ross I p .174 (1842). — Boiss Fl Or I p 710 (1867).
In arenosis ad Jelizabethpol (4. IV.); in agris ad Sepujin prope Kaswin (4. Vi; in deserto inter Tillis
et Baku.
50 Cerastium dichotomam Linne Spec.plant, ed 1 I p 138 1753). — Boiss.Fl 0r I p 721 (1867).
In montibus ad Jalpan (28 V.); inter Kaman et Kaswin (8. V.); in saxis ad Gendjnäme (19 V.1
51 Cerastium influtum Link inDesf Cat.Hort Paris ed 3 p.461 (1829). — Boiss Fl. Or I p 721. (1867).
52 (erastium pumiluin Curt Fl I.ond t is. (1777-87) - Wert,etKoch Deutschi Fl p 343 (1831).
Syn.: C. glutinosum Fries Nov fl.Suec ed -2 p 132 (1828), Maut I p 82 (1832). — C. semidecandrum ß.
Multicanle, caulibus divaricatis, e basi prostrata ascendentibus, internodiis valde abbreviatis, eglandulose
Ad muros prope Rescht
Diese durch den sonnigen, trockenen Standort aul Mauern bedingteVarietät weicht im Habitus allerdings
bedeutend von der gewöhnlichen Form ab, stimmt aber in Bezug auf die Form der Blätter, die fast ganz
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 20krautigen Bracteen und die Blütlien so gut mit dieser überein, dass ich sie für nichts Anderes ansehen kann,
als für eine Standortsvarietät Dafür spricht auch, dass ein Exemplar, das offenbar an einem weniger
sonnigen Platze wuchs, sich der typischen Form schon mehr nähert, indem die Internodienweniger verkürzt,die Stengel mehr aufrecht sind
53 CeraMiv/m VUlgatum Linne Fl. Suec ed I p.415 (1755). — Fenzl in Ledeb. Fl. Ross I p 408 (1S67).
Syn.: C triviale Link Enum pl hört. Berol I p.433 (1821).
Ad Kudrun. (22 IV.)
54 HerniaHa glabra Linne Spec.plant, ed l I p 218 (1763). — Fenzl in Ledeb. Fl. Ross II p 160 (1814).
— Boiss Fl Or I p 740 (1867).
In arvis lapidosis prope Gendjnäme. (19 VI.)
55 Herniaria Mrsuta Linne Spec plant, ed 1 I p 218 (1783). — Fenzl in Ledeb. Fl. Ross II p ieo (1844).
— Boiss Fl Or I p 740 (1867).
56 Paronychia caespitosa stapf (n Bp.)
erectos vel prostratos, saepius valde abbreviatos edens
Caulis teretiusculus, dense patule hirtellus Folia brevia, e basi angusta ovato- vel lanceolato-oblonga,obtusiuscula, crassiuscula, utrimque hiita, stipulig lanceolatis, acutis, folia aequantibus Capitula pauciflora,
Felsenspaltcn haften Sie nähert sich darin der P imbricata Boiss et Hausskn. (nach der Beschr.), von
welcher sie aber durch eine ganze Reihe von Merkmalen, wie aus der Diagnose ersichtlich, verschieden ist.
Berberideae.
Auetore R de Wettstein
(1867).
Syn.: Bongardia Hauwolßi C. A Mey. Vit/., d C;aie. Casp Pfl p 171 (1831). — Cf Ie in Rauw. Beschr d.
In agris propeBaku (11 IV.); prope Rudbar (24 IV.); in declivibus apricis ad Kaman. (5. V.)
2. LeonHce minor Boiss Fl Or I p 100 (1867).
Prope Schurab; in solo gypsaceo (11 V 1882); prope Kaebuterchan in glareosis; 2000m s. m (14 V.)
3. Berberis densiflora Boiss et Bulise Anfz d a e. Reis d.Transcauc u. Pers ges Pfl p 9 t III (1860).
Ad muros prope Hamadan i2s VI.) c fl.
; prope Hamadan (1. VIII.) c fr,
Ranwiculaceae.
Auetore J. Freyn.
Ad ripasfluvii Hera in monte Eiburs propeKam. (12 IX.)
2. Thalicirwm isopyroides C.A Mey. in Ledeb. Fl Alt II p 346 (1830).
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 21Die botanischen Ergebnisse der Polak'schen Expedition mich Persien 291
Var '/ stApeUatum Regel
-In humidis salicetorum prope Hamadau. (14 VI.)
4 Anemone biflora uv. Syst i p. 201 (i8i8).
Ad Schurab-Karaghan. (12 V.)
5. Adom's microcarpa DC. Syst 1 p.223 (I8i8).
Iu arvis inter Karuan et Kaswin. (5. V.)
G. AdoniS caudata Stev In Bull, soc nat. Mose XXI :> p.272 (1848).
Syn: A flammea ß caudata Boiss FI Or I p 19 (1867).
In vervactis ad Baku. (13 IV.)
7. Adonis flammea Jacq Fi.Austr IV p 29 t 3;,5 (177c.!.
In arvis prope Rudbar (25 IV.)
Syn.: Eanunculus edulis Boiss in Hohenack. Diagn PI Or. nov 1 VIII p 4 ^is4-2j.
Ad nives in iugo Kascban (27 IV.)
In humidis locis iuter Kaswin et Zer.schk 2000"'
Von allen in Betracht kommenden Arten passt nur die Beschreibung dieser der Section Xiphocoma (Stev.pro gen.) angehörenden Art, aber keine der zur Section Ranunculastrum DC zugehörenden Arten aus derVerwandtschaft des R sicutarius Schlchtdl., die habituell ähnlich sind, aber durch das für Xiphocoma
charakteristische Merkmal der Früchte abweichen Vorliegende Exemplare haben nun keine Früchte, es lässt
sich also auch das Sectionsmerkmal: das basilareAnhängsel der Frucht nicht mit Sicherheit constatiren Sollte
ein solches bei vorliegenden PHan/.en thatsächlich fehlen, so würden dieselben zu einer noch unbeschriebenenArt der Section Ranunculastrum gehören
Ad aggeres aquaeduetuum prope Kaswin. (5. V.)
Viridis vel glaucescens, eriocollus Radix grumis tenuiter cylindricis constans Caulis villosus (florendi
tempore), 4—8 pollicaris, erectus, supra medium patule ramosus, 3—7 florus, rarius monanthus Foliaradicaliamaculata, glabravelsupernetantuiuhirsutula, omnia longepetiolata, conformia, ambitu suborbiculata,
obtusis; folia caulina bracteaeformia, diminuta, triseeta vel indivisa laciuiis linearibus integerrimis Flores
s
/4pollicares sepaliscoloratis, adpressis, ovatis, obtusis, marginatis ethirtis, petalis'uti videtur persistentibus,obovatis, basi squama obovata instruetis Filamenta glabra Ovaria setosa, oblonga, in stylum tenue aequi-
longum, rectum, in apice uncinatum attenuata, carpella .
Inter Schurab et Karaghan; in agris prope Manian
Var ß. polyanthus.
Foliorum segmento medio saepe petiolulato, caule humili hirtulo vel villoso, paullo supra basin ramoso,
In fauce inter Kaswin et Zerschk (5. V.)
Diese hier neu beschriebene Art hat vielfache Beziehungenzu R Aachen Boiss und R.Elbrusensis Boiss
iudess nicht vor Da sich aber sonstige Differenzen ergaben, so zog ich es vor, letzte reu einstweilen neu zubeschreiben Im blühenden Zustande unterscheidet sich R Pichleri von B Aucheri, mit dem er die dünnen
Wurzelfaseru und die langen Griffel (ob auch FruchtschnäbelV) gemein hat, durch die zottige (nicht steife)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 22Behaarung des Stengels, die sitzenden (nicht gestielten) Mittelsegmente der Blätter und die langen Steifhaaredes Fruchtknotens Die oben beschriebene var ß polyanthus bildet der Stengelbehaarang und Blatttheilungnach, eine offenbare Mittelform zu ß Aucheri hin — ß Elbrusensis ist durch kürzere, länglich cylindrischeWurzelfasern, kurze Fruchtschnäbel und sitzende Mittelsegmente der Blätter von R Aucheriund R Pichtenverschieden; letztgenanntesMerkmal hat erjedochmit ß Elbrusensis Boiss gemein Von den hierangeführten
Unterscheidungsmerkmalenpflegen indess die von der Blatttheilung und Behaarung abgeleiteten ohne Werth zu
einzigen Art sind
In parle septentrionali summi aditus ad Tusirkan (27. VI.)
