uporealismos, poiemata - hadjinicolaou

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΗΓΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ Ένας νεαρός βάτραχος ζούσε σ΄ ένα βαθύ πηγάδι και μονολογούσε "Δεν με πειράζει τόσο το σκοτάδι, αλλά δεν αντέχω την υγρασία και δεν ξέρω πως να ξεφορτωθώ όλα

ΥΠΟΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

H έκδοση αυτή διατίθεται χωρίς αντίτιμο Κάθε προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί το περιεχόμενό της για εμπορευματικούς σκοπούς είναι καταδικασμένη να αποτύχει!

Η διακίνησή της γίνεται από χέρι σε χέρι Τα πρώτα λιγοστά αντίτυπα προέρχονται από εκτύπωση από υπολογιστή Όποια-ος ενδιαφέρεται να διακινήσει περισσότερα μπορεί να τα αναπαράγει όπως επιθυμεί

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Γύρισα σπίτι κι άδειασα τη βαλίτσα μου εικόνες προβάλλονται μπροστά μου κυκλικά και χοροπηδηχτά

Περπάτησα χωρίς να στρίψω ένα χλωμό απογευματιάτικο φως ήταν περισσότερο σα να μην υπήρχε

Όλα φαίνονταν άγρια όμορφα μια μισοξεχαρβαλωμένη καντίνα ακόμα κι οι πολυκατοικίες φάνταζαν

γοητευτικά απωθητικές

Απωθημένο κάποτε στο δρόμο αυτό έκανε απεγνωσμένα έρωτα ένα ζευγάρι, κάποιος μπάτσος χτύπησε έναν περαστικό και τον έσυρε εκατό μέτρα παραπέρα

Στο δρόμο αυτό κάποιος σκοτώθηκε πολλές φορές Σ΄ ένα δρόμο υποφωτισμένο είδα τη ζωή και το θάνατο σε κάθε γωνιά

Μα όπως είπα δεν έστριψα

Περπάτησα ίσια - έστω κι αναποφάσιστα - κρατώντας σφιχτά ότι χρειαζόμουν

σε μια βαλίτσα

παράλογα σπίθες

σούρσιμο

φτερό πιπέρι

ΝΗΜΑΤΑ Κάθε βράδυ προτού κοιμηθώ έρχεται μια αράχνη στο μαξιλάρι μου

και μου αφήνει νήματα μάλλινα νήματα

κι όχι αραχνοΰφαντα σας πληροφορώ!

Το πρώτο βράδυ ανασηκώθηκα άναψα τη λαμπίτσα μου και σκέφτηκα ότι τα νήματα είναι για να υφάνω τα όνειρά μου και να τα πλέξω όπως θέλω!

Στρώθηκα στον ύπνο και έκανα έναν κόμπο απ' όπου με βρήκα κρεμασμένο απ΄ το

πόδι όταν ξύπνησα

Το δεύτερο βράδυ δεν κοιμήθηκα αφού σκεφτόμουν πως να χρησιμοποιήσω

τα νήματα

Την τρίτη μέρα έδωσα τα νήματα στη γιαγιά μου κι όταν βράδιασε δεν είχα όνειρα

Το τέταρτο βράδυ - και αφού ξαναπήρα τα νήματα- είδα στον ύπνο μου μια αράχνη να μου φωνάζει : "Δεν χρειάζονται επιχειρήματα για ν΄ αλλάξει

ο κόσμος! "

Ξύπνησα και δεν ξαναείδα τα νήματα ποτέ!