In humidissimis in inoute prope Jalpan (20 VI.)
Ad Pirebazar (23 IV.)
Wird von Boiss. Fl Or I p. 49 mit Unrecht als ß Persicus zu ß Constantinopolitanus D'Urv gezogen
und zwar darum, weil letztere Art nicht abstehende, sondern zurückgeschlagene Kelchblätter hat, also in dem
In humidis ad Kaebuterchan, versus Haniadau (12 V.) et äti Hamadan. (20 V.)
Var subylobonux Froyn (u var.)
Durch den kugeligen, bis eiförmigen Frachtstand vom Typus unterschieden
Ad fossas prope Rescht. (20 IV.)
In humidis ad Rescht (23 V.)
21 ItanunCUlus Ptnardi Boiss Diagn Fl Or. nov Sei 2 V p 10 (1856).
Var bi'evispinus l'reyn (n sp.)
A Ranuuculo tuberculato Kit dift'ert carpellorum spiuis, elongatis, suliulatis, a ß arvensi typico spinis
Prope Kaswin in locis udis inundatis
Var subspinosus Freyn (var. nov.)
Facies R reticulati Schmitz et Regel; sed inargo capelloium serie spinaruiu ciuclus
Ad Hamadan; ad Tschitschian
23 Ceratoccphalus falcatus Fers Syn I p 341 (1805).
x. vulgaris Boiss Fl Or I p .
r
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 23Die Ergebnisse Polak'schen Expedition mich Persien 293
ß. exscapus Boiss Fl Or I p 58. (1867
IntevTiflis et Baku. (1. IV.)
Völlig kabl und hiedurch habituell sehr auffallend
Var glabrescens Froyn (var.nov.)
In argilloso solo apud Kaswin. (4. IV.)
Im Alter verkohlend — C ineurvus Stev ist eine Mittelform zwischen Cfalcatus und C orthoceras Mitletzterem hat sie die ziemlich geraden Fruehtsehnäbel, mit ersterem deren hackenförmige Spitze gemein
Syn.: N oxypetala 7 tenuifolia Boiss Fl Or I p 74 fiSGTj.
In umbrosis declivibus ad Jalpan (21 VI.)
27 Delphin tum, para<lo> tun Bunge Rel. Lehm p 186 (1851).
Iu arvis ad Kuschkek inter Hamadan et Teheran 119 VI)
Die Auffindung dieser wirklich paradoxenPflanze, welche nach Boissier's Flora Orientalis bishernur
inTurkestau gefunden wurde, ist in hohem Grade merkwürdig. Ich würde nicht gezögert haben, diese Pflanze
gewichtige Bedenken einer solchen Auffassung entgegenstehen würden Die vorliegenden (4) Individuenzeigen nämlichin ihremAussehen durchaus nichts, was aufeineMissbildung schliessen liesse. Sie sind klüftigentwickelt und entsprechen der von Boissier I.e. gegebenen Beschreibung vollständig, nur sind sie in weitervorgeschrittenemStadium, mit wohl entwickelten, theilweise sogar reifen Kapseln Das Merkwürdigste besteht
abweicht Es entwickelt sich nämlich in den Achseln der Blüthen der ersten Serie (also zur Frachtzeit) je
Erscheinung und somit als ohne speeifischen Werth ansehen, wenn nicht Boissier eben im Gegensatze zu
mir, junge Exemplare vorliegen gehabt und an denselben ebenfalls blumenblattlose Blüthen vorgefunden
lang, schwach zurückgebogen, schmalcyliudrisch, oberwärtsinden einseitig in die Verlängerung der
abstehend langhaarig Die Samen sind ca. l-5 mm hoch, lmm breit, schief,
sphärisch-tetraedrisch schwarz
und dicht mit reihenweise geordneten, zusammenflicssendeu Papillen bedeckt
Canum, fiexuosum Caulis simples vel inferne patenti-ramosus, cum lamis fere a basi laxeflorigeiis Foliainferiora petiolata o seeta, segmentis petiolulatis in lacinulas angustas obtusas i5 sectis, floralia sessilia, flori
subaequilonga, 3partita, laciniis lanceolatis, subacutis Floiespallidi cum ealcaresursum directo 2-5 — 2-71 '"'
petalum lobo intermedio bitido, lateralibus deorsum directis breviori et multo angustiori, ealcare petalo duplo
tomentosa et patule pilosa Semina 1-5""" longa, lmm diametro, squaniosa,
transverse angulosa,
ß. hirtum.
Caulis cum foliis plus minnsve patenti-pilosus
Prope Gussedje ad viani Teheranieam, iu locis aridis, salsis.
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 24Die vorliegenden Exemplare 6— 30™hoch, mit sehr lockeren Trauben Die Blätter des Blüfhenstandes
so langals die Blüthe, nur der Sporn über dieselbe hinausragend Die Kapsel 13"'m
lang, oben plötzlich querabgestutzt und von dem in der Verlängerung der Rückennaht situirten Griffeln erst kurz bespitzt
überragte Blätter, andere Blüthenfarbe, kürzere Kapseln und durch Pedicellen, welche nur die halbe Länge
der Kapsel erreichen Näher verwandt ist D camptocarpum Fisch, et Mey., welchesjedoch schon durch
zurückgebogene Fruchtstiele und demnach hängende Kapseln unterschieden ist, ausserdem hat es gekrümmte Kapseln und die Samen sind durch besonders lange Squamen ausgezeichnet Möglich jedoch, dass die
vorstehend beschriebene neue Art mit D camptocarpum ß. Songoricum Kar und •/. robustem Bunge identisch
st. Diese beiden Pflanzen betrachtet indess auch Boiss. Fl Or I. 77 für speeifisch verschieden von D.
camptocarpum
Raro ad agrorum margines ad Hamadan. (17 V.)
Die vorliegenden Exemplare sind nicht angedrückt, sondern abstellend behaart Sie bilden also eineMittelform zur Var.•/. Äucheri Boiss. Fl Or I p 7ü., welche durch zottige Behaarung und ungeteilte Blätterdes BlUthenstandes abweicht
30 Delphinin>n Orientale J. (iay inDcsm. Cat.Dord p 12 (1840).
AdTschitschiam ad viam Nehawendicani, in agris t'rumentaiiis prope Hamadan. (12 VII.)
31 Delphinimn Huhenaeheri Boiss Fl Or I p 85 (1867).
Ad aggeres aquaeduetuum ad Hamadan (28 VII.); in umbrosis locisad Musellah (18 VII.); in declivibus
montium prope Hamadan. (14 VII.i
Cinereo-glancescens, breviter et glanduloso hirtum, nanuni, Simplex, erectum, dense foliosum Folia 3,
ternatim decomposita, lacinnlisoblongis, obtusiusculis,mucronatis, inferiorapetiolata, superiora sessilia. Flores
in apice caulis racemosi, approximati, albi; petalorum lateralinm lamina elliptica, in unguem ea breviori
atte-nuata; calcare descendente Höre dupl<» longiori Carpella iuvenilia basi connexa, hirta, uti videtur lanceolata
Ad portum Moschdiser
Ich sah nur ein einziges 17cm hohes Individuum, welches jedoch durch die an der Basis verwachseneu
Carpellen, den senkrecht nach abwärts gerichteten Sporn und die weise Blüthenfarbe von allenVerwandten sodurchgreifend verschieden ist, dass ein specialer Vergleich ganz überflüssig ist. Die Blüthen sindsammt Sporn 17"'" lang, die seitlichen
Petalen aussen kurzhaarig und daselbst mit einem grünen Kückenstreif(ähnlich wie bei Ornithogalum) gezeichnet DieStaubfäden sind kahl
Breviterpubescens, medio viseidum,glaueum, caerulescens, radice breviter tuberosa Foliaomuiapetiolata,
palmato-multipartita, laciniis liuearibns, mucronatis
Caulis flexuosus, parce ramosus, racemis laxis, multitioris, peduneulis fruetiferis valde elongatis,
subduplo superanti Petala alba, superioraglabra, lateralia sepala excedentia Carpellae venulosae, glabrae,cylindricae, in apice in mucronem abrupte angustatae.
In declivibus montium ad Jalpan (20 VI.)
Mit Delphinium tuberosum Auch, nahe verwandt, jedoch verschieden durch kahle (nicht gevvimperte),weisse und blaue, obere Petala, durch den die Sepalen fast um das Doppelte überragenden (nicht ihnengleich langen) Sporn, sowie durch längliche, cyliudrische (nicht eiförmige) Kapseln Die so sehr verlängerten,bogigen Fruchtstiele hatD. caerulescens mit D tuberosum gemein und sind beide Arten durch dieses Merkmal von allen verwandten leicht zu unterscheiden
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 25Die botanischen Ergebnisse der PolaVschen Expedition nach Persien 295
Die vorliegenden Exemplare von ]>. caerulescens sind 20
—
10"" hoch, die Stengel sehr stark hin- und
hergebogen, die Rlütheu 17""" lang, wovon aufden Sporn 10—11""" kommen. Die Fruchtstiele erreichen
bis 26 mm, die Kapseln eine Länge von 10""", der Griffel ist fein, dünn und überragt noch um 2—3"""
dieKapsel
Papaveraceae.
1. Papaver bracteatum Lindl Collect, t 23 (1831). — Boiss Fl Or I p 107 (1875).
In declivibus montis Demawend haud procul a ponte fluvio Laarimposito (3. VII.)
2. Papaver areiiarium M.-B Fl. Taur Cauc III p 364. (1819).
In glareosis ad Patschinar cum Roemeria rhoeadiftora Boiss. et Paparere Apulo Ten.
3. Papaver Apulum Ten Fl. Nnp p 305 t -233 (1811). — Boiss Fl Or I p l it (1875).
In glareosis ad Patschinar cum /'. arenario M B et R rhoeadiftora Boiss.
In agris hordei prope Hamadan (17 VI., 6. VII.); in agris ad Tschitsehian (26 V.)
Die Gattung Closterandra wurde von Belanger in Voy aux Ind Or Bot I. 1830 — 1840 aufeinerderTafeln aufgestellt und von Endlicher aufGrund der a a.0 gegebenen Abbildung derC minor diagnosticirt
Später wurde die Gattung wieder eingezogen und die Arten derselben unter Papaver eingereiht Das reiche,
Samen von dort (Hamadan) gezogenen Pflanzen bestimmen mich jedoch zur Wiederherstellung der Gattung,deren Hauptmerkmal die eigenthümliche Dehiscenz ist. Während bei Papaver der Discus stehen bleibt, und
die Kapsel sich mit Poren unterhalb desselben öffnet, springt hier zur Zeit der Reife der Discus ab und legtdie weite Mündung der Kapsel frei. Da die Gattungsdiagnose Endlicher's nur auf einer Abbildung fusst,
gebe ich sie im Folgenden auf Grund der mir vorliegenden Pflanze rectificirt wieder
Calyx diphyllus foliolis hispidis, caducis Corollae petala 4, hypogyna, obovata, decidua Stamina
plu-rima, hypogyna; filamenta subulata vel clavata, antherae terminales, biloculares, ovatae, in latere tudinaliter dehiscentes Ovarium oblongo-obovatum, uniloculare Ovula juxta placentas 5—8 intervalvulares.Stigmata 5—8, radiantia, super ovarii apicem disciformem deciduum adnato-sessilia Capsula oblonga velclavata, placentis semiseptiformibus, incomplete 5—8 locularis, disco stigmatifero, deciduo, in apice aperto,ore amplo, in margine obsolete 5—8 crenato
longi-Ausser Closterandra macrostoma Boiss. et Huet. gehört noch die schon erwähnte C minor Belang (= Papaver Belangen Boiss, FI Or I, p. 117 (1875) hieher
Syn.: B hybrida 5 eriocarpa DC. Syst II p 93 (1821). — E Orientalis Boiss in Ann sc nat Scr 2. XVI p -271.
Ad fluvium Schahrud prope Patschinar (27 IV.); in glareosis prope Mandjil (26 IV.i
6. Roemeria rhoeadiftora Boiss Diagn plant Or. nov.Ser I. VI p 7 ist;,:, Fl Or I p 119 1875).
In arenosis ad Patschinar (27 IV.); in ruderatis ad Kaswin (8. V.i; in agris et ruderatis prope Hamadan
Humile, glaucescens, ebasi rosulatim foliata caulespaucos, foliis breviores vel ea subäequantes, parce
inncinata, ambitu obovato-oblonga lobis versus basim decrescentibus vel patentibus vel intimis reversis,
oblongis, basi lata et saepius decurrenti petiolo insidentibus angulato lobatis vel dentatis, terminali niulto
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 26206 Otto Stapf.
maiore, trilobo; caulina consimilia, multo minora, sessilia, eordato amplexicaulia Sepala versus apicera parcepapilloso-hirsuta Petala bina, obovata, bina. rotundato-obovata, obvcrsc latiora, diluteviolaceo punicea, basiuaacula magna, atroviolacca ornata Staminum filamentalineari-filiformia, superne flava, infernepurpurasccntia,
in apice abrupte in mucronem attenuata, antherae lineares, filamentis aequilatae Ovariuui tantum in apiceaculeolis paucis obsitum, caeteruni laeve, glabrum, uuiloeulare, placentis binis, stigmate mitraeformi, lobis
In agris ad Rustemabad (23 IV.); in glareosis prope Patschinar
8. Hypecoum pendulum Linne Spec plant, ed i I p i-ji (1753). — Boiss Fl or 1 p i-j.r> (1867).
Ad Tschitschian (29 V.); in vervactis ad Baku (14 IV.); in vinetis apud Tschitschian (28 V.); in soloargülosoad Kaswin. ['2. V.)
Fumariaceae.
1. Corydalis Versica Chinas etSchlchtdl inLinnaea 1 p.576 (1826). — Boiss FI Or I p 127 (1867).
Ad nives in montibus ad Kaswin(5. V.); in montibus ad Kaschan (27 IV.)
Ad nives in summo aditus.ad Tusirkan in monte Rlwend.
3. Fllliiaria «sepala Boiss Fi Or I p 135 (1867).
Die Sepalen sind in Form einziger, in ein Bcbarfes Spitzchen endigender Schüppchen vorhanden
4. Fumaria VaillantU Lois Not p 102 (1810). — Pari, inGiorn.bot ital t I p 140 (1844). — Hamm.Mon
Inter Kaman et Kaswin. (5. V.)
5. Fumaria detisiflora DOCat.hört bot. Monspel p 113 (1813). - Ledeb. Fl. Boss I p 106 (1842). — knecht in Fl. XXXI. p .mit (1873).
Hauss-Nyn.: F.miorantha Boiss Fl Or 1 p. 136.(1875) exparte.
In segetibus et agrornm versuris prope Baku. (11 IV.)
Cruciferae.
1. Matthiola exigua stapf (n sp.).
Amiua, naua, 5 —10CI " alta, simplex vel rarius inferne parce ramosa, canescens, caule foliato, saepe valdeabbreviatio et eito in spicam paueifloram abeunte, floribus livido-flavis
Gaulis dense pilis ramosis vestitus, canus Folia infinia 1— 1
summa linearia, basi attenuata, integerrima, omnia pilis ramosis tomentello-canescentia Calyxbasi bisaccatus,sepalis adpressis, lineari-oblongis, obtusiusculis, albo-membranaeeo-marginatis, canescenti-tonJentellus, 1"" lg.
Corolla livido flava vel purpurascens petalis lamina lanceolato-oblonga, obtusa, undulata, sensim in unguenibrevissime exsertum attenuata, 21
./"' lg., 4—5""" lt. Stamina maiora, calycis marginem aequantia Germen
dense pilis ramosis incauo-velutinum, stigmatebicorni, cornubus sub anthesi brevibus, obtusis
In deserto prope Hamadan. 1 17 V.)