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΗΓΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ

Ένας νεαρός βάτραχος ζούσε σ΄ ένα βαθύ πηγάδι και μονολογούσε

"Δεν με πειράζει τόσο το σκοτάδι, αλλά δεν αντέχω την υγρασία και δεν ξέρω πως να ξεφορτωθώ όλα αυτά τα

κέρματα που μου πετάνε

Για πολλά χρόνια έκανε υπομονή και υπέμενε στωικά τα κέρματα που τον έβρισκαν στο κεφάλι

Ύστερα άρχισε ν΄ αδιαφορεί πεπεισμένος ότι θα υπάρχουν σίγουρα και χειρότερα πηγάδια

είχε πέσει σε μελαγχολία γιατί είχε χάσει τα κουνέλια του

Ακουμπούσε την πλάτη του σ΄ ένα πηγάδι και κρατούσε στα χέρια του το καπέλο του ανάποδα, όταν ένας ευτυχισμένος βάτραχος βρέθηκε μ΄ ένα σάλτο μέσα του

Ένας γέρος βάτραχος ζει σ΄ ένα βαθύ καπέλο και μονολογεί :

"Δεν με πειράζει τόσο το σκοτάδι

κι ευτυχώς δεν έχει υγρασία, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω με όλα αυτά

Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Η γειτόνισσά μου κάθεται γυμνή μες στον καθρέφτη του δωματίου μου

και μου χαμογελάει

Καμιά φορά βγαίνω στο μπαλκόνι μου και της πετάω αναμμένα τσιγάρα γιατί δεν καπνίζει αλλιώς!

κάθε μέρα παρατηρώ διάφορα χρώματα

στο σώμα της : κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, ώχρα, ώχρα, ώχρα! Ήμουν σίγουρος ότι είναι ζωγράφος γιατί πέρα απ΄ αυτό έβλεπα τις σκιές να κινούνται γρήγορα πάνω κάτω γύρω της Ένα βράδυ ξύπνησα από μια σειρήνα

Συλλάβανε τον γείτονά μου γιατί ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου τη γυναίκα του που συνήθιζε να μου χαμογελάει γυμνή και να καπνίζει όλα τα τσιγάρα μου

Εκείνο το βράδυ έκαψα όλους τους πίνακές μου

ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΟ ΠΕΡΑΣΜΑ στοv Ικαρογιώργο Μπαμπεσάκη

Η άκρη του βορειοδυτικού περάσματος

βρίσκεται σαν γραμματόσημο πάνω σ΄ ένα υγρό καφέ παντελόνι που είναι λερωμένο με μια μαύρη κηλίδα

φτιαγμένη από κάρβουνο

Βρίσκεται σε μια φάρμα χωρίς παράθυρα δίπλα σ΄ έναν σκοτεινό αυτοκινητόδρομο

ΡΟΖ ΣΤΑΦΙΔΕΣ

Θα σου θυμίσω μόνο τότε που κουνούσαμε τις ψηλές λεύκες και πέφτανε καρύδες που τις ανοίγαμε και είχαν μέσα γάλα και ροζ σταφίδες

κι εμείς ανοίγαμε λαίμαργα το στόμα

και φρρρ! όλη η γλύκα όση πριν φανταζόμασταν πως δεν θα υπήρχε

κυλούσε αναβλύζοντας μέσα μας και φεύγαμε στο τέλος με καλύτερα μάτια

Α στερητικό ή Α υστερικό Μόλις πέφτει η νύχτα

η παλίρροια καλύπτει τις πολυκατοικίες

Σιωπή Όλοι μιλάνε

Ο χώρος γεμίζει με μπουρμπουλήθρες

Εμείς κολυμπάμε Προσπαθούμε ν΄ αποχωριστούμε

το σιδερένιο σώμα μας Πριν σκουριάσει

5, 4, 3, 2, 1 Τέλος χρόνου

ΤΡΙΧ ΤΡΕΧ ΤΡΑΜ Τριχωτός, τρεχάτος και τραμπαλιζόμενος εραστής ερειπωμένων ερωτήσεων, σκεφτόταν τα σκούρα σκυλιά που ακροπατούσαν σε ακριβές ακαθαρσίες ανθρώπων ανυπόφορα ανίκανων

με πετρωμένους πετεινούς πεταμένους στο μνήμα της μνείας της μνήμης, άλλοτε αλώβητο άλλοθι, σημαντικό σήμερα σήμα μιας μικροσκοπικής μίμησης του ευτελώς ευτυχισμένου κι εύπορου βολεμένου και βολικού βολιδοσκόπου