Aus der Gruppe der M. Uvida Delil., aber durch ibre Kleinheit, die meist einlachen Stengel und relativ
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 27Die botanischen Ergebnisse der Pol ak'sehen Kcpedition nach Persien 297
In arenosis litoris ad Enzeli (19. IV.)
(1867).
In paludosis prope Pirebazar (20 IV.)
Herba perennis, 30 — 40cm alta, basi radicans, stolonifera, alte foliis pinnatis obsita, in racemum primocoryinbosuni, densum, demum elongatum abeuns, floribus ochroleucis
Caulisglaberrimus, sulcatus Foliabasalia piunata, tri-adsexjuga,petiolata, foliolis rotundis, vel
accrescenti-bus,Jerminali rnaiori, rotundo vel transverse latiori, integro vel augulato-dentato, basi interdurn cordato, glabra
vel subglabra; caulinabreviter petiolata Tel subsessilia, pinnata, foliolis ovatis, ellipticis oblongisve, integris,
terminali obovato, plus minus distincte lobato-dentato vel subintegro; omnia pilisbrevibus, rigidispubescentia;
illa stolonurn longe petiolata, caeterum eaulinis conformia seil iugis paucioribus et indumento densiore,
inter-dum fere incano-velutina Fol bas 5— cm long.,
Pedicelli glabri, sub anthesi 8— 10 mm longi, dernurn elongati, oblique erecti Calyx basi bisaccatus, brauaceus, sepalis ovato-oblongis, in margine byalinis, dorso plerumque virescentibus vel rubescentibus velviolascentibus, glabris, 4'/
brevem attenuata, circ. 8mm
cochleariforinis,
antheiis luteis. Siliqua (iunior) linearis, stylo brevissimo terminata, valvis nervis 3—4, tenuissimis,
subparal-lelis, anastomasantibus percursis, seminibus uniseriatis, funiculis tenuibus
In humidis montis Elwend supra Gendjnäme, 2700 m. (21 V.)
Diese schöne, durch blassgelbe Blüthen ausgezeichnete Art steht unserer Cardamine amara L und noch
mehr der orientalischen C uliginosa M R nahe und vertritt auch zweifelsohne dieselben auf den feuchten
Behaarung und die Rlüthenfarbe
6. Arabis OUriCUlata Lara Encycl meth I p 219 (1783). — Boiss Fl Or I p 169 (1867).
Ad Kanaan prope Kaswin in arvis et ad muros; ad Rndbar, in solo arenoso (24 IV.)
7. Arabis iuncea Stapf (n sp.).
ramosissima, ramis tenuibus, virgatis, parce foliatis vel plerumque nudis, in racemos iam sub anthesi valdelaxas abeuntibus, glaucescens, glaberrima, floribus albidis vel pallide violaceis
Caulis teres, glaber, pallidus, inferne incrassatus Foliabasalialongepetiolata, obovata, elliptica, oblonga vel lanceolata, obtusa, in petiolum attenuata, integra, carnosula, glauca, magnitudine valde varia,
conformia; illa surculorum elliptico-spathulata,obtuse dentata Pedicelli sub anthesi calycibusmultobreviores,vix 2mm
ovato-oblongis, 3— l
/ 3
mm
obtusa, integra vel parce lateque crenata, in uuguem latiusculum attenuata, circ. 8mm
edentula, ima basi dilatata, maiora glandulis valvaribus vix deflexis, majusculis inserta, minora inter hasceglandulas versus ea semicirculariter emarginatas Siliqua linearis, brevis 2cmlonga, l"1
" lata, sabteres, demum
Denkscliriften der mathem.-naturw.
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 28298 Otto Stapf.
tenuissime longitudinaliter striatae; septum cnerviuin, tenuiter membranaeeum; Stylus brevissimus stigmatecapitatoterminatus; Semina uniseriata, oblonga
Tu subhumidis declivium septentrionalium niontis Elwend sub summis aditus ad Tusirkan (27 VI.)
pnysiogironiisch so ausgezeichnete, echte Steppenpflanze, dass sie innerhalb der Gattung Amhis einen eigenen
8. Nasurtiumofficinale R Br inAit Hort Kcw ed 2 IV p. no (1812). — Boiss Fl Or 1 p 17« (1867).
Ad fontes prope Hissar (10 V.)
9 JErysirnjwn repemdwm Linn Amoen aesfd HI p tlä (1756). — Ledeb. Fl. Kosh 1 p 191 (1842). — Boiss
Ad aquaeduetus prope Hamadan (8. VI.); in agris deserti prope Tiflis (2. IV.i; prope Jelizabethpol
(5. IV.i; in agris relictis prope Baku. (10 IV.)
10 Evyshnum HHCUiatifoliiim Boiss etBat mDiagn.plairt.Or Ser II 5 p 23 (1856). — Boiss Fl Ol- I.
(1867)-In desertis prope Hissar (10 V.)
11 Th-ysimum- leptostylum DO. Syst, II p. mi (1821). — Boiss Fl Or I p 196 (1867).
Syn.: E grtmdiflorum M li Fl. Taur Caüe II p 117. (1808) excl >yn III p. in 1819) um Desf Fl Atl II.
In agris propeHaydere. (6. VL)
(1842).-Syn.: D venia C. Koch in Linn XV. p -.'53. (1841) — Sisymbrium nudum Boiss Fl Or I p 214 (1867).Sub saxis prope Kaman Kaswin (5. V.); in udis arenosis prope Gendjnäme. (21 V.)
Ich glaube die von C Koch a a. 0 aufgestellte Gattung wegendes eigentümlichen Baues des Samens
aufrecht erhalten zu «ollen Sie würde dann, wie dies schon Boissier a a. 0 p. 215 andeutet, zwischen
Arabis und Sisymbrium stehen, jedenfalls aber dem ganzen Habitus nach der Gattung Arabis weit näher
offen-bar auf einem Irrthum Ich sab sie immer nur streng einreihig Ebenso ist die Angabe „siliqua enervis"nicht richtig, indem ausser einem Mittelnerv noch immer mehrere, in langgestreckten Maschen zusammen-
fliessende Secundärnerven von allerdings grosser Zartheitvorbanden sind
13 JJrfibopsis Oröniicwm stapf (n sp.).
Herbula annua, graeilis, 3—10c,n
laxum aequaliter folioso, foliis viridibus, indivisis, fioribus minutis, ochroleucis
Caulis gracillimus, pilis Stellatis hispidulus Folia basaliä etinferiora caulina, elliptica, obtusa, inpetiolum,lamina paulo breviorem attenuata; caulina superiora sessilia, elliptico-lanceolata vel lanceolata, acuta, basi
breviter aurioulata, obsolete repando-denticulata, denticulis utrimque binis ternisve vel subnullis, omnia pilis
stellatn-ramosis, sparsis obsita Pedicelli sub anthesi dimidia florum aequautes, stellato-hispiduli, tandem
11 "" longis Stamina filamentis filiformibus, minora
glandulis indistinete semiannularibus inserta Siliqua (junior) linearis, indumento stellato-ramoso laxe vestita,
et cum marginibus anastomasantibus, areolas longas paucas ambeuntibus, septo tenero, medio nervo tenuipercurso, cellulis longitudinaliter seriatis, parietibus valde undulatis
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 29Die botanischen Ergebnisse der Po lak' sehen Expedition nachPersien 299
14 Sisfintbiitnn pinnihnn StephenWilld.Spee.pl.HJ.p 507 (1800). — DC. Syst II p. iu L821). — Ledeb.
propeJelizabethpol (5. IV.); ineollibus ad Kura flumen; in collibns siccis propeJelizabethpol (4. IV.); in
In ruderatis innrbe Kaswin. (6. V.)
p -217 '1867).
Ad agrorum margines prope Hamadan. (15 VI.)
Ad vias prope Patschinar (27 IV.); in fossia ad commeatuum deversoriuni Algird (1. IV.i
18. Sist/mb)-iiim nuiciiHttian Lag. iu DC. Syst. IL p 478 (1821). — Ledeb. Fl. Ross I p inj. (1842). —Boiss Fl Or I p 220 (1867).
In agris prope Baku. (11 IV.)
Herba biennis ('?), elata, 1—1
'" alta, glaberriuia, glaacescens, foliis petiolatis, lyratis vel hastatis alte
patentium subarcuato-erectis
Caulisglaberrimus, inferne erassitie pennae anserinae, teres, tenuiter striatus, internodiafoliis breviora.Folia membranacea, glaueescentia, ouinia petiolata, inferiora lyrata, lobis lateralibns utrimque singulis vel
inter-uiedio plus minusve confluentibus, liocee multo maiore, deltoideo ovato vel hastato-ovato, obtnso, inaequaliterrepando-dentato; superiora in basin euneatini attenuata, in triente inferiore utrimque in dentem lineari-
lanceolatum producta, caeterum integra vel obsolete deuticulata, deltoideo-lanceolata vel lanceolata, sursuinangustiora, acuta Pedicelli demum plus minus patentes, sub antbesi fioribus paulo breviores Calyx patulussepalis anguste ellipticis, flavido-viridibus, margine membranaeeis, 4""" longis Corolla flava, petalorum circa
7— mm longorum, 2i
/ 2
maiora vix 4mra, minora 3"im
longa, glandulis annnlaribus inserta Siliquae non plane maturae tennes visarcuatae valvis tandem jiaullo torulosis, glaberrimis, nervis tribus parallelis, rectis percursis, septo enervio,
ter-minata, 2'/
longa, ;i
Fol interm c. pet (l'/2—2,m lg.) 8—12cm lg. Ped s a. 5— n,m
In aggeribus aquaeduetuum ad Hamadan. i28 VIII.)
S hastifolium stebt dem S. brassicaeforme C A Mey. in Ledeb. Fl Alt III p. 129 (1831) sebr nahe.Conf dessenAbb. bei Ledeb. Ic pl. Fl Boss.Alt ill t. 204 Von S. deäpiensISunge Rel Lehm. p.29 (1851weicht es schon durch die viel kleineren Blüthen ab
20 M alcolmia nana DC. Syst II p 186. (1821) sub Sisymbrio. — Ledeb. Fl. Ross I p L81 1842) - Boiss,
Syn.: SisymbriumUnerve C.A.Mey. Verz Cauc.-Casp Pfl p 189 (1831).
Iii arenosis litoris prope Enzeli (19 IV.)
21 Malcolmia Africana ünue 8pec.pl cd l. p.«e3 (17:>3) snb ffesperide. — Rchb Ic Fl. Gdhn.II t. LVI1
Syn.: Twritismmorßorepurpureo Buxb. Cent IV. p.26 t. XLIV (U33)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 30Syn.: Bestens rigid,/ Stev in Catal hört.Gorenk a 1808 p 82 M.-B Fl. Tanr Caue II p 124 (1808). —
Sisymbrium rigidum M B I.e III p.439 (1819). — Ledeb Fl. Ross."i p 183 (1842).
24 Hesperis Aladabadeiisis stapf (n sp.).
Herba perennis, e collo foliato ramosa, eaulibus ereetis vel ascendentibus, interne ramulosis, superne in
racemos longos, laxos abeuntibus, tota patule rigidiiiscule villosa, corollis lividis, rarius lurido-purpureis,
Caulis teres, j>i lis albis, plerumque parce ramosis, rigidiusculis patule villosus Folia infima
repando-denticulata vel infima obsolete calloso-denticulata, acuta, utrimque pilis ramosis, iuris, simplicibus
Calyx viridis, rarius rubescens villo basi parco, versus apieem densiore vestitus Corollae petala unguibus
calyci aequilongis, flavo-viridibus, sensim in laminam lividam, rarius purpurascentem, linearem,
acutius-culam, undulatam abeuntibus Siliquae primo patulae, demum derlexae, teretes, basi non attenuatae,
In arvis prope Aladabad eumpraecedente Cult in bort bot Univ Vindob 1884
Der folgenden ausserordentlich ähnlich, besonders in schwächlichen, rothblüthigen Exemplaren; meist
zu erkennen
25 Hesperis Meda stapt (n sp.).
in racemos laxos, longos abeuntibus corollis luride purpureis vel lividis, siliquis recurvis, ineanis
Caulis teres, pilis albis, aliis simplicibus, aliis parce ramosis, rigidiusculis patule setoso-villosus Foliainfima lanceolata, longe in petiolum attenuata, superiora breviora et pro longitudine sua latiora, sessilia, omnia
repando-denticulata, acutiuscula, utrimque pilis, eis eauliuin conforrnibus, dense vestita Pedicellus calyce subanthesi duplo brevior, demumpaullo elongatus Calyx plerumque purpurascens, villoalbo, brevi dense obtectus.Petala uugue longo, flavo-viridi, sensim in laminam luride purpuream vel lividam, linearem obtusam, plus
minusve undulatam abeunte Siliquae primo patulae, demum recurvae, teretes, in basin liaud attenuatae, pilis
In arvis prope Alatabad Cult in bort. bot Univ Vindob
Scbliesst sich am nächsten der11. Persica Boiss. an, von welcher sie jedoch durch eine Reihe von malen verschieden ist, so durch die Form der Blätter, die weichere Behaarung, die Farbe der Bluthen, welche
Merk-mehr
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 31Die botanischen Ergebnisse derPolak'schen Expedition nachPersien 301
Syn.: St. meanum M B Fl. Taur.-Cauc III p. 444 (1819). — Sterigma tondosum DC Syst II p 580 (1821). —
Ledeb. Fl. Ross I p 215 (1842). - Boiss Fl Or I p 241. (1867;.
Syn.: ff tetragona Ledeb.in lud sein h. Dorpat a 1822 p 9 Fl. Ross 1 11 215 1 1842). — O Jaevigata ß ascavlens
Boiss Fl Or I p 243 (1867).
In aggeribus aquaeductus prope Hamadan (1. VI.); in aggeribns prope Kaswin (3. V.); in glarea
rivu-lorum prope Patschinar (27 IV.)
28 Auörietta JElwendica stapf (n sp.).
Laxe caespitosa, caespitibus 5—10cm altis; ranri anuotiui i'oliis albidis, einarcidis obsiti, superneramuloshornotinos, abbreviatos, rarius elongatos at tum- plus minnsve anfractos, canescenti-virides, mox in racenium,
demuni valde elongatum abeuntes edens, racemis tiexuusis, octo- ad vigintifloris, siliqiris longe pedicellatis,
deuiuin secundis; fiores violacei
Caulis pilis ramosis breviter patule hiitus Folia obovata, obovato-elliptica vel elliptico-lanceolata, in
petiolum laminae subaequilongum attenuata, acuta, utrirnque dentibus binis, rarius ternis singulisve angulatis et dentatis, rarissinie integris, indumento stellato, ramoso canescentia
acute-Pedieelli sub anthesi floribus breviores vel infimi eis aequilongi, postea elongati, flexuosi, tandem ad
uuum latus curvati et rigidi, 8—10""", infimi ad 15 mm longi
( alyxbasi bisaccatus, canescens, 3— 3Vg
mmlongas. < orolla petalis obovatis, obtusis, calyce duplo et ultra
longioribus, primo albidis vel roseo suffiisis, demum violaceis, circa 8""" longis, 3mm
paulo supra medium in deute obtuso, brevissimo producta: priova 5mm
, posteriora 41
/2
Sub saxis atl Käbutercban (14 V.)
A Elwendicaistam nächsten mit A KotschyiBoiss. verwandt,unterscheidet sich abervonihrdurch spitze
Blätter und eine andere Form der längeren Filamente
Syn.: Farsetia clypeata Br in Ait Hort Kew ed 2. IV p 96 1812). — Bot.Mag t :;o87 (1831). — Kchb le.
Fl. Germ II p 92 t.XXIII f. 4287 (1837—38).
In saxis supra Gendjnäme. (10 VI.)
(1867).
Syn.: Farsetia suffiruticosa DC Syst II p 287 (1821;. — Brachypusasper Ledeb. Fl. Ross I p 133 (1842).
In rupibus prope Gendjnäme 2ti00m
prope Sehurab (10.V.1
31 Cltl.stopus vestitus Desv Jouru.de bot 111 p 171 et is:;. (1813J sub Vesicaria.— Vesicaria ceslila Deless 1c sei II p 11 t. XXXV. M823) — Boiss Fl Or 1 p 261 (1867).