ΚΟΚΚΙΝΟ

Ο γέρος βιολιστής έπαιζε κάθε απόγευμα στην ίδια γωνιά του δρόμου Άρχιζε όταν εμφανιζόταν μια κόκκινη γάτα που ξάπλωνε σ΄ ένα πεζούλι και κοιτούσε το ηλιοβασίλεμα

και δάκρυζε όταν χασμουριόταν όμως τα δάκρυά της δεν έπεφταν στο χώμα αλλά εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται ο αντίχειρας

του αριστερού χεριού ενός ξυλουργού που έχασε το φως του όταν έκοψε το δάχτυλό του και το τελευταίο πράγμα που είδε ήταν κόκκινο

όπως εκείνο το χταπόδι που κολυμπούσε στην απόχρωση του ήλιου και δεν καταλάβαινε ούτε νότα απ΄ το φορτίο των ήχων που μετέφεραν τα κύματα και που η συνάντησή τους και το μπλέξιμό τους

με τις νότες που έβγαζε το βιολί ήταν ο λόγος που ο βιολιστής είχε επιλέξει το

μέρος αυτό γιατί εξάλλου ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να βρει

στον περιορισμένο χώρο της αυλής της σχολής τυφλών

ΣΟΔΟΜΑ

Θα είμαι πάντα κοντά σου μου φώναξες

αν και είχα μάθει ν΄ ακούω τη σιωπή σου και εξάλλου φωνάζει συνήθως όποιος απομακρύνεται

και σου απάντησα σιωπηλά πως κάποτε θα πάψω να γίνομαι εγώ

στήλη άλατος και θα γίνουν τα σόδομα

Αλλά εσύ δεν άκουγες γιατί φώναζες τις υποσχέσεις σου τις οποίες παρεμπιπτόντως δε σου ζήτησα να δώσεις

ΜΑΥΡΟ Ξύπνησα γι΄ άλλη μια φορά βιασμένος απ΄ τα όνειρά μου

κι όμως οι εικόνες που με επισκέφτηκαν

δε θα μπορούσαν να είναι τίποτε άλλο από ένα προειδοποιητικό σινιάλο, μια σειρήνα αφύπνισης ενοχλητική αλλά χρήσιμη

Κι εσύ που όσα γράφω για σένα νομίζεις πως είσαι σε θέση να μαντεύεις ποτέ δεν θα μάθεις κι ούτε θα δεις

τι σκέφτομαι εδώ ξαπλωμένος και ξεφυσώντας σαν ηφαίστειο

και μπερδεμένος

Και αυτό που σκέφτομαι είναι πως έγδυσες τις φορτωμένες για σένα σκέψεις μου και δεν είναι πια ούτε αυθόρμητες ούτε αποφασιστικές και δεν έχουν νόημα και είναι αχρηστευμένες, γιατί έπρεπε να τις κυνηγήσεις και να τις σταματήσεις

να πετάν ελεύθερες γύρω σου κι έτσι όταν η σιωπή σου τις πλήγωσε και τις έριξε είδες απλά λέξεις να σπαρταράνε τρομαγμένες κι ανήμπορες να εκφραστούν

κι ετοιμοθάνατες να σέρνονται στο χώμα

Όμως οι σκέψεις μου ήταν απλά

ο προάγγελος των όσων ήθελα να κάνω μαζί σου

και η απόσταση τα συγκρατούσε, ήταν μια απεγνωσμένη προσπάθεια

να καλύψω με μια κίνηση όλα τα κενά

τώρα δεν έχω άλλα μέσα για να εκφραστώ και στέκομαι κι εγώ σιωπηλός άθελά μου λες και η ομιλία μου πάνω στο παράφορο αποκορύφωμά της έπεσε στα χέρια του εχθρού λεηλατήθηκε και ξεριζώθηκε απ΄ το στόμα μου

-αν και είχε ήδη ταπεινωθεί και δε χρειαζόταν

ο εχθρός να καταφύγει σε τόσο ακραία μέσα - Έτσι έμεινε το στόμα μου ένας βουβός κρατήρας που το πολύ πολύ να ξεχειλίσει από

δάκρυα και αίμα

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΜΑΪΟΥ 2000 Μέσα από παραισθησιογόνα μονοπάτια οδηγήθηκα σε μια ηδονική ανακάλυψη :

- που όπως όλες οι ανακαλύψεις, βρισκόταν τόσο καιρό μπρος στα μάτια μου - Εκεί, κάτω απ΄ το restaurant στο τέλος του σύμπαντος

μέσα απ΄ τα αιώνια μαύρα δάση, ξεπρόβαλε χειροπιαστά μια χαμογελαστή πραγματικότητα :

Όλη αυτή η διαδικασία, βέβαια, διήρκεσε ελάχιστα

Όταν ξαναφόρεσα το εγώ μου, βρισκόμουν σ΄ ένα bar

- στο κέντρο του κόσμου - και παρατηρούσα αναμαλλιασμένες χορεύτριες

πνιγμένες απ΄ τον καπνό και με χείλια υγρά

απ΄ το αλκοόλ

- η όχι; - εικόνα που αναπόφευκτα μ΄ έκανε να σκεφτώ την αιώνια μεταλλαγή : τον έρωτα

- Κι ύστερα όμως πάλι, μια απ΄ τις μορφές που παίρνει ο έρωτας

να είναι αυτή του ήλιου : του ήλιου που σχηματίζει η τυχαία ένωση δύο

ΜΟΝΟ πυγολαμπίδων

STRASBOURG 4 - 11 - 00 Tελικά

ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ΦΑΚΕΛΟΠΟΙΙΑ ΒΡΙΛΗΣΙΩΝ Εκείνο το βράδυ η αποστολή του ήταν συγκεκριμένη, Έπρεπε να πάει πάση θυσία Τον περίμεναν Ο προορισμός του ήταν τα Βριλήσια Παγκρατίου Το εγκαταλειμμένο εργοστάσιο της Φακελοποιίας που λειτουργούσε φυσικά

κανονικά Προχωρούσε μ΄ ένα σβηστό τσιγάρο στο στόμα του Δεν έβρεχε Έφτασε στην είσοδο και σκαρφάλωσε τον μαντρότοιχο παρόλο που η πόρτα ήταν ορθάνοιχτη Απέφυγε με δεξιοτεχνία τον ανύπαρκτο έτσι κι αλλιώς σκύλο Ήταν τυχερός Βρήκε ανοιχτό ένα παράθυρο Σύρθηκε στο πάτωμα

για ν΄ αποφύγει τα φρουτοκύτταρα που θα μπορούσαν να ενεργοποιήσουν τον συναγερμό Στο βάθος ήταν το δωμάτιο - προορισμός Τον ήξερε καλά τον χώρο καθώς δεν είχαν περάσει 6 ώρες και 9 λεπτά από τότε που

βρισκόταν ξανά εκεί Άρχισε να ψάχνει απεγνωσμένα, αλλά το πηκτό σκοτάδι δεν βοηθούσε στο έργο του Άνοιξε τον κεντρικό διακόπτη του φωτισμού Ήταν ακριβώς μπροστά του Άρπαξε τα σπίρτα και άναψε το τσιγάρο του Κι

ο ήλιος έκαιγε

Fin

Ι Ένας πνιχτός λυγμός είναι πιο ηχηρός από χίλιους μαινόμενους ελέφαντες

μια σταγόνα αίμα απλώνεται περισσότερο από το φως του ήλιου στη δύση του

Μια συγχορδία μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή όπως και μια παράγραφος να σου δείξει σε μια

στιγμή ολόκληρο τον κόσμο

Αν ο έρωτας είναι ένα καράβι και η αγάπη μόνο μια σανίδα στον ωκεανό,

τότε όλα εξηγούνται έτσι απλά όπως τα καράβια γίνονται συντρίμμια αλλά οι σανίδες μπορούν να πλέουν αιώνια

ΙΙ

Ο έρωτας σε αναγκάζει να δημιουργήσεις μέσα απ΄ την αυτοκαταστροφή σου

Σε κάνει να συνεχίζεις τη διαδρομή σου όσο κι αν φωνάζεις πως έχεις κουραστεί και δηλώνεις παραίτηση