Insaxis in valle Yander prope Hamaudan loc. class (23 V.), in saxis montis Elwend prope Haydere
2GUU—:j00(i"' (6. VI.)
Perennis, e caespite denso ramorum brevium, vetustinorum foliis annotinis, emarcidis, deusissime
vesti-torum caules foliatos, floril'eros 4—10CI " altos et vegetos valde abbreviatos edens, iutlorcscentia sub anthesicouierta, corymbosa, floribus eis C, vestiti niinoribus, flavis, lamina basi purpurea; tota iucana
Caulis deusissime stellato-lepidotus Folialiuearia vel lanceolata, versus basin longe attenuata,
longa, 1—Ü'"" 1
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 32longus, sepaKs oblongo-ellipticis,
"""hmgis Germenac Stylus 3— 1 /.,"""
longus, dense stellato-lepidotns
Ad Schurab 2000m (U.V.), ad Schurub in montibus (12 V.)
noch schmälere Blätter und die am Grund purpurne Platte der Blumenblätter Leider fehlen unter den reichen mir vorliegenden Exemplaren die Früchte ganz
zahl-33 4tyjssum icmigerwm i>c Syst n p 308 (1821). — Bobs. fi Or 1 p 269. (isw)
(21 V.); in deserto salsoprope r
Syu.: Psilonema dasycarpum CA Mey inLedeb. FI.Alt HF p 5t (1831).
Syn.: MeuwntsImifolius IM' Syst II p 325 (t821). — Dcless lt sei II t 4^ (1823) - I^edeb Fl. Kos» I.
Syu.: A.minimum Willd sp pl 111 p. 464 (1800) pro parte - M B Kl. Tum. Cauc 11 p m;> (1808) et al.
aijet. höh Lin 110.
In collibus prope Baku (13 IV.); in deserto prope Jelizabethpol in consortio A /iuijolii (5. IV.1; inter
Linne stellte inden Spec pl. Ed I p. G51 (1753) ein Alyssum minimum auf, welches schon von De dolle [Syst.II p. 319 (1821)] als identisch mit derebenfalls von Linne a. a.D p. G52 aufgestellten Clypeolamaritima erklärtwurde undinderThat nach den von Linne angeführten Citaten aus Sjm vages Meth fol. und Boerhave Lugd.Bat. nichtsAnderes seinkann Daraus ergibt sich fürs erste, das« die von Linne mitAlyssum
Alyssum trennen will, doch den Speeicsnamen „minimum* beibehält Wir haben also: Alyssum minimum L =
Koniga minima L (sub Atysso) =LobulariaminimaL (sub Alysso) Fürs zweite aberfolgt daraus, dass für diePflanze, welche gewöhnlieh alsAlyssum minimum Willd non Linne bezeichnet wird, dieserName aufgegeben werden muss Willd enow zog a a 0. offenbar zwei ganz verschiedene Pflanzen zusammen Die Diagnose,sowie dieAngabe „Sibiria Georgi It I. p.224." weisen aufdie orientalische, dem Steppengebiet angehörende und nur von den angeführten Standorten vorliegende Pflanze hin, während die Citate aus Linne, Hoffmann, Sauvages, Boerhave, Houttuy und die Worte: „Habitat in Hispania" sich auf die mediterrane Pflanze,
welche Linne offenbarallein gekannt undirrthümlich unterzweiNamen alsA minimum undClypeola maritimabeschriebenhat, beziehen De ('andolle führtea a. 0 p.316., das orientalische, hierinRede stehendeAlyssum
als A.minimum Willd. (excl Linne syn.) auf und alle sjiiiii reuAutoren folgten ihm Nach meinen
Ausfüh-rungen kann es aber nicht zweifelhaftsein, dass diese Pflanze neu zu benennen ist. Zu diesem Zwecke schlage
ichden NamenA desertorum vor Es ist also A degertorum Stapf — A minimum Willd. (excl syn Linn.
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 33Die botanischen Ergebnisse der VolaWschen Expedition nach Persien 303
37 Erophila braefvycarpa Jord Pag pi. nov p 9 (1852).
In montanis supra Baku. (11 IV.)
Sub saxisprope Kaman (4. V.); in glareosis prope Budbar (25 IV.), ad Kuraflunien (5. IV.)
Herbula minima, 1— l-5cm
Caulis valde abbreviatus,pilis stellato-ramosis, adpressis densissime vestitus.Foliaoblongo-lanceolata vcl
obovato-lanceolatavel obovata, obtusa, inferiora inpetiolum attenuata, superiora sessilia,prolongitudine latiora,
omnia plus minus ereeta, indumento ei caulis conformi obsita, nervis teneris, medio prominulo excepto, nos nisi
luce transmissa visibilibus, intermedia 7—10""" longa, 3—4"""lata. Calyx sepalis ovato-ellipticis, obtusis,
in dentem liberum abeuntibus auetis, 1 — l-2 mm longa, minora appendieibus non nisi inia basi filamentis paalolongioribus adnatis, lmm longa;
glandulis subsphaericis, singulis in utroque latere staminum minorum. Silicula(immatura) elliptica, apice acutiuscula, stylo setulis totam superficiem dense vestientibus, scabris, vix capitatis,
longo
Ad Maehran, prov Haniadan (12 V.)
Unterscheidet sieb von C. dichotoma Boiss., abgesehen von der Kleinheit der ganzen Pflanze, durch dieflachen und nicht an der Spitze kapuzenförmigen Blätter, deren G-efassbttndelstränge mit Ausnahme des mitt-
leren ganz in das Blattparenchym eingebettet sind, sowie auch durch relativ kürzere, die Kelchblätter nur
wenig überragende Petaleu
40 Camelina satira Linne Spee plant,ed.I p.641 (175») sub Myagro
Syn.: C süvestris Wallr Sched erit I p 347 (1821). — Boiss Fl Or 1 p 311 (1867). — C sativa «.pilosaBG
Linne unterschied 1 c. eine Var ß des Myagrürm sativum, welche er durch die Citate Baub. Pin 109
und Camelina s. Myagrion Dod. Penipt 532 charakterisirte, während er zu der typischen Form Hort Cliff.
328., Fl Suec 197., Boy. Lugd.-Bat 330., Dalib. Fl Paris 193 und Myagrum silvestre Bauh. Pin 109
citirt. Da die von ihm vorangestellte Diagnose „siliculis ovatis peduneulatis polyspermis„ so vage ist, dass siefür alle Arten von Camelina gelten kann, ist man bei Beantwortung der Frage, welche Pflanze Linne unter
dem M. sativum, resp der var ß verstand, ganz auf die Citate angewiesen Was den Hort Cliff betrifft, sounterschied darin Linne bereits eine Var « und eine var ß, davon entspricht die Var a. der Var.ß der Spee
pl., die Var ß der typischen Form des Myagrum sativum der letzteren.Inder Fl Suec zog er beide Varietäten
zusammen, es ist daher aufdieselbe nicht weiter zu reflectiren Ebenso verhält es sich mit den Citaten von
Royen und von Dalibard Da endlich die Camelina s. Myagrion Dod Pempt. 532 zweifellos mit dem Mya
grum sativum Bauh. Pin 109 identisch ist, so bleibt nur dieses Citat für die Var ß der Spee pl. und das
41 Ttilaspi umhellatum Stev inDC. Syst II p 377 fl822). — Boiss Fl Or I p.325 (1867).
Ad muros hortornm prope Enzeli (19 V.i
42 Thlaspi perfoliatum Linne Spee.plant, ed I. p.646 — Boiss Fl Or I p 325 (1867).
Ad deversorium comineatuum Algird (1. IV.)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 3443 BrOSSardia papyracea Boiss in Ann sc nat. Ser.2 XVII.p 184 (1842). — Boiss Fl Or I p 836 (1S67).
Adrivulos frigidos ad Schuhbulag supra Mahnian-Karagban. (11 V.)
44 AetMonema sagitatum DC. Syst, II p .ist. (1821) subButohinsia. — DeleBS Ic sei II p 16 t LIII. (1832).
— Boiss Fl Or I p :a-2 (1867).
In solo gypsaceo ad Schurab; 2000"' s in. (11 V.)
45 AetMonema trhiern'um Boiss etHohenack. inKotsch PI.Pers bor. (1846). — Boiss Fl Or I p.346.(1867).
In glareosis sub saxis adversus Gendjnäuie (10 V.)
46 AetMonema grandifiorum DC Syst II p, 387 (1821).
Prope Mandjil (26.IV.)
47 AetMonema cristatum DC. Syst II p. 560 (1831). — Boiss Fl Or 1 p.352, (1867).
Inmontibus ad Hamadan (V.); inarvisrelictis adDauletabadin prov Hamadan (28 V.) (siliculaepleraequeuniloculares); in glareosis declivium montisElwend (inplanta e seminibus ibi collectis cultasiliculaepleraequebiloeulares); in declivibus aditus inter Kaswin et Zerscbk (5. V.)
58 AetMonema Arabicum Linn Amoen acad IV p 278. (1759) snbIberide exel patr. Arabia
Syn.: TMaspihumile, spicapurpurea Busb. Cent I p 2 t II f I 1172s). — ThlaspiArabicumM.B Fl.Taur.-Cauc,
— Boiss Fl Or I p 353 (1867).
In declivibus arenosis montis Elwend supra Gendjnäuie (10 VI.); sub saxis ad Haydere (4. VI.); in soloarenoso ad Rudbar (24 IV.)
50 Lepidvitm Chalepense Linn Amoen acad IV p.321 il759). — DC Syst. U p. 530 1821). — Ledeb. Fl.
In graminosis ad agros prope Tscbitscbian (29 V.)
(1867).
In desertis salsis prope Tscbitscbian (18. V.)
61 Lepidiltm latifolium Linu Spec plant, ed I p 644. (1753) — Boiss FI Or 1 p 351) (1867).
In bumidis ad aggeres prope Hamadan (1 u 2. VII.), in paludosis prope Hamadan (23 VI.), ad aqua»
ductus prope Jalpan (19 VI.)
Ad Maebran (16 V.); copiosissimein muris et tcctis in urbe Kaswin (3.V.); in saxis prope Tiflis (29 IV.)
63 EucUdium Syriaciim Linne Spec plant, ed 1 p 895 (175.;) snb Anastatica. — Boiss.FI Or I p 368 (1867).
In agris prope Hamadan versus fin. Maji; ad domuum uiuros prope Zamadabad. (28 V.)
In agris prope Maebran. (12 Vi
BrOS8ica Sectio PolaMa Stapf (n sp.)
Siliqua snbcylindracearostro nullo, valvispaulo convexis, nervomediorecto etnervulis lateralibus, mosautibus, tenuibus percursa, septo crasso Calyx borizoutaliter patens
anasto-65 Brassica erucastroides Stapf(n sp.)
Annua, 15— 20cm alta, subglabra vel inferne birsuta, foliis runcinato-pinnatitidis plerisque basalibus,paucis caulinis, racemo ebracteato, floribus magnis, pallide ocbroleucis, demuni albis, sepalis borizontaliter
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 35Die botanischenErgebnisse derPolak''sehenExpedition nach Persien 305
Radix tcuuis, albida, exilis. Caulis teres, glaberrimus vcl raro inferne pilis sparsissimis, albis, patulis
subreversis, oblique triangularibus vel oblongis, obsolete eroso- vel repando-denticulatis, summis confluentibus,interruediopaulo maiore, innervomedio, parciusin parenchymate setuloso-hispida, margine ciliata; superioraei
summa ramulossuffulcrantia, consimilia sed minora, lobis lateralibus angustioribus, demum linearibus, integris,
iutevmediobastato,obtuso, glabra velsubglabra Pedicellicirc.4mm
calycibus breviores Calyx sepalis basi aequalibus oblongis, demum marginibus involutis ideoque angnstis,
pallide ocbroleucis, demum albis, lamina late obovata, integra, circ. 7",m
V2 seriebus cellularum Semina oblonga, uniseriata
Crebra circa Patschinar (27 IV.)
* Eine durch grosse Blütlien mit horizontal abstehenden Kelchblättern schon habituell sehr ausgezeichnete
Pflanze, welche ausserdem aber durch das auffallend dicke, aus 10—12 Zellenlagen bestehende Septum von
Zuständen erkennbar ist und die derSamen erinnert sehr an Erucastrum, dieNervatur derKlappen anjene vonBrassica (sens strict.i, die Blüthen sind fast die eines Raphanus, die Blätter wieder ähneln denjenigen kleiner
Exemplare von Sisymbrium Trio oder Erucastrum obtusangulum (besonders der Abbildung des letzteren in
Reichen!). Ic. Fl Germ. [I t. LXXXIX. f. 4429)
Will man nun überhaupt die Gattung Erucastrum neben Brassica aufrecht erhalten, so müsste man auchdie Section Polakia derselben als eigene Gattung au die Seite stellen, consequenterweise aber auch noch die
Gattung Brassica wenigstens in zwei Gattungen, nämlich Mdmosinapis und Brassica zerlegen Es scheintmir aber eine solche Zersplitterung weder in der Sache begründet, noch opportun zu sein, wesshalb ich
sowohl Erucastrum als auch Polakia zu Brassica ziehe und als Seetionen an Melanosinapis, Eubrassica u s. w.anreihe
66 Isatis stenoearpa stapf (u sp.
Annua, ereeta, 35cm alta, foliis lineari-lanceolatis, parce patule-pilosa, racemis suberectis, demum valdcelongatis, fructibus pendulis, longis, angnstis
Caulis teres, inferne pilis albis, patulis obsitus snperne glaber Folia infima, lanceolata, inpetiolum
atte-nuata, obtusa, repando-dentata; superiora lanceolata vel pleraque lineari-lanceolata, basi auriculata, auriculis
brevibus, obtusis, repando-dentata; summa linearia, subintegra; omnia glabra vel pilis parcis, imprimis in
margine, conspersa, Pedicelli floriferi oblique erecti, floribus 1 l
loculum sensim attenuata, supra eum paullo obovato-dilatata, in faciebus subglabra vel plerumque tenuiterpuberula, marginedense ciliata; loculusnon velvixalatus anguste ellipticus, primo totus pilosus, demum linea
media, prominula et striis marginantibus exceptis glabrescens Silic. 20— 23 mmlonga, 8""ülata; lpeulus 3 lg.,
l'/
2
mm
lt.
In glareosis rivulorum prope Patschinar (27 IV.i
DerI. Iberica Stev nahe stehend, aber durch längere und schmälere Schötchen verschieden;
67i Isatis Steveuiana Trautv. in Mem aav etr. acad St. Petersb IV p. 309. (1841 .
Prope Mandjil (26 IV.)
68 Cra/mfoe Orientalis Linne Spec plant, ed I t p 67» (1753). — Jaub. et Spach Ic plant Or. V p 133.
(1853—57) — Boisf Fl Or 1 p. 400 (1867).
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 36306 Otto Stapf.
Syn.: Bapisbrwn Orientale, Aeanthifqlio Buxb. Cent V App u" 30 (1740).
In agris deserti prope Zamauabad(27 V.); prope Kaswiu (2. V.)
Sede incert:i :
Oitltorrhiza Stapf(gen nov.).