Στον έρωτα δεν υπάρχει φταίξιμο

γιατί ότι ακουμπάει είναι προκαθορισμένη η αλλαγή του και η μεταστροφή του

Κριτικές εκ των υστέρων είναι τόσο ανούσιες όσο μια χούφτα άμμος για τον διψασμένο

ΙΙΙ Στο σπίτι του κρεμασμένου μιλάνε για σκοινί, γι΄ αυτό που θα σφίξουν γύρω απ΄ το λαιμό

του δήμιου

ΙV Του κουφού την πόρτα

βγαλ΄ την και τρέξε να του μιλήσεις

V Γελάει καλύτερα όποιος έμαθε να κλαίει

VI Κάλλιο γαϊδουρογύρευε παρά γαϊδουρόδενε!

VII Των φρονίμων τα παιδιά δεν θα φαν προτού φιλέψουν

VIII Όποιος βιάζεται θα φτάσει πρώτος γι΄ αυτό και μετά θα χρειαστεί

να γυρίσει πίσω για να βρει τους άλλους

Η ΑΓΑΠΗ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΥ

Εκτροχιάστε τα βαγόνια σας σκεπαστείτε με το πεζοδρόμιο ακονίστε τις γλώσσες σας κλέψτε τις λέξεις του διπλανού σας και κρύψτε τες σε νέες φράσεις

Ο κόσμος τελειώνει όταν μας απομένει μόνο η μνήμη

Γι΄ αυτό ας κρεμάσουμε τα χέρια μας

σε τρεις τελείες όπως το βέλος στη χορδή του τόξου

Δεν υπάρχει τέλος Μόνο επιθυμία

να καταλήγουν κάπου οι προθέσεις μας Είμαστε εμείς οι κοσμοχαϊδεμένοι

κι είθε να μη στεγνώσουμε ποτέ από την ηδονή

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

Τη νύχτα αποκαθιστάς ότι έχασες

ή νομίζεις πως έχασες μέσα στη μέρα

Τη νύχτα σου επιτρέπεται να πεις περισσότερα

με λιγότερες λέξεις

Αποσύρονται οι πλεονασμοί και επιστρατεύεται το άγγιγμα

Αυτή τη νύχτα θέλω να κλείσω το μάτι σ΄ όσους κάποτε μ΄ ακολουθούσαν και τώρα βρίσκονται θαμμένοι

σε οροσειρές αδιαφορίας ή ωκεανούς εγωισμού

Θέλω να περπατήσω δίπλα σε σιδηροδρομικές γέφυρες

να με πατήσει το τραίνο που αντί για ρόδες έχει καρπούζια

να κοκκινίσω μπροστά σε εξιδανικευμένες κοπέλες

να φτύσω έπειτα τα κουκούτσια της αμηχανίας μου

θέλω ν΄ αγκαλιάσω τρυφερά παλιές μου ερωμένες που χαίρομαι που τις ξεφορτώθηκα

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΒΛΑΚΕΙΑΣ

Το τραγούδι της βλακείας είναι παράφωνο τόσο άσχημα γέλια φιλήσυχων πολιτών

Δεν υπάρχει αγριότερος ήχος απ΄ αυτά τα επιθετικά γέλια

Το βλέμμα τους είναι κενό γιατί αποφεύγει τη ζωή

αποφεύγει τα άλλα βλέμματα προτιμά να προσηλώνεται στις βιτρίνες

προσβάλλει τόσες φορές

όταν μεταφράζει ένα ταξίδι σ΄ένα συνονθύλευμα από βυζιά αεροσυνοδών,γεύματα, βρωμιά κι

ενόχληση

Το στόμα τους ένας λάκκος με σάλιο που αδειάζει για να φτύσει

το στόμα τους

ο τάφος της έκφρασης

Τα χέρια τους εκπαιδευμένα καλά στην καλλιγραφία του ονόματός τους στο σφίξιμο του πορτοφολιού τους