Sepala basi aequalia Pctala lineari-cuneata Siliqua linearis, elongata, plano-compressa, valvis duabus,subplanis, nervo medio validiore aliisque tenuioribus, anastomosantibus, percursis dehiscens, style, distineto ter-
minata, stigmatis lobis binis, erectis,demumarete aecumbentibus, septo hyaline, pergameno,enervio, transverseanguste areolato Seminaelliptico-rotundata, plano-compressa, alata, uniseriata; embryoexalbumiuosus, rectusvel cotyledonibus aecumbentibus, sed nonscmutuo planetegentibus, paulo ad latus flexis, radicula reeta, ascen-dente cotyledonibus longiore
Herba annua, 12— 30cm alta, siniplox vel saepius e basi vel paulo ultra eam ramosa, subincano-viridis, in
paite inferiore crebrefoliosa, mox in racemos, demum valde elongatos, laxos abeuns, siliqua infima saepe folio
lati-usculis
Caulis teres, pallidus, patule villosus et insuper pilis brevissiniis scabridiuseulus Folia lanceolata, in
petiolum attenuata vel superiora sessilia, summa linearia, acuta, repando-denticulata, vel subiutegra, pilis
longa, 4— mm lata. Pedicelli floribus multo breviores, demum inorassati, ."> -4""" longi. Calyx ereetus, basiaequalis, sepalis anguste-oblongis, parce pilosis, 4"""longis Oorolla alba, petalislamina angustelineari-cuneata,obtusa, 7— mm
vel glabrescens; vulvae vix convexae, crassiusculae, subsuborosae, nervo medio validiore pluribusque
pergamenum, hyalinum, cnervium, utrimqne sub epideimate tenero Strato duarum triumve serierum eellularum,transverse sitarnm, angustissimarum longarumque muuitum. intus parenehymate laxefongoso; Stylus latitudinesiliquae eo paullo vel vix longior (3-— mi
uniseriata, elliptico-rotundata, plano-compressa, ala tenui circumciucta, 3mm longa, 2,
Bekanntlich besitzt unter allen Cruciferen nurdie nordamerikanische Gattung' Leavenworthia Torr, einengeraden Embryo. Insofern schliesst sich also Orthorrhiza derselben unmittelbar an Die Form der Narben abermit ihren aufgerichteten,, stets sehr deutlichen Lappen hat sie mit. gewissen Matfhiola-Arten gemein, während
die Form der Schoten zwischen denjenigen der Mẵhiola und Cardatuinc schwankt DerHabitus ist anfangsderjenige einer Malcolmia, bekommt alter später durch die relativ grossen, steif aufrechten, platten Schoteneinen abweichenden Charakter Am ehesten istdie Gattung in die Nähe vonMẵhiola zu stellen
Capparideae.
1. Cleome ortiithopộioiües Linne Spec plant, ed I p 672. (1753)
Var stipitata Boisa Fl Or I p 411 (1867).
Syn.: C.Iberiea DC. Prodi- I p 240 (1824). — C virgata Stev in DC. Prodi- I p. 240 (1824;. — C. canescem
Stev inDC. Prodi- I p. 241 (1824). — C. Steveniam R et Seh Syst. veg VII. p. 40 (1829).
2. BuTlSea tHnervia DC. Prodi- I p 244. (1824) sub Gadaba — Oleomecoluteoides Boiss Diagn Ser I pl Or. nov
—Boiss Fl Or I p 416 (1867).
In declivibus propeZamauabad, (27 V.); floribus vinoso-rubris, in siccis collibus prope Hamadan (8.VI.);
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 37Die botanischen Ergebnisse der Poläk'hcken Expedition nach Persien 307
Yiolaceae.
Syn.: V silvestris Koch Syu ed t p 84. (1837) non Lam — Rchb. Ic III f. 4503 (1838—1839). — Boiss Fl.
Ad fossas ad Pirebazar (19 IV.)
3. Viola Kitaibeliana Schult Syst, veg V p 883 (1819).
Syn.: V parviflora Ki t in litt, adSchult,ex hoc I c.non Linn Suppl p.386 — F tricolor$Kitaibeliana Boias
In declivibus apricis adTiflis (29 III.)
Syu.: V. uccuha Lehm, in lud seiu hört,Hamb p 9 (1829). — Boiss Fl Or I p 407 (1E67).
In aggeribns prope Ka.swiu (3. V.)
Annua, e basi plnres caules ascendentes vel erectos, subsimplices edens, tota, peduncnlis et Acribusexceptis, pilis brevissimis puberula, interdum fere ciuerascens
Foliaintiuiamox emarcescentia, rosulamformantia, parva, Longe petiolata, rotundato-spatulata, snbintegra,caulina petiolo aequilonga, oblongo-lanceolata, rarius oblonga vel ovata, obtusiuscula, snbintegravel obsolete-
et pauci-crenata, stipulis pinnatifida, laciuia media folii pedunculo maiori, oblongo-lanceolata vel
lineari-lan-eeolata, lateralibus paucis (utroque 1—2, rarius 3) linearibus, omnibus integris vel media interdum subintegra.Pedunculi folia duplo superantes, recti vel saepins apice curvati, bracteis in curvatura, vel iofra eaiu sitis,
interdum amplius distantibus, lauceolatis, acuminatis, basi una vel duabus ciliis glanduliferis ornätis Sepalalauceolata, acuta ciliata, caeterom glabra appendice oVäto, obtusiusculo triplo maiora Petala lutea, calyceuisuperantia, late ovätä, obtusissima, int'erum late cuneato-truncätum, obsolete retusum vel crenulatum, stiiis
saturate-aureis, brevibus, nonnullis ornata vel destituta, calcare ampliore, leniter incurvato, obtuso, saepecoerulescente calycis appendices paullo superante Capsula glabra, obloDgo-ovata sepalis paullo brevior, valvisdorso obtuso carinatis, acuminatis
Art oder blos mit einer Standortsvarietät oder Entwicklungsform der Viola arvensis Murr. KU thiui hat, so
habe ich es doch vorgezogeu, sie neu zu benennen und zu beschreiben, um darauf aufmerksam zu machen. Sie
undgrössere Blüthen, andererseits der V agrestis Jord., von welcher sie durch die charakteristischen
Cistineae.
p 85 t. CXXI (1856). — Cistas Niluticus L. Munt, p, 240 (1771). — Hdianthemum NUoticum Fers .Syn pl II p 75.
In arenosis in moute Elwend prope Haydere. (6. VI.)
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at
Trang 3830K Otto Stapf.
Hypericineae.
Syn.: H.asperum Ledeb. Ic pl. Robb Alt I p 6 t.XVII (1829), Fl Alt III p 366. (1831) (f Fol acutis).Var hyssopifoUum Spach Hist nat. des veg V p 380. 1836 prospec. — Boiss I.e.
In montc prope Käbuterchan (14 V ); supra Ali ad moutem Demawend (1. VII.); iater saxa versusripam prope Gendjnäme ad Hamadan (19 V.); in siccis arvis prope Haydere (4. VI.); in medio montis Elwend
2000— 2600m ad Haydere (G. VI.)
Inmontibns ad Jalpan (20 VI.)
Ad portum Moschdiser ad mare Hyrcanum. (7. VII.)
Tamarisrineae.
1. JReaivmuria squarrosa Jaub etSpach m.pi.Or in t. 247 (1847—so). — Boiss Fi or 1 p. 762 (1867).
Karo in vervactis ad Chanabad. (27 VIR.)
2. Tumuri.r HohenacJeeri Bunge Tent gen.Tamar p 44. (1852) — Boiss Fl or I p 771 (1867).
Iu angustiis ad Tschemerin (18.VI.)
Die Sträusse stehen entweder einzeln und siml einfach, ungefähr 4— I
3. Tumuri.r I'ullusii Desv iu Ann sc nat Ser 1 IV. p :s49 (1817). — Bunge Tent gen.Tamar p 49. (1852)
Syn.: T.gaUica ß. pyenostaehys Ledeb. Fl. Ross II p 135. (1844—46) excl plur syn.
Ad ripas rluvii Kerau inmontibns Eiburs (29 IX.)
Malvaceae.
1. Althaea Mrsuta Linne Spec plant, ed. 1 II p 687 (1753). — Boiss Fl Or I p 824 (1867).
Ad arvorum margines prope Rudrun. (22 IV.)
2. Althaeaftcifoliu Linne Spec.plant, ed 1 II p 687 (1753). Cav Monad.diss II p 92 t. XXXIII F 2 (1786).
— Boiss Fl Or I p 833 (1867).
In agris Gossypio consitis prope Tschemerin (27 VIII.)
3. Abutilon Aviceniiae Gärtn De Fruct.etsem.pl II p.251 1 135 F 1 (1791).—Boiss Fl Or 1. p.836 (1867)
In humidis insüvis Mesanderan. (15 IX.)
4. Hibiseus Triouum Linne Spec.plant* ed 1 II p 697. (1753). — Boiss Fl Or I p 840 (1867).
5. Alcea Tholozani stapf (n sp.).
Simplex vel paree ramosa, humilior in parte inferiore foliis longe petiolatis, patulis obsita, in racemum
Digitised by the Harvard University, Ernst Mayr Library of the Museum of Comparative Zoology (Cambridge, MA); Original Download from The Biodiversity Heritage Library http://www.biodiversitylibrary.org/; www.biologiezentrum.at