Η αφή τους

τραβιούνται γρήγορα για να συνεχίσουν τη δουλειά τους

χλιαρή και μηχανική

Η ακοή τους πιάνει το ψιθύρισμα του αντίλαλου της δικής τους ομιλίας και δεν αντιλαμβάνεται τις κραυγές όσων θέλουν να εκτεθούν

Φιλήσυχοι πολίτες, "κοινή γνώμη", ρουφιάνοι

το ίδιο όλοι όλοι καθίκια που θα σε βάλουν τρικλοποδιά χωρίς λόγο

θα σε παρατηρούν πεσμένο στο δρόμο να αιμορραγείς και δε θα κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι

4 ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ ΠΑΝΩ Σ΄ ΕΝΑΝ ΤΑΦΟ

Οι κινούμενες γελοιογραφίες

δε σημαίνει πάντα πως έχουν και ζωή Ίσως γιατί τους διαφεύγουν πολλά βασικά κομματάκια που αν τα συνθέσει κανείς προκύπτει η αιώνια φθορά:

η ζωή Κάποιοι πάντως επιμένουν να σκύβουν το κεφάλι

- σημάδι όχι αναξιοπρέπειας - για να ξεχωρίζουν όσα κομματάκια είναι σε θέση να δουν Αυτοί αντιλαμβάνονται την αλήθεια για τον έρωτα γιατί είναι ερωτευμένοι με την αλήθεια όσο κι αν γνωρίζουν πως η τελευταία δεν έχει σημασία

για τη ζωή

Ξέρουν λοιπόν πως ο έρωτας είναι ένα πρόσωπο που υποφέρει

κι ένα άλλο ενοχλείται και η αλήθεια δεν μπορεί να ειπωθεί σχεδόν ποτέ προκειμένου για δυο ανθρώπους

γιατί προκαλεί πόνο

λύπη και καταστροφή

Αυτό μας θυμίζει τότε που κλείναμε

τα δάκρυα μας, αυτά τα ασπέροντα δάκρυα

σε μπουκαλάκια και τα μοιράζαμε στα παιδιά που χαμογελούσαν

Γιατί η αλήθεια βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής

απ΄ το θάνατο Της τελευταίας

Κι αυτό το μαθαίνουν αργότερα όλα τα καλά παιδάκια

ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΗ

Είναι ένα ποδήλατο Ένας άνδρας είναι πάνω στο ποδήλατο

Το ποδήλατο δεν έχει φρένα

Ο άνδρας δεν το ξέρει Είναι ένας δρόμος σ΄ έναν καταπράσινο λόφο

Το ποδήλατο κι ο άνδρας τον ακολουθούν

Ο δρόμος δεν έχει τέλος

Ο άνδρας και το ποδήλατο δεν το ξέρουν Είναι ένα τριαντάφυλλο πάνω στο δρόμο Στον άνδρα αρέσουν τα τριαντάφυλλα, αλλά δεν έχει οικογένεια, φίλους ή γυναίκα για να το προσφέρει Ένα πουλί πετάει κι αρπάζει το τριαντάφυλλο

Είναι ένα ερωτευμένο πουλί

Ο άνδρας καταλαβαίνει Συνεχίζει τη βόλτα του Κίτρινο Πράσινο Μπλε Ήλιος Γρασίδι Ουρανός

Ο άνδρας μπορεί να δει περισσότερα απ΄ αυτά Περισσότερα απ΄ την απλή πραγματικότητα

Δεν έχει υποχρεώσεις Βρίσκεται πέρα απ΄ τον χρόνο

Το ποδήλατο πηγαίνει αργά

Η ταχύτητα είναι περιττή

Βρέχει Μέσα στο μυαλό του άνδρα Μια βροχή από σκέψεις

Ο δρόμος δε χρειάζεται κάποιο τέλος

Το ποδήλατο δε χρειάζεται φρένα

Ο άνθρωπος δε χρειάζεται να ξέρει Ξέρει όλα όσα χρειάζεται

Μα βέβαια δεν έχει ανάγκες Είναι απλά ένας νεκρός άνδρας